ژن مثبت امید + چرا مینویسین خانم معلم؟- خب... امممم... این تو ژن ما بوده. انسانهای نخستین روی دیو…
انتشار: 2026/07/04 23:33 UTC
ژن مثبت امید + چرا مینویسین خانم معلم؟- خب... امممم... این تو ژن ما بوده. انسانهای نخستین روی دیواره غارها مینوشتن، بعدش روی پاپیروس، بعد کاغذ و حالا که سلطنت کاغذ هم به پایان رسیده ما روی دیواره غارهای شبکههای اجتماعی مینویسیم. میبینی دخترم؟ دوباره برگشتیم سر جای اول. دختر آهی کشید. انگار یه خورشید بزرگ رو که روی خاک افتاده روی کولش گذاشته باشه و قرنها پیاده رفته باشه تا برسه به آسمون هفتم که اونو به سر جای اصلیش برسونه. بعد ملتمسانه گفت: و چرا هی مینویسین؟- چون باید نوشتههای انسانی موندگار بشه. این آخرین تلاش برای حفظ دادههای طبیعی در برابر محتواسازیهای هوش مصنوعیه. اونا احتمالاً حاکمیت رو به دست میگیرن و چون منبعی ندارن دوباره به دیواره غارهای شبکههای اجتماعی مراجعه میکنن که بتونن برای نوشتن ازش ایده بگیرن. برای همین ما باید هی بنویسیم و هی بنویسیم.+ و چرا خسته نمیشین از نوشتن؟خانم معلم خندید. این طبیعیترین برخورد یه انسان در مواقع اینچنینی بود. بعد دستی به موهای دخترک کشید و گفت: برای این که ما درد داریم؛ و درد چیزیه که خیلی عمیقتر از یک کلمه سه حرفیه. درد میتونه رنج، غم، فقدان، عذاب، اندوه، حسرت، غصه، ملال، ناکامی، جبر، جغرافیا، خسران، زمان، دلسردی و خیلی چیزای دیگه رو تو خودش داشته باشه ولی وقتی نوشته میشه میتونه امید بسازه، میتونه شایستگی طبیعی رو به حاکمیت برسونه تا سیطره ابزارهای مصنوعی رو از بین ببره. + و چرا هنوز امید دارین؟چشمای خانم معلم برق زد. این چیزی نبود که یه هوش مصنوعی حتی بتونه اداشو در بیاره. بعدش آروم درِ گوش دختر گفت: به خاطر تو عزیزم. اینو نفهمیده بودی؟ من همیشه علامت - رو برای خودم مینوشتم و + رو برای تو. دیواره غارهای شبکههای اجتماعی باید این سند رو توی ژن خودشون حفظ کنن. برای حفظ شایستگی در حاکمیت. ما میلیونها ساله که داریم این کارو انجام میدیم.مجید میرزاوزیری یکشنبه ۱۴ تیر ۰۵@mirzavaziribooks
پستهای تلگرام — آثار مجید میرزاوزیری
🏫 احتمالا این سوال که «ریاضی چه ربطی به هوش مصنوعی داره؟» تا بحال ذهن شما رو هم درگیر کرده!🔹 میتونین جواب سوالتون رو از زبان مجید میرزاوزیری بشنوین ... 😎🌐 اطلاعات بیشتر و ثبتنام #هدکد_چهار🫥🏫 website 💬telegram🆔 instagram 🆔linkedin💬 bale
دوستان عزیزممدتیست به راهاندازی یک پادکست که میخواهم نام آن را «پایکست | πCast» بگذارم فکر میکنم.احتمالاً در این پادکست دربارهٔ موضوعاتی مانند ریاضیات، فلسفه، ادبیات و گاهی هم تجربههای شخصی و آموزشی صحبت خواهم کرد. همچنین قصد دارم به پرسشهای پرتکرار که معمولاً از من پرسیده میشود، در قالب فایلهای صوتی پاسخ دهم.اگر درباره شیوهٔ اجرا، موضوعات یا هر بخش دیگر پیشنهادی دارید، بسیار خوشحال میشوم آن را از طریق نشانی @arithlandبه من اطلاع دهید.فعلاً یک تاپیک را در کتابخانه برای همین منظور ایجاد کردهام. البته ممکن است راهاندازی «پایکست» کمی زمان ببرد، چون هنوز در حال فکر کردن، مشورت گرفتن و طراحی قالب مناسب آن هستم.پیشاپیش از همراهی و همفکری همیشگی شما سپاسگزارم.ارادتمندمجید میرزاوزیریشنبه ۳ مرداد ۰۵
دوستان عزیزم یادآوری میکنم که هدف من از راهاندازی کتابخانه، ایجاد فضایی صمیمیتر از یک کانال عمومی است؛ جایی برای به اشتراک گذاشتن نوشتهها، ایدهها و طرحهای تازه تا پیش از انتشار نهایی، از نگاهها و پیشنهادهای ارزشمند شما بهرهمند شوم. به همین دلیل،…با توجه به این که گروه کتابخانه به حالت اختصاصی تغییر پیدا کرده است، در صورت تمایل به عضویت در کتابخانه میتوانید به ادمین کانال به نشانی @arithlandپیام دهید تا لینک اختصاصی عضویت در گروه را دریافت کنید.
دوستان عزیزمیادآوری میکنم که هدف من از راهاندازی کتابخانه، ایجاد فضایی صمیمیتر از یک کانال عمومی است؛ جایی برای به اشتراک گذاشتن نوشتهها، ایدهها و طرحهای تازه تا پیش از انتشار نهایی، از نگاهها و پیشنهادهای ارزشمند شما بهرهمند شوم.به همین دلیل، بهزودی کتابخانه به فضایی خصوصی و اختصاصی برای اعضا تبدیل خواهد شد.در این محفل صمیمی، آثار و نوشتههای جدید پیش از انتشار رسمی در اختیار شما قرار میگیرد تا با استفاده از بازخوردتان، آنها را به نسخه نهایی نزدیکتر کنم. اگر دوست دارید در شکلگیری آثار آینده سهیم باشید، نسخههای اولیه را زودتر بخوانید و در این مسیر همراه من باشید، خوشحال میشوم پیش از خصوصی شدن کتابخانه به جمع ما بپیوندید:@mirzavazirilibبا احتراممجید میرزاوزیریپنجشنبه ۱ مرداد ۰۵@mirzavaziribooks
ز انتگرال و مشتق هر دو فریاد که هرچه ای بگیره او کنه پادنمایی تابعی سازُم ز فولادکه از دست حسابون گردد آزاد- بابا نپر عریان -مجید میرزاوزیریدوشنبه ۲۹ تیر ۰۵@mirzavaziribooks
دشمن درونیپیشوند دُش به معنای بد و زشت، که آن را در کلمات دشمن و دشنام بیشتر دیدهایم، ظاهراً شبیه علامت نقیض در منطق است؛ مثلاً دشمن کسی است که بدِ من را میخواهد و دشنام عبارتی است که نام را زشت میگرداند. از اینرو شاید بتوان دشمن درونی را نوعی پارادکس دانست: من ممکن است کاری کنم که خود، دشمن خود گردم. اخیراً وابستگی به ابزارهای هوش مصنوعی چنان شیوع یافته که حتی در گزارشهای رسمی مراکز دولتی و علمی نیز رد پای آن را میتوان به وضوح مشاهده کرد. حتی میتوان حدس زد که برای تولید فلان بیانیه علمی یک کنفرانس یا گزارش یک مرکز دولتی، از کدام ابزار هوش مصنوعی استفاده شده است. همین چند روز قبل، در کلاس درس المپیاد، یکی از دانشآموزان از من پرسید: آیا میتوانم با کمک هوش مصنوعی سؤالات المپیاد را حل کنم تا برای مسابقه آماده شوم و آیا استفاده از هوش مصنوعی در خود مسابقه مجاز است؟پاسخ من این بود: مثل این است که بپرسی آیا در مسابقه دو میتوانم کفش مجلسی پاشنهدار بپوشم؟ منعی ندارد ولی خودت این کار را نخواهی کرد چون میدانی موجب شکست تو خواهد شد. این مشکل صرفاً درباره یک دانشآموز یا یک آزمون نیست؛ هر مجموعهای ممکن است هنگامی که ابزار تشخیص و خرد خود را کنار بگذارد، دشمن خود شود.چندی پیش در سؤالات یک آزمون رسمی دیدم گزینههای الف، ب، ج، د و F وجود دارد! (دقت کنید گزینه پنجم F بود نه یک حرف الفبا)وقتی پیگیر جریان شدم گفتند ما امسال از افراد غیرمتخصص خواستهایم که سؤالات را طرح کنند و چون اطمینان نداشتیم که ابزارهای استفاده شده درست عمل کردهاند یا نه و این نگرانی وجود داشت که ممکن است در بین ۴ گزینه، پاسخ درست وجود نداشته باشد یا ۲ پاسخ درست داشته باشیم، بنابراین تصمیم گرفتیم یک گزینه F (به نشانه غلط) هم اضافه کنیم. این موارد نشان میدهد که گویی ما دچار انهدام درونی شدهایم و وضعیت چنان مهمل شده که حتی به عنوان نمونهای از پارادکس در یک درس منطق نیز نمیتوان از چنین مثالهایی بهره گرفت. دلیل این امر بسیار ساده است: وقتی اهل خرد کنار گذاشته میشوند، دیگر نیازی به دشمن بیرونی نیست؛ دشمن درونی پیشتر کار خود را کرده است. مجید میرزاوزیری یکشنبه ۲۸ تیر ۰۵@mirzavaziribooks