محمّد بن ابراهیم طالقانی میگوید ؛من نزد جناب حسین بن روح أعلی الله مقامه بودم که شخصی برخاست و گفت…
انتشار: 2026/07/06 03:59 UTC
محمّد بن ابراهیم طالقانی میگوید ؛من نزد جناب حسین بن روح أعلی الله مقامه بودم که شخصی برخاست و گفت میخواهم از شما در مورد موضوعی سؤال کنم. فرمود هرچه در نظر داری بپرس. گفت بمن بگویید آیا إمام حسین علیه السّلام ولیِ خدا بود یا نه؟ فرمود بله.گفت آیا قاتل إمام حسین دشمن خدا بود یا نه؟ فرمود بله. گفت آیا جایز است که خداوند دشمن خود را بر دوست خود مسلّط نماید؟ فرمود جوابی را که بتو میگویم ، خوب بفهم. بِدان که خدای عزّ و جلّ علَناً با مردم سخن نمیگوید ، بلکه پیامبرانی را از جنس و صنف بشر نظیر خودشان برای آنان فرستاد. اگر خداوند پیامبرانی را برای بشر میفرستاد که هم جنس و هم شکل آنان نبودند ، مردم از ایشان دور میشدند و سخن آنان را قبول نمیکردند . اما هنگامی که پیامبرانی از جنس بشر برای ایشان آمدند و غذا خوردند و در بازارها راه رفتند ، به پیامبران خود گفتند شما هم مثل خود ما هستید ، ما سخن شما را نمی پذیریم مگر این که معجزهای بياوريد که ما از آوردن مانند آن عاجز هستیم ، در این صورت ما متوجّه میشویم که آوردن معجزه به شما اختصاص دارد و ما قادر به آن نیستیم. لذا خداوند عزّ و جلّ معجزاتی به انبیاء علیهم السّلام عطاء فرمود که مردم از آوردن آنها عاجز بودند. یکی از انبیاء بعد از اینکه مردم را از عذاب خداوند بیم داد ، طوفان را از باب معجزه آورد و کلیه افرادی که طغیان کردند و متمرّد بودند غرق شدند. یکی از پیامبران را در آتش انداختند و آتش بر او از باب معجزه سرد و سلامت شد. یکی از پیامبران از سنگِ سخت شتر درآوَرد و در پستان آن شیر جاری نمود. برای یکی از انبیاء دریا شکافته شد و از میان سنگ چشمه آب جاری گردید و عصای او که از چوب خشک بود تبدیل به اژدها گردید و سِحر و جادوی ساحران را باطل نمود. یکی از پیامبران شخص کور و مرضِ پیسی را شفا میداد و اموات را به اجازه خداوند زنده میکرد و به آنان از آنچه میخوردند و در خانههای خود ذخیره میکردند خبر میداد. یکی از پیغمبران شقّ القمر کرد و حیواناتی چون شتر و گرگ و غیره با او سخن گفتند. هنگامی که انبیاء از این قبیل معجزات آوردند و أمّتهای ایشان از اظهار اینگونه معجزات عاجز شدند ، خداوند بخاطر تقدیرات و لطف و حکمتی که نسبت به بندگان خود داشت ، پیامبران را با این معجزاتی که داشتند ، گاهی غالب و گاهی مغلوب ، گاهی مسلّط و قاهر و گاهی مقهور میساخت. اگر خداوند عزّ و جلّ انبیاء را در همه حال غالب و قاهر میگردانید و آنان را مورد آزمایش و ابتلاء قرار نمیداد ، مردم ایشان را بجای خداوند میپرستیدند و از طرفی هم فضیلت و ارزش صبر بر بلا و محنت و امتحانات آنان شناخته نمیشد ، لذا خداوند عزّ و جلّ حال پیامبران را از این لحاظ نظیر حالِ دیگران قرار داد تا در هنگام محنت و بلا ، صبور ، و در هنگام عافیت و غلبه بر دشمنان ، سپاسگزار و در همه احوال فروتن باشند ، متکبّر و جبّار نباشند ، و از جهتی هم مردم بدانند که پیامبران خدایی دارند که او خالق و مدبّر آنان است. سپس مردم خداوند را پرستش کرده و از پیامبران او إطاعت نمایند و بدین وسیله بر افرادی که سرکشی کرده و مدّعی خدایی پیامبران میشوند یا نسبت به دستور انبیاء عناد و مخالفت و نافرمانی و إنکار میکنند ، إتمام حجّت شود. و از جهة ديگر کسی که دچار هلاکت و گمراهی شده حجّت برش تمام شده باشد و شخص هدایت یافته ، با حجّت و برهان باشد.محمّد بن ابراهیم طالقانی میگوید من فردای آن روز نزد جناب حسین بن روح برگشتم و با خود میگفتم جوابهایی که دیروز ایشان داد ، از پیش خودش بود یا نه؟ وقتی نزد ایشان رفتم ، ایشان پیش دستی کرده و بمن فرمود ؛لَأَنْ أَخِرَّ مِنَ السَّمَاءِ فَتَخْطَفَنِی الطَّیْرُ أَوْ تَهْوِی بِیَ الرِّیحُ فِی مَکانٍ سَحِیقٍ أَحَبُّ إِلَیَّ مِنْ أَنْ أَقُولَ فِی دِینِ الله تَعَالَی ذِکْرُهُ بِرَأْیِی وَ مِنْ عِنْدِ نَفْسِی ، بَلْ ذَلِکَ عَنِ الْأَصْلِ وَ مَسْمُوعٌ عَنِ الْحُجَّةِ صَلَوَاتُ الله عَلَیْهِ.از آسمان فرو افتم و پرندهای مرا برباید ، یا باد مرا در مکان بسیار دوری پرتاب نماید ، برایم بهتر است از اینکه مطلبی راجع به دین را از پیش خود بگویم. جوابهایی که دادم از حضرت حجّت عجل الله تعالی فَرَجَه الشّریف شنیده بودم.بحارالأنوار ۴۴ / ۲۷۳ ، حدیث ۱ ، عَنْ کمالِ الدین و عللِ الشرایع و الإحتجاج .╭━━⊰•═🏴═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🏴═•⊱━━╯#إمام_حسین #حسین_بن_روح#إسارت
پستهای تلگرام — جَلاءُ القلوب ۱ - محمّدجواد محقّق یزدی
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَیْدٍ الطَّبَرِیِّ قَالَ كُنْتُ قَائِماً عَلَی رَأْسِ الرِّضَا عَلِیِّ بْنِ مُوسَی علیه السلام بِخُرَاسَانَ وَ عِنْدَهُ جَمَاعَةٌ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ مِنْهُمْ إِسْحَاقُ بْنُ الْعَبَّاسِ بْنِ مُوسَی ، فَقَالَ لَهُ یَا إِسْحَاقُ بَلَغَنِی أَنَّكُمْ تَقُولُونَ إِنَّ النَّاسَ عَبِیدٌ لَنَا ، لَا وَ قَرَابَتِی مِنْ رَسُولِ الله صَلَّى اللهُ عليهِ و آلِه وَ سَلّمَ مَا قُلْتُهُ قَطُّ وَ لَا سَمِعْتُهُ مِنْ أَحَدٍ مِنْ آبَائِی وَ لَا بَلَغَنِی عَنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ قَالَهُ ، لَكِنَّا نَقُولُ النَّاسُ عَبِیدٌ لَنَا فِی الطَّاعَةِ ، مَوَالٍ لَنَا فِی الدِّینِ فَلْیُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ.بحارالأنوار ۲۵ / ۲۷۹ ، حدیث ۲۱ ، عن المجالس للمفید ، و الأمالی للشّیخ الطّوسی.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#الناس_عبید_لنا
عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ قَالَ دَخَلَ ابْنُ أَبِی الْعَوْجَاءِ عَلَی الصَّادِقِ علیه السّلام فَقَالَ لَهُ الصَّادِقُ یَا ابْنَ أَبِی الْعَوْجَاءِ أَ مَصْنُوعٌ أَنْتَ أَمْ غَیْرُ مَصْنُوعٍ؟قَالَ لَسْتُ بِمَصْنُوعٍ. فَقَالَ لَهُ الصَّادِقُ علیه السّلام فَلَوْ کُنْتَ مَصْنُوعاً کَیْفَ کُنْتَ تَکُونُ؟ فَلَمْ یُحِرْ ابْنُ أَبِی الْعَوْجَاءِ جَوَاباً وَ قَامَ وَ خَرَجَ.هشام بن حکم گوید إبن أبی العوجاء محضر إمام صادق علیه السّلام مشرّف شد ، حضرت به او فرمودند که ای پسر أبی العوجاء آیا تو مخلوقی یا غیر مخلوق؟ گفت من مخلوق نیستم. إمام علیه السّلام فرمود اگر مخلوق بودی چگونه میبودى؟ إبن أبی العوجاء هیچ جوابی نگفت و برخاست و بیرون رفت.بیان ؛لمّا کانَ التصدیقُ بوجودِ الصّانع تَعالی ضروریاً نبّهَه علیه السّلام بِأنّ العقلَ یَحکُم بدیهةً بالفرقِ بینَ المصنوعِ و غیرِه و فیکَ جمیعُ صفاتِ المصنوعینَ فکیفَ لمْ تَکُنْ مَصْنُوعاً.علّامه محمّد باقر مجلسی رَحِمَهُ الله ذیل حدیث شریف مینویسد ؛از آنجا که تصدیق به وجود خالق مطلبی بدیهی است ، إمام علیه السّلام به او یادآوری کرد که عقل بطور بدیهی به فرق مخلوق و غیر مخلوق حکم میکند و در تو تمام صفات مخلوق وجود دارد ، پس چگونه خود را مخلوق نمیدانی؟!بحارالأنوار ۳ / ۳۱ ، حدیث ۴ ، عن الإحتجاج.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯
اللَّـهُمَّ اِنّا نَشْكوُ إلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ، وَ غَيْبَةَ وَلِيِّنا ، وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنا ، وَ قِلَّةَ عَدَدِنا ، وَ شِدّةَ الْفِتَنِ بِنا ، وَ تَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَيْنا ، فَصَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِهِ ، وَ أعِنّا عَلی ذلِكَ بِفَتْح مِنْكَ تُعَجِّلُهُ ، وَبِضُرٍّ تَكْشِفُهُ ، وَ نَصْرٍ تُعِزُّهُ ، وَ سُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ ، وَ رَحْمَةٍ مِنْكَ تَجَلِّلُناها ، وَ عافِيَةٍ مِنْكَ تُلْبِسُناها ، بِرَحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمينَ.خدايا از نبودِ پيامبرمان كه درودهای تو بر او و خاندانش ، و از ناپيدائیِ إماممان ، و بسياریِ دشمنانمان ،و كمیِ نفراتمان ، و سختیِ فتنه های واردِ بر ما ،و از جريانِ زمان بر زيانمان ،به درگاه تو شكْوِه میآوريم ، پس بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در برابرِ همه این مصیبتها ياری فرما ، به گشايشی از جانب خود كه زود برسانی ، و بدحالی كه برطرف كنی ، و پيروزی با عزّت برايمان قرار دهی ، و سلطنت حقی كه آشكارش فرمائی ، و به رحمتی كه از سويت ما را فرا گيرد ، و به سلامتی كاملی كه از جانبت ما را بپوشاند ، ای مهربانترين مهربانان.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان
یکی از منتظران ظهور حضرت صاحب الأمر عجّلَ الله فَرَجَه الشّرِيف ، شخصی است به نام عبدالحمید واسطی ، که در زمان إمامت حضرت باقرالعلوم علیه السّلام میزیسته است.روزی بعد از بیان حالت انتظار خود و گفتگو با آن حضرت در مورد ظهور قائم أهل بيت عليه السّلام ، به خدمت إمام عرضه داشت ، اگر پیش از آنکه قائم را درک کنم بمیرم ، چگونه خواهد بود؟حضرت فرمودند ؛إنَّ القائِلَ مِنكم إذا قالَ إن أدرَكتُ قائِمَ آلِ مُحَمَّدٍ نَصَرتُهُ ، كَالمُقارِعِ مَعَهُ بِسَيفِهِ.کسی از شما که بگوید اگر قائم آل محمّد را درک کنم ، او را یاری میکنم ، همچون کسی است که در رکاب آن حضرت شمشیر بزند.کافی ۸ / ۸۰ حدیث ۳۷.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان
كِتَابُ زَیْدٍ الزَّرَّادِ ، قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِالله علیه السلام نَخْشَی أَنْ لَا نَكُونَ مُؤْمِنِینَ. قَالَ وَ لِمَ ذَاكَ؟ فَقُلْتُ وَ ذَلِكَ أَنَّا لَا نَجِدُ فِینَا مَنْ یَكُونُ أَخُوهُ عِنْدَهُ آثَرَ مِنْ دِرْهَمِهِ وَ دِینَارِهِ ، وَ نَجِدُ الدِّینَارَ وَ الدِّرْهَمَ آثَرَ عِنْدَنَا مِنْ أَخٍ ، قَدْ جَمَعَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ مُوَالاةُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام. قَالَ كَلَّا إِنَّكُمْ مُؤْمِنُونَ وَ لَكِنْ لَا تُكْمِلُونَ إِیمَانَكُمْ حَتَّی یَخْرُجَ قَائِمُنَا فَعِنْدَهَا یَجْمَعُ اللهُ أَحْلَامَكُمْ فَتَكُونُونَ مُؤْمِنِینَ كَامِلِینَ ..... .زید زرّاد میگوید به إمام صادق علیه السلام عرض کردم میترسم مؤمن نباشیم. فرمود برای چه؟ گفتم چون میان ما کسی وجود ندارد که برادر مؤمنش نزد او از درهم و دینارش عزیزتر باشد ، بلکه درهم و دینارش نزد او عزیزتر است از برادر مؤمنش ، نقطه اشتراک ما فقط موالاة امیرالمؤمنين است. حضرت فرمود نه ، چنین نیست ، شما مومن هستید ، لکن ایمانتان کامل نیست تا زمانی که قائم ما خروج کند ، آن زمان است که شما مؤمن کامل خواهید شد ..... .بحارالأنوار ۶۷ / ۳۵۰ ، حدیث ۵۴. ╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان #صفات_الشيعة
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَنَفِیَّةِ قَالَ قَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ صَلَوَاتُ الله عَلَیْهِ ؛ سَمِعْتُ رَسُولَ الله صَلَّی اللهُ عَلَیْه وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ یَقُولُ قَالَ الله تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَأُعَذِّبَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ دَانَتْ بِطَاعَةِ إِمَامٍ لَیْسَ مِنِّی وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی نَفْسِهَا بَرَّةً ، وَ لَأَرْحَمَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ دَانَتْ بِإِمَامٍ عَادِلٍ مِنِّی وَ إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی نَفْسِهَا غَیْرَ بَرَّةٍ وَ لَا تَقِیَّةٍ. ثُمَّ قَالَ یَا عَلِیُّ أَنْتَ الْإِمَامُ وَ الْخَلِیفَةُ بَعْدِی ، حَرْبُکَ حَرْبِی وَ سِلْمُکَ سِلْمِی ، وَ أَنْتَ أَبُو سِبْطَیَّ وَ زَوْجُ ابْنَتِی ، وَ مِنْ ذُرِّیَّتِکَ الْأَئِمَّةُ الْمُطَهَّرُونَ ، فَأَنَا سَیِّدُ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَنْتَ سَیِّدُ الْأَوْصِیَاءِ ، وَ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ ، وَ لَوْلَانَا لَمْ یَخْلُقِ اللهُ الْجَنَّةَ وَ لَا النَّارَ وَ لَا الْأَنْبِیَاءَ وَ لَا الْمَلَائِکَةَ. قَالَ قُلْتُ یَا رَسُولَ اللهِ فَنَحْنُ أَفْضَلُ أَمِ الْمَلَائِکَةُ؟ قَالَ یَا عَلِیُّ نَحْنُ خَیْرُ خَلِیقَةِ اللهِ عَلَی بَسِیطِ الْأَرْضِ ، وَ خَیْرٌ مِنَ الْمَلَائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ ، وَ کَیْفَ لَا نَکُونُ خَیْراً مِنْهُمْ وَ قَدْ سَبَقْنَاهُمْ إِلَی مَعْرِفَةِ اللهِ وَ تَوْحِیدِهِ ، فَبِنَا عَرَفُوا اللهَ وَ بِنَا عَبَدُوا اللهَ وَ بِنَا اهْتَدَوُا السَّبِیلَ إِلَی مَعْرِفَةِ اللهِ. یَا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکَ وَ أَنْتَ أَخِی وَ وَزِیرِی ، فَإِذَا مِتُّ ظَهَرَتْ لَکَ ضَغَائِنُ فِی صُدُورِ قَوْمٍ ، وَ سَتَکُونُ بَعْدِی فِتْنَةٌ صَمَّاءُ صَیْلَمٌ یَسْقُطُ فِیهَا کُلُّ وَلِیجَةٍ وَ بِطَانَةٍ ، وَ ذَلِکَ عِنْدَ فِقْدَانِ شِیعَتِکَ الْخَامِسَ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ مِنْ وُلْدِکَ تَحْزَنُ لِفَقْدِهِ أَهْلُ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ ، فَکَمْ مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَةٍ مُتَأَسِّفٍ مُتَلَهِّفٍ حَیْرَانَ عِنْدَ فَقْدِهِ ، ثُمَّ أَطْرَقَ مَلِیّاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ قَالَ بِأَبِی وَ أُمِّی سَمِیِّی وَ شَبِیهِی وَ شَبِیهُ مُوسَی بْنِ عِمْرَانَ عَلَیْهِ جُیُوبُ النُّورِ أَوْ قَالَ جَلَابِیبُ النُّورِ یَتَوَقَّدُ مِنْ شُعَاعِ الْقُدْسِ کَأَنِّی بِهِمْ آیِسٌ مَا کَانُوا ، نُودِیَ بِنِدَاءٍ یَسْمَعُهُ مِنَ الْبُعْدِ کَمَا یَسْمَعُهُ مِنَ الْقُرْبِ ، یَکُونُ رَحْمَةً عَلَی الْمُؤْمِنِینَ وَ عَذَاباً عَلَی الْمُنَافِقِینَ. قُلْتُ وَ مَا ذَلِکَ النِّدَاءُ؟ قَالَ ثَلَاثَةُ أَصْوَاتٍ فِی رَجَبٍ ، أَوَّلُهَا أَلا لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظَّالِمِینَ ، وَ الثَّانِی أَزِفَتِ الْآزِفَةُ ، وَ الثَّالِثُ یَرَوْنَ بَدَناً بَارِزاً مَعَ قَرْنِ الشَّمْسِ یُنَادِی أَلَا إِنَّ الله قَدْ بَعَثَ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ حَتَّی یَنْسُبَهُ إِلَی عَلِیٍّ علیه السّلام ، فِیهِ هَلَاکُ الظَّالِمِینَ ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یَأْتِی الْفَرَجُ وَ یَشْفِی الله صُدُورَهُمْ وَ یُذْهِبْ غَیْظَ قُلُوبِهِمْ. قُلْتُ یَا رَسُولَ الله فَکَمْ یَکُونُ بَعْدِی مِنَ الْأَئِمَّةِ؟ قَالَ بَعْدَ الْحُسَیْنِ تِسْعَةٌ التَّاسِعُ قَائِمُهُمْ.بحارالأنوار ۳۶ / ۳۳۷ ، حدیث ۲۰۰.بحارالأنوار ۵۱ / ۱۰۸ ، حدیث ۴۲،عن کفایة الأثر.----------بیانٌ ؛ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ أی سابع الأئمة لا سابع الأولاد. مِنْ وُلْدِکَ حال أو صفة للخامس.دَانَتْ دانَ دِیناً اتّخذَ لِنفْسِه دِینا و تعبَّدَ بِهِ.صَیْلَمٌ أی داهیةٌ شدیدةٌ ، وقعةٌ صَیْلَمةٌ مستأصلة.جَلَابِیبُ الجیب من القمیص طوقه. و الجلباب بسکون اللام و تخفیف الباء ، او کسر اللام و تشدید الباء القمیص أو الثوب الواسع. یَتَوَقَّدُ یَشْتَعلُ.قَرْنِ الشَّمْسِ أوّلُ ما یبدُو منه.╭━━⊰•═🍃═•⊱━━╮ @mohagheghyazdy1╰━━⊰•═🍃═•⊱━━╯#صاحب_الزمان