چه زیباست که پس از آرزویی، پلک‌ها را بگشاییم در بامدادی و ببینیم که در تاریکیِ شبِ پیش، برای شادی م…

چقدر دلم تنگ شده برای آنچه در او بود و باعث می‌شد من خودِ خودم باشم.جولیان بارنز، عکاسی، بالون سواری، عشق و اندوه، ترجمه‌ی عماد مرتضوی@Nabayad_mikhandim

چیزی که ما از آن عمیقاً و شخصاً رنج می‌بریم، برای دیگران غیرقابل‌درک و غیرقابل‌دسترسی است.نیچه، حکمت شادان، گفتار ۳۳۸@Nabayad_mikhandim

چرا انسان تنها موجودی است که می‌خندد؟ پاسخ نیچه: چون انسان _ و تنها انسان _ چنان ژرف رنج می‌برد که از اختراع خنده ناگزیر بوده است (اراده‌ی معطوف به قدرت)‌@Nabayad_mikhandim

بر او ببخشایید بر او که از درون متلاشی‌ست _ فروغبر او ببخشاییدبر او که گاه‌گاهپیوند دردناک وجودش رابا آب‌های راکدو حفره‌های خالی از یاد می‌بردو ابلهانه می‌پنداردکه حق زیستن دارد‌بر او ببخشاییدبر خشم بی‌تفاوت یک تصویرکه آرزوی دوردست تحرکدر دیدگان کاغذیش آب می‌شود‌بر او ببخشاییدبر او که در سراسر تابوتشجریان سرخ ماه گذر داردو عطرهای منقلب شبخواب هزار ساله‌ی اندامش راآشفته می‌کندبر او ببخشاییدبر او که از درون متلاشی‌ستاما هنوز پوست چشمانش از تصوّر ذرات نور می‌سوزدو گیسوان بیهُده‌اشنومیدوار از نفوذ نفس‌های عشق می‌لرزدای ساکنان سرزمین ساده‌ی خوشبختیای همدمان پنجره‌های گشوده در بارانبر او ببخشاییدبر او ببخشاییدزیرا که مسحور استزیرا که ریشه‌های هستی ِ بارآور شمادر خاک‌های غربت او نقب می‌زنندو قلب زود باور او رابا ضربه‌های موذی حسرتدر کنج سینه‌اش متورم می‌سازندفروغ فرخزاد، تولدی دیگر@nabayad_mikhandim

خیال می‌کردیم‌ عاقل و بالغ شده‌ایم، درحالی‌که فقط ترسو شده بودیم. جولیان بارنز، درک یک پایان، ترجمه‌‌ی کامشاد، با قدری تغییر@nabayad_mikhandim‌

‌‌آدم‌های خوب رنج بیشتری می‌کشند چون از رنج دیگران هم رنج می‌برند. من نمی‌دانم آدم خوبی هستم یا نه ولی این را می‌دانم که بیشتر از سهمم رنج می‌برم.‌ایوان کلیمانه فرشته، نه قدیس، ترجمه‌ی کامرانی@nabayad_mikhandim