🟣 بررسی نقش «آهستگی» در چهار سطح از فراگیری هنر۱. تثبیت «حافظه‌ی عضلانی» و «خودآگاهی»در هنرهای دستی…

🟣 بررسی نقش «آهستگی» در چهار سطح از فراگیری هنر۱. تثبیت «حافظه‌ی عضلانی» و «خودآگاهی»در هنرهای دستی، به‌ ویژه خوشنویسی، هنرجو تنها کارش  با نیروی ذهن نیست، بلکه در یک تعامل همه‌جانبه میان «ذهن، چشم و کل بدن» قرار دارد ،هنگامی که هنرجو با سرعتِ بیش از حد می‌نویسد، مغز او صرفاً بر «نتیجه» متمرکز می‌شود؛ یعنی تنها نوشتن یک حرف یا اتصال دو یا چند حرفی را مشاهده می‌کند . در این حالت ، جزئیاتِ حیاتیِ حرکت قلم (مانند تغییر زاویه که منجر به تغییر ضخامت و ابعاد حروف می‌شود)، میزانِ دقیقِ مرکب‌ برداری و میزانِ فشار بر انسی یا وحشیِ قلمِ نی، در حافظه‌ی عضلانی او ثبت نمی‌شود.🔸 نقش آهستگی:آهستگی به هنرجو اجازه می‌دهد تا به هر حرکتِ قلم، «حضور آگاهانه» ببخشد. در این وضعیت، هر حرکت به‌ جای آنکه یک «اتفاق تصادفی» باشد، به یک «عمل آگاهانه» بدل می‌گردد . این دقیقاً همان نقطه‌ای است که مهارت از سطحِ «تکرارِ ساده» به سطحِ «تسلطِ حرفه‌ای» ارتقا می‌یابد .۲. گذار از «تقلید» به «درک ساختار»بزرگ‌ ترین دشمنِ فراگیری، عجله برای رسیدن به سطوح نمایشگاهی است .هنرجویی که تنها تجربه چند ساله  یا نگاهی سطحی دارد، همواره در پی آن است که «شبیه» استادِ صاحب‌ مکتب بنویسد؛ این در واقع همان «تقلیدِ ظاهر» است. او می‌کوشد با شتاب از مرحله‌ی نخست به مراحل پیشرفته برسد، بدون آنکه ریشه‌ها را بشناسد. حتی اگر هنرجویی در مراحل تربیتِ استادی، با همان ظرافتِ اساتید بزرگ بنویسد، اگر به درکِ اصالت نرسیده باشد، در واقع تنها در حال «تکرارِ» شاهکارِ دیگری است، نه خلقِ اثر خود.🔸 نقش آهستگی:آهستگی به هنرجو فرصت می‌دهد تا به‌ جای تمرکز بر «ظاهرِ» اثرِ استاد، بر «منطقِ» و "حکمت"  حاکم بر آن اثر تأمل کند. در هنگام انجامِ مشق‌ های نظری و عملی، آهستگی باعث می‌شود هنرجو درک کند که چرا یک حرف در زاویه یا اندازه‌ی خاصی قرار گرفته است. این دقیقاً همان پاسخی است که به سفارشِ مستمر اساتید درباره‌ی «ریشه‌ی خطاها» می‌دهد؛ چرا که هر خللی در اندام و ریختِ حروف و کلمات، ریشه در آغازِ قلم‌گذاری و نحوه‌ی زاویه گرفتنِ قلم دارد .در واقع، آهستگی به شما اجازه می‌دهد تا «ساختارِ» حرف و کلمه را هضم کنید، نه اینکه تنها «شکلِ» آن را کپی نمایید.---