مُصِیبَةً مَا أَعْظَمَهَا وَ أَعْظَمَ رَزِیَّتَهَا فِی الْإِسْلَامِ وَ فِی جَمِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ…
انتشار: 2026/06/24 13:21 UTC
مُصِیبَةً مَا أَعْظَمَهَا وَ أَعْظَمَ رَزِیَّتَهَا فِی الْإِسْلَامِ وَ فِی جَمِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضاین قسمت زیارت عاشورا خیلی جالب توجهه.امروز یه صحبتی پیش اومد با کسی ، که اون اتفاقات کربلا خیلی سخت تر از اتفاقات دیگه ی تاریخ هست. و بعد خودش دچار سوال شد که مادر ماکان ، یک تار مو هم از بچه ی بی گناهش پیدا نکرد که دفن کنه یا امثال این وقایع که در تاریخ کم نبوده و به ظاهر خیلی فاجعه تر میان. موضوع اینه که شدت فرایند شهادت و صرف نحوه ی شهادت نیست که باعث میشه مصیبت امام حسین بشه اعظم مصیبت ها در آسمان ها و زمین. بلکه جایگاه کسی که به شهادت رسیده هم این مصیبت رو بزرگ و بزرگ تر میکنه.این که ۱۴۰۰ ساله این داغ زنده است ، بخاطر اینه که اونی که در گودی قتلگاه بود ، حسین بن علی بود . حسین بن علی در جایگاه امامت و ولایت. بانوان و دخترانی که به اسارت رفتند ، ناموس امام بودند. بعد از عاشورا دیگه شرایط حکومت و خروج و قیام و ... از بین رفت.بعد از عاشورا تقیه و تربیت مخفیانه و ... به شیوه ی مبارزه تبدیل شد. بعد از عاشورا یه سری ظلم ها به جایگاه امامت باب شد.واقعه ی عاشورا ، صرفا در اون روز خلاصه نمیشه که بشه با واقعه ی دیگری مقایسه کرد که کدوم سخت تر و سوزناک تر بوده.اینه که گریه برای سیدالشهدا ، گریه ی سیاسی هم هست. اینه که امام خمینی بزرگ ما میگن محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.اینه که مصیبت هایی که میبینیم و میشنویم میگیم لا یوم کیومک یا اباعبدالله.اینه که اِن کُنتَ باکیاً لِشیءٍ فابکِ للحسین