✅ 9نکتهحساسبرایتربيتفرزند✍ #فريبرز_محموديان در شماره ۲۱۹۹ روزنامه #نقدحال 1. براي فرزند خود منبع امنيت و اطمينان باشيميکي از اولين نيازهاي هيجاني فرزندان کسب حس امنيت و اطمينان است. براي اينکه اعتماد کودک آسيب نبيند از رفتارهايي نظير دروغگفتن يا فريبدادن فرزندانمان بپرهيزيم. تلاش کنيم به او نشان دهيم در برابر تهديدهاي محيطي پيرامون در کنارش هستيم و هيچچيز مانع محبت و عشق ما نسبت به او نميشود.2. به کودک احترام بگذاريمنوع رفتار ما با فرزندانمان در دوران کودکي؛ نقش بسزايي در پرورش اعتماد به نفس او خواهد داشت. رفتارهايي نظير سرزنشگري، تحقير و تنبيه نامناسب نياز به احترام را در کودک ناکام کرده و باعث لطمه ديدن اعتماد به نفس او ميشوند. در نتيجه تلاش کنيم از همان ابتدا در گفتوگو با کودک ادبيات محترمانهاي داشته باشيم.3. به علايق کودک توجه کنيمبسياري از پدر و مادرها در جنبههاي مختلف زندگي نظير پرکردن اوقاتفراغت کودک بيش از آنکه به علاقهمنديهاي فرزندشان توجه نمايند گزينههايي را انتخاب ميکنند که خود در گذشته مشتاق انتخاب آنها بودند. در حالي که ممکن است کودکان علايق و سلايق منحصر به فرد و بسيار متفاوتي نسبت به ما داشته باشند. ناديده گرفتن اين علايق ميتواند باعث شود که آنها در آينده سطح رضايتمندي پايينتري از زندگي داشته باشند و فرصت کشف استعدادهاي خود را از دست بدهند.4. اخلاقيات را متناسب با سطح رشدي کودک آموزش دهيموالديني که در سنين بسيار پايين دائما کودک را بهخاطر مفاهيم اخلاقي نظير رعايت نکردن عدالت يا ادب مورد سرزنش قرار ميدهند، ناخواسته منجر به پرورش احساس گناه شديد در کودک ميشوند که در آينده ميتواند او را در برابر مشکلاتي نظير افسردگي و اضطراب مفرط آسيبپذير کند. در نتيجه بسيار اهميت دارد که به زبان خودِ کودک با او حرف بزنيم و مفاهيم اخلاقي را متناسب با ظرفيت رواني او در اختيارش قرار دهيم.5. براي تربيت فرزند خود از تشويق بيشتر از تنبيه استفاده نماييمتشويقها نقش بسيار بيشتر و مهمتري نسبت به تنبيه ايفا ميکنند چرا که در تنبيه؛ کودک از انجام يک رفتار بد منع ميشود اما جايگزين مناسب آن را به درستي ياد نميگيرد. در صورتي که در تشويق فرد رفتار درست را ميآموزد و براي پيشرفت کردن در آن پاداش دريافت ميکند.6. به کودک نشان دهيم که شکست بخشي از زندگي استبسيار اهميت دارد که در کنار آموزشدادن در مورد ارزش پيشرفت و رشد تواناييها از احتمال شکست نيز براي فرزندانمان صحبت کنيم و به او نشان دهيم که هر انساني ممکن است در زندگي با مشکلات روبهرو شود. (آنچه اهميت دارد اين است که بتوانيم در برابر شکستها مقاومت کرده و پشتکار خود را از دست ندهيم.)7. براي بزرگ شدن کودک عجله نکنيم همواره به ياد داشته باشيم که کودکي يکي از مهمترين دورههاي زندگي هر انساني است که اگر به درستي سپري نشود ميتواند آينده فرزند را نيز تحتتاثير قرار دهد. در نتيجه اجازه دهيم فرزندانمان از اين مرحله از زندگي خود لذت ببرند و بيجهت آنها را براي دستيابي به موفقيتهاي مختلف تحت فشار نگذاريم. اجازه دهيم که آنها خود در مسير زندگي پيش بروند و علاقهمنديهايشان را کشف کنند.8. در تربيت فرزند محبت نامشروط را فراموش نکنيمهرگز ابراز علاقه و محبت خود را به موضوع خاصي گره نزنيم. براي مثال هرگز به کودک نگوييم: »اگر درس نخواني ديگر دوستت ندارم.« يا »اگر اين کار را بکني ديگر مادر تو نيستم.« اين جملات تا حد زيادي به اعتماد کودک آسيب ميزنند و او را درگير اضطرابهاي مختلف ميکنند. در نتيجه تلاش کنيم به او نشان دهيم گاهياوقات از کارهاي او ناراحت ميشويم اما در همه حال بهعنوان والدين دوستش داريم و طردش نميکنيم.9. اجازه دهيم کودک ناکامي را نيز تجربه کندتجربه کردن ناکامي يکي از نيازهاي هيجاني انسان است. افرادي که در دوران کودکي هيچ گونه ناکامي يا سختي را تجربه نميکنند و همواره همه کارهايشان توسط پدر و مادر رفع و رجوع ميشود به مرور شخصيت ضعيفي را شکل ميدهند که آمادگي مواجهه با هيچ سختي و دشواري را ندارد. اين مساله ميتواند در نهايت به نوعي احساس بيکفايتيِ دروني بيانجامد و مشکلات متعددي را در بزرگسالي براي فرد ايجاد نمايد. در نتيجه گاهي اجازه دهيم کودک خود مسووليت کارهايش را بهعهده بگيرد و ناکامي و دشواري را نيز متناسب با سن خود بچشد.@naghdehall