⭕️رباط قِلًی🖋 #رجبعلی_لباف_خانیکی🔸منطقه جاجرم و سنخواست در قدیم در مسیر شاخهای از راه ابریشم بوده…
انتشار: 2026/07/09 08:58 UTC
⭕️رباط قِلًی🖋 #رجبعلی_لباف_خانیکی🔸منطقه جاجرم و سنخواست در قدیم در مسیر شاخهای از راه ابریشم بوده که شهر مهمِ «جرجان» (در مجاورت گنبد قابوس فعلی) را به توس و در نهایت به سنگ بست در مسیر اصلی شاهراه بزرگ شرق یا راه ابریشم ارتباط می داده است.در این مسیرِ معتبر کاروانسراهای متعددی وجود داشته که «اعتماد السلطنه» از آنها به ترتیب از گرگان تا مشهد این گونه نام برده است:«اول رباط شهر گرگان، دویم رباط فرس، سیم رباط دهنهٔ گرگان، چهارم رباط دهنهٔ دشت، پنجم رباط قره بیل، ششم رباط عشق، هفتم رباط قِلًی، هشتم قرجه رباط، نهم رباط نصیر آباد، دهم رباط سلطانمیدان، یازدهم رباط حسن آباد چک، دوازدهم رباط چنبر غربال، سیزدهم رباط سیدآباد، چهاردهم رباط شانقله که از این رباط به شهر مشهد مقدس میرفتهاند».🔸اعتمادالسلطنه بنای آن رباطها را به «امیر علیشیر نوائی» نسبت داده است.یکی از آن رباطها « #رباط_قِلًی» است که اعتمادالسطنه آن را در نیم فرسخی «قریهٔ قِلًی» یکی از چهار دهِ سنخواست نشانی داده و از آن به عنوان «سرای معتبری» نام برده است.او این گونه رباط قِلًی را در کتاب «مطلع الشمس» توصیف کرده است: «بنای آن یکجا از سنگ خاره و گچ خالص شده (است)، از کتیبه بالای در تقریبا چهار صفحه باقیست در طرف دست راست از القاب سلطنت این کلمات نوشته شده مالأستحقاق علی الاطلاق مزین سریر الخلافه و از طرف دست چپ این کلمات العالی شجاع الدین و الدنیا و این کتیبه را بخط ثلث بسیار خوش بر صفحات سنگ سخت کبود نقاری نمودهاند و لوح تاریخ افتاده است ولی جودت خطِ کتیبه شهادت میدهد که تاریخ بنا از اواسط عهد گورکانیه آن طرف نمیگذرد و بالای کتیبه در پیشانی سر در خطوطی گچبری کردهاند...شکل رباط مربع مستطیل است...در اطراف دیوار شش برج بوده...کلیهٔ این رباط را خیلی با استحکام و اهتمام ساختهاند و استادِ آن چنان مهارت داشته است که سنگ را مثل آجر کار برده است، روی کار از هر جا مثلِ بنای آجری در کمال صافی و استوار است...»🔸رباط قِلًی با پلان مستطیل در ابعاد ۴۳/۵×۳۷ متر و برخوردار از چهار ایوان است. در هر طرف ایوانهای شمالی و جنوبی دو غرفهٔ منتهی به حجره و در هر طرف ایوانهای شرقی و غربی نیز یک غرفهٔ منتهی به حجره در انتهای آن قرار دارد. ورودی بنا از انتهای ایوانی بلند در میانهٔ ضلع شرقی به درون باز میشود. ایوان و دالان ورودی رباط که از میانهٔ دو جرز ضخیم برج مانند گذشته، پس از هشتی و فضای مستطیل شکلی از طریق ایوان شرقی به میانسرا منتهی میشود.هشتی از دو طرف به فضاهای ستوندارِ مسقف و در نهایت به سالنهای طویل یا مالبندها ختم میشوند. نقشهٔ این رباط قابل مقایسه با رباط امیر علیشیر نوائی در سنگ بست و رباط عشق در دشت جاجرم است و در واقع ترکیبی از دو کاروانسرای زمستانی (مسقف در شرق) و تابستانی (باز در غرب) میباشد.فضاهای اشرافی که در این کاروانسرا تعبیه شده، به آن وجههٔ خاص بخشیده است. از جمله دو سالن مستطیل شکل خوش فرم با تزیینات معماری در گوشههای شمال غرب و جنوب غرب و دو اطاق وسیع در شمال شرق و جنوب شرق مجاور حجرهها.ساختار این فضاها به گونهای است که میتوان به آنها صفت «شاه نشین» اطلاق کرد که احتمالا مشاهیر یا رییس التجارها در آنها استقرار مییافته یا یکی از آنها کاربری مسجد داشته است. فضاهای ظاهرا غیر عادی و عجیبی هم در این رباط ساخته شده که منحصر به فرد به نظر میرسند مانند کوره پوشها یا سالنهای بلند و باریک با سقف کوتاه در دوسوی شمالی و جنوبی و بر بام، حد فاصل سقفِ حجرهها و مالبندها، احتمال دارد که از آنها به عنوان انبار علوفه یا هیزم جهت سوخت استفاده میکردهاند.🔸در گوشهها و دو جانب شمالی و جنوبی برجهای استوانه و نیم استوانه به دو منظور تعبیه شده است اول با هدف استحکام بخشی و ایستایی بنا که مانند پشتیبان از رانش دیوارها پیشگیری کنند و دیگر با هدف تآمین امنیت و دفاع در مقابل راهزنان و متجاوزان. تعبیهٔ روزنههای دید و تیرکشها بر بدنهٔ برجها و دور تا دور بام این امر را مسجل میسازد که مدافعینی از این رباط و ساکنان آن حفاظت میکردند. بارزترین نشانهها وجود مسیر قراولها یا «مرد گرد» ها بر فراز دیوارها در بام و روزنهها و تیرکشهای تعبیه شده بر فراز دیوارها است.رباط قِلًی که اخیرا مورد مرمت قرار گرفته، بنایی استوار و مستحکم و بسیار زیبا است . زیبایی آن مرهون خلاقیت و ابتکار معمار هنرمندِ آن در توازن بنا، چیدمانِ سنگها و آرایش برخی فضاها است.📌رباط قِلًی به لحاظ برخورداری از ارزش های فرهنگی و معماری در تاریخ ۱۴۰۳/۹/۲۵ در فهرست آثار ملی و در شهریور سال ۱۴۰۳ به همراه ۵۵ کاروانسرای فاخر دیگر در فهرست یونسکو به ثبت رسیده است.🆔 @labbafkhaniki
