غمِ نزیستهغمِ نزیستهامآرامآراممرا میجود.همهی راههابه من میرسند؛و منآخرین بنبستم.چشمهایمسالهاستپشتِ مژگانِ خودبه چیزی نگاه میکنندکه هرگزبه نور نرسید.غمِ نزیستهام،پروانهایستکه پیش از تولددر منزندهبهگور شد.هر شبپلک میزنم؛شاید روزیبالهایشاز زیرِ تنِ منبیرون بزنند.و آنگاهمرااز این پیلهبا خودبیرون ببرند.#عباس_فلاحیhttps://t.me/nashreorazan