برهان خلف در دادگاه یک معلم ریاضیجلسه پنجم از هشت جلسه؛ تأسیس سرزمین خودمختار شهر ریاضی[نور صحنه ای…
انتشار: 2026/06/30 09:02 UTC
برهان خلف در دادگاه یک معلم ریاضیجلسه پنجم از هشت جلسه؛ تأسیس سرزمین خودمختار شهر ریاضی[نور صحنه اینبار وسیعتر شده، اما شدتش کمتر است؛ گویی مرزهای فیزیکی دادگاه در تاریکی حل شدهاند. روی میز مدعیالعموم، نقشهها، کارتهای آشپزی ریاضی، کارتهای بازی شکار جواب و اسکناسهای معاملاتی شهر ریاضی با واحد پول پروف دیده میشود. صدای چکش قاضی با لحنی قاطع فرود میآید.]قاضی: «پنجمین جلسه دادگاه کلاسه ۱۴۰۵/الف را رسمیت میدهم. متهم: دکاد؛ معلم ریاضی. شاکی: ناظر ارشد تدوین سرفصلهای متمرکز. بند پنجم کیفرخواست: تجاوز از مرزهای فیزیکی و ساختاری تدریس مکتوب، شکستن دیوارهای چهارچوب مصوب و تأسیس یک ساختار شبیهسازیشدهٔ خودمختار به نام شهر ریاضی. مدعیالعموم، اتهام را تبیین کنید.»مدعیالعموم [با لحنی نگران و در حال باز کردن یک نقشه بزرگ]: «با کسب اجازه از ریاست محترم دادگاه. آقای قاضی! اگر متهم در جلسه قبل به جرم ترک فعل در چهاردیواری کلاس محکوم شد، امروز از جرمی پرده برمیداریم که مرزهای بیرونی نظام آموزش را تهدید میکند. طبق اسناد، کلاس درس در نظام حاکمیتی ما تعریفی مشخص دارد: چهاردیواری امن، گچ، تخته و متونی که سطر به سطرش مصوب شده است. اما متهم حاضر، این دیوارهای قانونی را تخریب کرده است!او متهم است که با تأسیس مدینهای فاضله و موازی آموزش سنتی به نام شهر ریاضی یا آریثلند، یک دولت کوچک فکری با واحد پول پروف برپا کرده است. او قوانین تجاری، بورسی و معاملاتی خودساختهای ایجاد کرده که در آن بچهها به جای حل بیسروصدای مسائل، روی صورت مسائل معامله میکنند، پاسخها را خرید و فروش میکنند و ورشکستگی یا ثروت فکری را تجربه میکنند! این یعنی خروج از مأموریت رسمی معلمی و کشاندن پای کودکان به یک ساختار پیچیده و تمرکزداییشده که هیچ سنخیتی با کتابهای درسی مکتوب ندارد! شعار او این است: علم بهتر است با ثروت!»شاکی [پشت تریبون میآید]: «جناب قاضی! دکان آموزش ما بر پایه خطوط مستقیم و دیوارهای ثابت بنا شده است؛ معلم باید دیکته بگوید و شاگرد بنویسد. اما این متهم، ریاضیات را از حصار صندلیها بیرون کشیده و به یک بازار زنده، پرهیاهو و داد و ستد تیمی بدل کرده است. در شهر ریاضی او، بچهها جغرافیا و مرزهای کلاس را فراموش میکنند. او بجای هدایت آنها در مسیر سرفصلهای امتحانی، آنها را در یک اکوسیستم بزرگ و بیدر و پیکر رها کرده که ارزیابیاش از کنترل سیستمهای مکانیزه ما خارج است!»قاضی [با نگاهی تفحصگر به متهم]: «متهم دکاد، طبق بند پنجم کیفرخواست، شما متهمید که از حدود مأموریت فیزیکی و محتوایی خود فراتر رفتهاید و با ایجاد ساختار معاملاتی و بازیسازیشدهٔ شهر ریاضی، نظام متمرکز آموزش را نادیده گرفتهاید. تریبون برای تنویر افکار عمومی در اختیار شماست.»معلم [آرام از جای خود برمیخیزد. نگاهی به نقشههای روی میز مدعیالعموم میاندازد، لبخندی عمیق میزند و میگوید]: «آقای قاضی، مدعیالعموم محترم، و حافظان چهاردیواریهای صلب و بیروح!من این اتهام توسعهٔ مرزها را هم با افتخار میپذیرم. بله، من دیوارهای کلاسهای شما را که بیشتر شبیه به سلولهای انفرادی فکریست، شکسته و شهر ریاضی را بنا کردهام. شما میگویید من بازار مکاره راه انداختهام؛ اما این یک اکوسیستم زنده است. در شهر ریاضی، مسئله ریاضی دیگر یک تکلیف اجباری و شبامتحانی نیست که برای رهایی از آن ثانیهشماری کنند؛ مسئله یک دارایی است، یک سرمایه فکری است که بچهها برای تصاحب، فهم و معامله کردنش همکلام و همیار میشوند. آنها در این شهر، نه فرمول، بلکه تفکر اقتصادی، کار تیمی، مدیریت بحران و زیستن در یک جامعه عقلانی را تمرین میکنند.آقای قاضی! من معتقدم علم، یک جزیره متروکه نیست؛ یک شهر زنده و جاری است. من آنها را از نقش سیاهیلشکرهای کلاسها بیرون آوردهام و به هنرپیشگان نقش اول نمایشنامهٔ سرزمین تفکر تبدیل کردهام.جناب قاضی! صورت مسئله به وضوح این است: آیا ما میخواهیم شاگردانمان را در حصار سرفصلهای کلیشهای و محفوظات مرده حبس کنیم، یا میخواهیم به آنها جرأت ورود به یک شهر بزرگ، واقعی و مستقل با تفکر خلاق را ببخشیم؟من برگه تفهیم اتهام پنجم را هم با ایمان به تمام شهروندان کوچک سرزمین رؤیاییام امضا میکنم. اما، گیریم من متهم خروج از این دیوارهای امن باشم؛ با کودکانی که طعم آزادی، معامله و زندگی در شهر ریاضی را چشیدهاند و دیگر در سلولهای انفرادی تفکر آرام نمیگیرند، چه خواهید کرد؟»[معلم با خونسردی مینشیند. قاضی با نگاهی سنگین به برگههای پرونده، چکش را میکوبد و پایان جلسه پنجم را اعلام میکند.]مجید میرزاوزیریتابستان ۰۵@mirzavaziribooks
پستهای تلگرام — آثار مجید میرزاوزیری
🏫 احتمالا این سوال که «ریاضی چه ربطی به هوش مصنوعی داره؟» تا بحال ذهن شما رو هم درگیر کرده!🔹 میتونین جواب سوالتون رو از زبان مجید میرزاوزیری بشنوین ... 😎🌐 اطلاعات بیشتر و ثبتنام #هدکد_چهار🫥🏫 website 💬telegram🆔 instagram 🆔linkedin💬 bale
دوستان عزیزممدتیست به راهاندازی یک پادکست که میخواهم نام آن را «پایکست | πCast» بگذارم فکر میکنم.احتمالاً در این پادکست دربارهٔ موضوعاتی مانند ریاضیات، فلسفه، ادبیات و گاهی هم تجربههای شخصی و آموزشی صحبت خواهم کرد. همچنین قصد دارم به پرسشهای پرتکرار که معمولاً از من پرسیده میشود، در قالب فایلهای صوتی پاسخ دهم.اگر درباره شیوهٔ اجرا، موضوعات یا هر بخش دیگر پیشنهادی دارید، بسیار خوشحال میشوم آن را از طریق نشانی @arithlandبه من اطلاع دهید.فعلاً یک تاپیک را در کتابخانه برای همین منظور ایجاد کردهام. البته ممکن است راهاندازی «پایکست» کمی زمان ببرد، چون هنوز در حال فکر کردن، مشورت گرفتن و طراحی قالب مناسب آن هستم.پیشاپیش از همراهی و همفکری همیشگی شما سپاسگزارم.ارادتمندمجید میرزاوزیریشنبه ۳ مرداد ۰۵
دوستان عزیزم یادآوری میکنم که هدف من از راهاندازی کتابخانه، ایجاد فضایی صمیمیتر از یک کانال عمومی است؛ جایی برای به اشتراک گذاشتن نوشتهها، ایدهها و طرحهای تازه تا پیش از انتشار نهایی، از نگاهها و پیشنهادهای ارزشمند شما بهرهمند شوم. به همین دلیل،…با توجه به این که گروه کتابخانه به حالت اختصاصی تغییر پیدا کرده است، در صورت تمایل به عضویت در کتابخانه میتوانید به ادمین کانال به نشانی @arithlandپیام دهید تا لینک اختصاصی عضویت در گروه را دریافت کنید.
دوستان عزیزمیادآوری میکنم که هدف من از راهاندازی کتابخانه، ایجاد فضایی صمیمیتر از یک کانال عمومی است؛ جایی برای به اشتراک گذاشتن نوشتهها، ایدهها و طرحهای تازه تا پیش از انتشار نهایی، از نگاهها و پیشنهادهای ارزشمند شما بهرهمند شوم.به همین دلیل، بهزودی کتابخانه به فضایی خصوصی و اختصاصی برای اعضا تبدیل خواهد شد.در این محفل صمیمی، آثار و نوشتههای جدید پیش از انتشار رسمی در اختیار شما قرار میگیرد تا با استفاده از بازخوردتان، آنها را به نسخه نهایی نزدیکتر کنم. اگر دوست دارید در شکلگیری آثار آینده سهیم باشید، نسخههای اولیه را زودتر بخوانید و در این مسیر همراه من باشید، خوشحال میشوم پیش از خصوصی شدن کتابخانه به جمع ما بپیوندید:@mirzavazirilibبا احتراممجید میرزاوزیریپنجشنبه ۱ مرداد ۰۵@mirzavaziribooks
ز انتگرال و مشتق هر دو فریاد که هرچه ای بگیره او کنه پادنمایی تابعی سازُم ز فولادکه از دست حسابون گردد آزاد- بابا نپر عریان -مجید میرزاوزیریدوشنبه ۲۹ تیر ۰۵@mirzavaziribooks
دشمن درونیپیشوند دُش به معنای بد و زشت، که آن را در کلمات دشمن و دشنام بیشتر دیدهایم، ظاهراً شبیه علامت نقیض در منطق است؛ مثلاً دشمن کسی است که بدِ من را میخواهد و دشنام عبارتی است که نام را زشت میگرداند. از اینرو شاید بتوان دشمن درونی را نوعی پارادکس دانست: من ممکن است کاری کنم که خود، دشمن خود گردم. اخیراً وابستگی به ابزارهای هوش مصنوعی چنان شیوع یافته که حتی در گزارشهای رسمی مراکز دولتی و علمی نیز رد پای آن را میتوان به وضوح مشاهده کرد. حتی میتوان حدس زد که برای تولید فلان بیانیه علمی یک کنفرانس یا گزارش یک مرکز دولتی، از کدام ابزار هوش مصنوعی استفاده شده است. همین چند روز قبل، در کلاس درس المپیاد، یکی از دانشآموزان از من پرسید: آیا میتوانم با کمک هوش مصنوعی سؤالات المپیاد را حل کنم تا برای مسابقه آماده شوم و آیا استفاده از هوش مصنوعی در خود مسابقه مجاز است؟پاسخ من این بود: مثل این است که بپرسی آیا در مسابقه دو میتوانم کفش مجلسی پاشنهدار بپوشم؟ منعی ندارد ولی خودت این کار را نخواهی کرد چون میدانی موجب شکست تو خواهد شد. این مشکل صرفاً درباره یک دانشآموز یا یک آزمون نیست؛ هر مجموعهای ممکن است هنگامی که ابزار تشخیص و خرد خود را کنار بگذارد، دشمن خود شود.چندی پیش در سؤالات یک آزمون رسمی دیدم گزینههای الف، ب، ج، د و F وجود دارد! (دقت کنید گزینه پنجم F بود نه یک حرف الفبا)وقتی پیگیر جریان شدم گفتند ما امسال از افراد غیرمتخصص خواستهایم که سؤالات را طرح کنند و چون اطمینان نداشتیم که ابزارهای استفاده شده درست عمل کردهاند یا نه و این نگرانی وجود داشت که ممکن است در بین ۴ گزینه، پاسخ درست وجود نداشته باشد یا ۲ پاسخ درست داشته باشیم، بنابراین تصمیم گرفتیم یک گزینه F (به نشانه غلط) هم اضافه کنیم. این موارد نشان میدهد که گویی ما دچار انهدام درونی شدهایم و وضعیت چنان مهمل شده که حتی به عنوان نمونهای از پارادکس در یک درس منطق نیز نمیتوان از چنین مثالهایی بهره گرفت. دلیل این امر بسیار ساده است: وقتی اهل خرد کنار گذاشته میشوند، دیگر نیازی به دشمن بیرونی نیست؛ دشمن درونی پیشتر کار خود را کرده است. مجید میرزاوزیری یکشنبه ۲۸ تیر ۰۵@mirzavaziribooks