برگی از «قاجارپرستان و قاجارستیزان»✍️علی مرادی مراغه ای✅برخلاف رسانه ها و تاریخنگاری پهلوی از قاج…
انتشار: 2026/08/09 20:25 UTCدریافت: 2026/08/10 05:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 05:55 UTC
برگی از «قاجارپرستان و قاجارستیزان»✍️علی مرادی مراغه ای✅برخلاف رسانه ها و تاریخنگاری پهلوی از قاجاریه، در این نوشته به گوشه ای از محبوبیت ناصرالدین شاه می پردازم تا بدانید که: تاریخ ایران را باید از نو نوشت و خواند!پس از ترور ناصرالدین شاه، نظم و ثبات بکلی از ایران رخت بربست و مردم به دورانش حسرت می خوردند و شاه شهید نامیدند. مانند بسیاری از قتلهای سیاسی، قتل او پیچیده است میرزا رضا کرمانی تنها شلیک کننده بود اما پشت آن دستهای زیادی بود حتی دستهای انگلستان و خلافت عثمانی... آن روز که در جشن پنجاهمین سال سلطنتش، تصمیم گرفت بدون قرق به زیارت شاه عبدالعظیم برود، بلافاصله جاسوسی از درون حرمش، این خبر را در نامه ای به علی اکبر حکیمی که در آن نزدیکی ساعت سازی داشت رساند و او نامه را به تیم ترور و یحیی دولت آبادی آنرا بدست میرزا رضا کرمانی داد و الی آخر...اما برگردم به موضوع اصلی:عنوان شهید را مردم دادند و در مرگش تهران یکپارچه در ماتم شد، عبدالله مستوفى نويسد:«اگر در بستر بيمارى مىمرد خيلى طرف اسف و افسوس واقع نمىشد، به واسطۀ خوردن اين تير، آن هم در حال زيارت در حرم و از همه مهمتر در جشن سال پنجاهم سلطنت اش... وجاهت زيادى پيدا كرد...تمام طبقات مردم براى او ترحيم كردند...»(شرح زندگانی من، ج ۲،ص ۸)شاعران شعرها سرودند و در ذيل تاريخ شهادتش سرودند: خـلـوتـى تـاريـخ قتل شاه را زد اين رقم «شد شهيد كين اعدا چون على شاه جهان»دوبيتى های حاجى صدرالسلطنه(حاجى واشنگتن) زبانزد مردم شد:آن ميرزا رضاى قد كوتولهزد شـاه شـهـيد را گلوله حتی شعرى از شاه نعمت الله آوردند که قرنها پیش، ترورش را پیش بینی کرده بود!روز جـمعه ز ماه ذيقعدهسرش اندر كنار مىبينم افضل التواریخ می نویسد:تمام شهر از ميدان توپخانه تا حضرت عبدالعظيم، كه يك فرسنگ و نيم راه است، در دو طرف خيابان و كوچهها و بالاى بامها و بالاخانهها و غرفهها و روزنهها، ... مردم بدون استثنا، به حالت گريه و اندوه بودند بعضى به سر و سينه مىزدند چنان هنگامهيى كه سنگ جماد به حالت ناله و فرياد مىآمد. در اين چندين سال عمر، چنين شورش و عزادارى ديده نشده بود: محشرى عظيم و قيامتى كبرا برپا بود. آن روز، تعجبها كردم كه مردم چقدر با وفا و شاه پرستند... اگر از ترس ملامت نبود، شايد بعضى خود را هلاك مىكردند».(افضل التواریخ، ص ۶۸) البته بر طبق نوشته عبدالحسین سپهر، حتی برخی از این واقعه از شدت غم خودکشی کردند!«چون خبر شاه شهيد به خراسان رسيد، در صحن مطهر بناى عزادارى نمودند. حسين نام پسر كربلايى حسن ضرابى، از تأسف اين واقعه، حالتش ديگرگون شد و به بام نقارخانه برآمد و از بىاعتبارى دنيا سخن گفت و خود را به زير انداخت و استخوان پهلويش بشكست و بعد از چند ساعت رحلت كرده او را در آستانۀ مقدسه دفن كردند».(مرآت الوقایع مظفری، ج۱، ص۲۵)رضاشاه که همواره در فکر نابودی آثار قاجاریه بود یکی از دغدغه هایش هم محبوبیت ناصرالدین شاه و زیارت قبر او از سوی مردم بود حاج حسن اقاملك در مجله خواندنیها در خاطراتش آورده: «رضاشاه به آیرم رئیس نظمیه می گوید شنیده ام که خیلی از مردم در شاه عبدالعظیم به فاتحه خوانی قبر ناصرالدین شاه میروند کاری کنید که کسی نرود. آیرم آن شب منزل حاج حسن اقاملك مهمان بوده...حاج حسن آقاملک می بیند که سرلشکر آیرم خیلی در فکرست، می پرسد چرا فکر میکنید؟! آیرم میگوید شاه امروز به من فرمودند که مردم خیلی به فاتحه خوانی ناصرالدین شاه میروند. حاج حسن آقا می گوید اگر چیزی به من بدهی من چاره اش را می گویم. پس از اصرار زیاد می گوید اگر رضاشاه را پهلوی قبر ناصرالدین شاه خاک کنی دیگر هیچکس به فاتحه خوانی قبر ناصرالدین شاه نخواهد رفت...!»البته کاری که رضاشاه، آیرم یا حاج حسن آقا ملک با تدبیرش نتوانست انجام دهد، سرانجام حاج آقا خلخالی یک تنه با بولدوزر و بیل مکانیکی انجام داد! هم مقبره ناصرالدین شاه و هم رضاشاه را یکجا محو کرد و پس از نابودی هم در خاطراتش نوشت:«مردم ساده لوح پس از زیارت حضرت عبدالعظیم، بر مقبره ناصرالدین شاه هم فاتحه میخواندند دستور دادیم که سنگ قبرش را بکَنند تا اثری از مقبره او نمانده باشد...»!این سنگ قبر ناصرالدین شاه با حجاری استاد حسین نجار در نوع خود شکاهکاری بوده که پس از تخریب قبرش، یک نفر آنرا 200هزار تومان خریده میخواسته از کشور خارج کند اما خوشبختانه گرفتند و به کاخ گلستان برگرداندند...تاریخِ این کشور را حتی می توان از تاریخ و سرگذشت قبرها و قبرستانهایش نوشت!❇️آنچه آمد برگی بود از کتابِ دستنوشته و منتشر نشده اینجانب: «قاجارپرستان و قاجارستیزان»@meyguon◀️تکه فیلمی از سنگ قبر ناصرالدین شاه:
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 22 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — 🌺میگون در گذر زمان🌺
_مرگ عادلانه ترین چیز تو این دنیاست...هیچکی تا حالا نتونسته از دستش فرار کنه. زمین همه رو می گیره؛ مهربون ها، ظالم ها و گناهکارا رو، همه رو.... اما غیر از این هیچ عدالتی رو زمین نیست.....سولانا الکسیویچ@meyguon
_قالب یخ قدیمی که به وسیله اهرمن بدون نیاز به دست زدن به یخها از قالب جدا میشد.@meyguon
💢دارم به خانه سالمندان مي روم...⁉️*✍ این متن توسط یک خانم نویسنده بازنشسته نوشته شده، که احساسش را زمان انتقال به خانه سالمندان به نگارش در آورده است:«دارم به خانه سالمندان میروم، مجبورم.وقتی زندگی به نقطه ای می رسد، که دیگر قادر به حمایت از خودت نیستی، بچه هایت به نگهداری از فرزندان خودشان مشغول اند، و نمی توانند ازتو نگهداری کنند، این تنها راه باقیمانده است...»▪️خانه سالمندان شرایط خوبی دارد؛ اتاقی ساده، همه نوع وسایل سرگرمی، غذای خوشمزه، خدمات هم خوب است.فضا هم بسیار زیباست، اما قیمتش ارزان نیست.حقوق بازنشستگی من به سختی می تواند این هزینه ها را پوشش دهد.♦️البته اگر خانه ی خودم را بفروشم به راحتی از پس هزینه اش برمی آیم. می توانم در بازنشستگی خرجش کنم؛ تازه ارث خوبی هم برای پسرم بگذارم.❤️ پسرم می گوید : «پول ها و اموالت باید به خودت لذت بدهد، ناراحتِ ما نباش.»👈 حالا من باید برای رفتن به خانه سالمندان آماده شوم. به هم ریختن خانه خیلی چیزها را دربرمی گیرد :🔸 جعبه ها، چمدان ها، کابینت و کشوها که پر از لوازم زندگی است، لباس ها و لوازم خواب برای تمام فصول.♦️ از جمع کردن خوشم می آمد...کلکسیون تمبر، ده ها نوع قوری دارم. کلکسیون های کوچک زیاد، مثل گردنبندهایی از سنگ کهربا و چوب گردو و از این قبیل.🔹 عاشق کتابم، کتابخانهام پر از کتاب است، انواع شیشه بطری مرغوب خارجی، از هر نوع وسایل آشپزخونه چند ست دارم.🔸 دیگ و قابلمه و بشقاب و هر چه که می شود دریک آشپزخانه پر تصور کرد،ده ها آلبوم پر از عکس و... 👁 به خانه پر از لوازم نگاه میکنم، و نگران می شوم...👀 خانه سالمندان تنها یک اتاق با یک کابینت، یک میز، یک تخت، یک کاناپه، یک یخچال، یک تلویزیون، یک گاز و ماشین لباسشویی دارد.دیگر جایی برای آن همه وسایلی که یک عمر جمع کرده ام ندارد.💁♀ یک لحظه فکر می کنم مالی که جمع کرده ام، دیگر متعلق به من نیست. در واقع این مال متعلق به دنیاست. به این ها نگاه می کنم، با آن ها بازی می کنم، از آن ها استفاده می کنم، ولی نمی توانم آن ها را با خودم به خانه سالمندان ببرم. 👩❤️👩 می خواهم همه اموالم را ببخشم، ولی نمی توانم؛ هضمش برایم مشکل است. از طرفی بچه ها و نوه هایم برای کارهایم و این همه چیز جمع آوری شده ارزش آنچنانی قائل نیستند. به راحتی می توانم تصور کنم که آن ها با این همه چیزی که با سختی جمع کرده ام، چطور برخورد می کنند : همه لباس ها و پوشاک گران قیمت دور ریخته می شود، عکس های با ارزش نابود می شود، کتاب ها، فلهای فروخته می شود. کلکسیون هایم چه ؟! مبلمان هم با قیمتی بسیار کم فروخته می شود.از بین کوه لباسی که جمع کرده بودم، چند تکه برداشتم، چند تا وسیله آشپزخانه، چند تا از کتاب های مورد علاقهام و چند تا قوری چای...کارت شناسایی و شهروندی، بیمه، سند خانه و البته کارت بانکی، تمام؛این همه متعلقات من است، می روم و با همسایهها، خداحافظی میکنم....سه بار سرم را به طرف درب خانه خم می کنم، و آن را به دنیا می سپارم. بله در زندگی، شما روی یک تخت می خوابید، و در یک اتاق زندگی می کنید، بقیه اش برای تماشا و بازی است.بالاخره مردم بعد از یک عمر زندگی می فهمند : ما واقعا چیز زیادی نیاز نداریم...۱- دور خودتان را برای خوشحال شدن، خیلی شلوغ نکنید.۲- رقابت برای شهرت و ثروت خنده دار است.۳- زندگی بیشتر از یک تختخواب نیست.۴- افسوس که هر چه برده ایم، باختنی است.۵- برداشته ها، تمام گذاشتنی است.🔺پس در لحظه و حال زندگی کنید.زیاد در گیر تجملات، خانه، ماشین و.... نباشید. در یک کلام انبار دار نباشید.سبکبال باشید، از زندگی لذت ببرید، با خودتان، با دیگران، با همه خوب باشید...✅ « خوب بخورید، خوب بپوشید، خوب سفر کنید، زندگی را زیاد سخت نگیرید،توصیه می کنم حتما بخوانید، این برای همه ما هست، امروز پدر و مادران ما، فردا نوبت خود ماست »...🤍🌱درود دوستان بعدازظهر تابستانی شما به شادمانیهفته خوبی داشته باشین مواظب خودتون وخوبیهاتون باشید@meyguon
شهر زیر زمینی@meyguon
چیزایی که هیچوقت نمیتونی دلیلش رو پیدا کنی:@meyguon