اخیراً دولتهای عربی حاشیه خلیج فارس علیه ایران بیانیهای مشترک منتشر نمودهاند که: «هرگونه تعرض به…
انتشار: 2026/07/10 16:51 UTC
اخیراً دولتهای عربی حاشیه خلیج فارس علیه ایران بیانیهای مشترک منتشر نمودهاند که: «هرگونه تعرض به هر یک از کشورهای خلیج [فارس]، تعرض مستقیم به تمامی کشورهای خلیج است.»این بیانیه به اصطلاح امنیت جمعی، نه دلیلی برای عزت منطقه، که اعترافی تلخ به وابستگی ذلتبار این حاکمان به قدرتهای بیگانه است. اینان که امروز از «تعرض به یکی، تعرض به همه» دم میزنند، در برابر سلاخی مردم مظلوم غزه و لبنان توسط صهیونیستها، یا سکوت مرگبار پیشه کردند و یا با عادیسازی روابط، خنجری از پشت به پیکر نیمهجان دنیای عرب فرو بردند. کدامین عربیت و همبستگی؟ این شعارها تنها پوششی تجملی بر چهرۀ نفاقگونه است که منافع قبیلهای را به خون همکیشان و برادران دینیشان ترجیح داده و امنیت صندلیهای قدرتشان را بر امنیت آرمانهای امت عربی مقدم شمرده است.آنگاه که ماشین جنگی این شیوخ، یمن عربی را به خاک و خون کشید و زیرساختهای کشوری مسلمان را با دلارهای نفتی و بمبهای غربی به ویرانه بدل کرد، کدام منشور و کدام بیانیۀ «تعرض به یک کشور عربی» مانعشان شد؟ آن روز که برادر عربشان را به جرم استقلالخواهی زیر پا له میکردند، مفهوم خلیج برایشان معنا نداشت، اما اکنون که منافع خودشان در خطر است، ردای مظلومنمایی به تن میکنند. این استانداردهای دوگانه، پرده از حقیقتی غیرقابل انکار برمیدارد؛ برای اینان، کشور عربی تنها زمانی معنا دارد که جیرهخوار و مطیع باشد؛ در غیر این صورت، حمله به آن نهتنها مذموم نیست، که عین وظیفۀ استعماریشان محسوب میشود.بزرگترین ننگ این دولتها، تبدیل سرزمینهایشان به پایگاههای نظامی آمریکاست؛ همان آمریکایی که موتور محرک جنگهای منطقه و حامی اصلی اشغالگری در فلسطین و غزه است. اینان با تقدیم خاک و آسمان خود به بیگانگان برای تهدید همسایگان، عملاً به ستون پنجم غرب در قلب جهان اسلام بدل شدهاند و ادعای حفظ امنیت خلیج(!) توسط آنها، شوخی تلخی بیش نیست. چگونه کشوری که اختیار دفاع از حریم هواییاش را به نظامیهای آمریکایی سپرده، دم از دفاع جمعی میزند؟ این بیانیهها تنها بازیچههایی تبلیغاتی برای توجیه حضور بیگانگان در منطقه است تا با ایجاد هراس ساختگی، عمر حکومتهایشان را با تکیه بر سرنیزههای بیگانه چند روزی بیشتر تمدید کنند.✍️ کیوان عثمانی