بین دردهای بیامان شخصی خودم و مشکلات لاعلاج وطن، مدام جابهجا میشوم... گاهی آنقدر درگیر نجات خود…
انتشار: 2026/07/14 17:19 UTCویرایش: 2026/08/01 00:01 UTCدریافت: 2026/08/15 01:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 01:25 UTC
بین دردهای بیامان شخصی خودم و مشکلات لاعلاج وطن، مدام جابهجا میشوم... گاهی آنقدر درگیر نجات خودم میشوم که یادم میرود این سرزمین هم زخمیست، و گاهی آنقدر غم این خاک روی سینهام سنگینی میکند که دردهای شخصیام کوچک به نظر میرسند. ماندهام میان اندوه خودم و اندوه جمعی مردمی که هر روز چیزی را از دست میدهند.آرامش، امید، آینده، یا حتی توان ادامه دادن را…و عجیب اینجاست که هیچکدام این دردهاکامل از دیگری جدا نیستند؛انگار حال ما، سالهاست به حال این سرزمین گره خورده است.@najvaye_ghalam98
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — 🌺نجوای قلم🌺
🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊در جزر خزر امشب میان رقص موهایت آوازهایم را رها کردم.....شاعر ؛ #همیلا_محمدیدکلمه ؛ #محمد_برزگر@golhaayeman @najvayebisedayemitra 🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊
Homeyra - Alame Eshgh [320].mp3
#ﻣﺴﺎﻓــــ.ﺮ ﻣﺴﺎﻓﺮ ! ﺳﺨﺖ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢ ﻭَ ﺑﺬﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻓﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻡ ﺗﺎ ﺑﻴﻜﺮﺍﻥ . . . ﺗﺎ ﺩﻭﺭ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﺕ، ﺷﺎﻫﺮﺍﻩ ﻟﺤﻈﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻣﻲﭘﻮﻳﻢ ﻭَ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪﻫﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺳﺒﺰ، ﻣﯽﺟﻮﯾﻢ ﺧﯿﺎﻝِ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭﻡ ﻋﻄﺮِ…به یاد پدرم که آنچه ذوق و قریحه ادبی دارم از وجود پر مهر او بود . 😔💔🖤پدرجان سخت دلتنگم به سویم برنمیگردی؟ 😭😔#سالگردپدرم😢#روحت_شاد
#ﻣﺴﺎﻓــــ.ﺮﻣﺴﺎﻓﺮ ! ﺳﺨﺖ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢﻭَ ﺑﺬﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻓﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻡ ﺗﺎ ﺑﻴﻜﺮﺍﻥ . . . ﺗﺎ ﺩﻭﺭﺑﻪ ﻳﺎﺩﺕ، ﺷﺎﻫﺮﺍﻩ ﻟﺤﻈﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺖ ﻣﻲﭘﻮﻳﻢﻭَ ﺭﻭﯾﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪﻫﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺳﺒﺰ، ﻣﯽﺟﻮﯾﻢﺧﯿﺎﻝِ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭﻡ ﻋﻄﺮِ ﮔﯿﺴﻮﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ ﻣﯽﻧﻮﺷﺪﻭَ ﺧﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻏﺮ ﻗﻠﺒﻢﺯ ﺷﻮﻕِ ﻟﺤﻈﻪﻱ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲﺟﻮﺷﺪ *ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖﻣﻲﺩﺍﺭﻡﺑﻬﺎﺭﻡ ﺑﻲﺗﻮ ﻣﻲﻣﻴﺮﺩﺩﻝ ﺁﯾﯿﻨﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﺮﺩﻩﯼ ﺯﻧﮕﺎﺭ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩﺯﺑﺎﻧﻢ ﻻﻝ ! ﺑﯽﺗﻮ، ﺷﻮﺭ ﻣﺴﺘﯽ، ﺭﻧﮓ ﻣﯽﺑﺎﺯﺩﺑﻬﺎﺭﺳﺘﺎﻥِ ﺷﻮﺭﺍﻧﮕﯿﺰِ ﻫﺴﺘﯽ، ﺭﻧﮓ ﻣﯽﺑﺎﺯﺩ ﻣﻦ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﻣﻲﺧﻮﺍﻧﻢ ﺷﻜﻮﻩ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺭﺍﺗﻮ ﻧﻘﺶِ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍﻧﮕﻴﺰِ ﺳﻴﻤﺎﻱ ﺍﻫﻮﺭﺍﻳﻲﺗﻮ ﺍﺯ ﻧﺎﺯﺁﻓﺮﯾﻨﺎﻥِ فریبانگیزِ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽﻭَ ﻣﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪﺍﯼ ﺳﺮﮔﺸﺘﻪﺍﻡ ﺩﺭ ﺩﺷﺖ ﺭﺳﻮﺍﯾﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻲﺩﺍﺭﻡﺯﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮﺩ ﮔﻠﺪﺷﺖ ﻏﺰﻝﻫﺎﻱ ﻣﺮﺍ ﺳﻴﺮﺍﺏ ﻣﻲﻛﺮﺩﻱﺯﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﻧﺎﺯ ﻭ ﻧﻮﺍﺯﺵﻫﺎﻱ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ـ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﭘﺮﻧﻴﺎﻥِ ﻗﺼﻪﻫﺎﻳﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻲﻛﺮﺩﻱﻣﺴﺎﻓﺮ ! ﺳﺨﺖ ﺩﻟﺘﻨﮕﻢﺑﻪ ﺳﻮﻳﻢ ﺑﺮﻧﻤﻲﮔﺮﺩﻱ؟#شعر:#حسناسدی(شبدیز)#اجرا:#مهرسیما#نام ترانه: Mon Amour عشق من🔹از: Richard Anthony 🎼 @najvaye_ghalam98
💔جنوبِ سرزمینم، سزاوارِ صدای خندهی کودکان بود، نه آژیر جنگ؛ سزاوارِ رودهای جاری بود، نه تشنگی؛ سزاوارِ روشنایی خانهها بود، نه سالهای بیبرقی. مردمانی که میتوانستند زندگی را جشن بگیرند، سالها زیر سایهی محرومیت، داغِ جنگ و کمبودِ امکانات ایستادند؛ و شاید تلخترین حقیقت این باشد که آنها نه فقط با ویرانی جنگ، که با فراموششدن پس از جنگ نیز جنگیدند.💔@najvaye_ghalam98
گاهی بیحسی، نشانهی بیتفاوتی نیست؛ نشانهی خستگیِ روان است.وقتی انسان برای مدت طولانی با بحرانهای پیاپی روبهرو میشود، دستگاه عصبی مدام در حالت آمادهباش میماند. این وضعیت انرژی زیادی از مغز و بدن میگیرد.به همین دلیل، بعد از مدتی ممکن است کمتر از قبل واکنش نشان بدهیم، احساس کنیم دیگر توانی برای نگرانی نداریم یا حتی از خودمان بپرسیم:«چرا دیگر مثل قبل ناراحت نمیشوم؟»این واکنش، در بسیاری از افراد میتواند بخشی از پاسخ طبیعی روان به استرس مزمن باشد؛ تلاشی برای دوام آوردن، نه نشانهی ضعف یا بیاحساسی.اگر این روزها احساس میکنی خستهای، بیحوصلهای یا انگار توانِ واکنش نشان دادن را از دست دادهای، قبل از قضاوت خودت، یادت باشد که روان انسان هم ظرفیت مشخصی برای تحمل فشار دارد.🤍 شاید نتوانیم همهی اتفاقهای بیرون را کنترل کنیم؛اما هنوز میتوانیم مراقب خودمان، مراقب عزیزانمان و مراقب امیدی که ما را سرپا نگه میدارد باشیم.@najvaye_ghalam98