🔸من ایده تاسیس «جهاد سازندگی» را به مهندس بازرگان پیشنهاد دادم.🔹گفتگوی خبر آنلاین با محمدحسین بنی ا…
انتشار: 2026/06/27 05:28 UTC
🔸من ایده تاسیس «جهاد سازندگی» را به مهندس بازرگان پیشنهاد دادم.🔹گفتگوی خبر آنلاین با محمدحسین بنی اسدی دبیرکل نهضت آزادی ایران به مناسبت چهلوهفتمین سالروز فرمان تاسیس جهاد سازندگی@Nehzatazadiiran📌محمدحسین بنیاسدی، معاون نخستوزیر در امور مردمی در دولت موقت (دبیرکل کنونی نهضت آزادی)، نخستین کسی بود که این ایده به ذهنش رسید و برای آن طرحی مفصل نوشت؛ فردی که البته در تمام تاریخچههایی که از «جهاد سازندگی» میخوانیم، کمتر نامی از او به چشم میخورد. در گفتوگوی پیشِ رو، با ایشان درباره چگونگی شکلگیری این ایده، تأسیس جهاد سازندگی، همکاران اولیه، اقدامات و مشکلاتی که در مسیر پیش آمد، و درنهایت تبدیل آن به وزارت جهاد و سپس وزارت جهاد کشاورزی، به گفتوگو نشستهایم.📌روز یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۵۸، روزنامه کیهان در صفحه نخست خود با فونت درشت تیتر زد: «امام اعلام جهاد کرد». اما این جهاد با آنچه در وهله نخست به ذهن متبادر میشود، تفاوت داشت؛ منظور از این «جهاد» نه جنگ، که کارزاری برای سازندگی بود؛ ایدهای که حدود ۱۸ روز پیش از آن، توسط تنی چند از اعضای دولت موقت به ایشان پیشنهاد شده بود. امام در آن روز فرمان تشکیل «جهاد سازندگی» را صادر کردند و این نهاد پیشرو، از چند روز بعد رسماً کار خود را آغاز کرد.📌 پیش از انقلاب، با وجود درآمدهای بسیار بالای نفتی، وضعیت توسعه در کشور متوازن و مطلوب نبود. در حالی که منابع مالی قابل توجهی در اختیار دولت قرار داشت، بسیاری از مناطق روستایی، بهویژه در نواحی مرزی و دورافتاده، در محرومیت شدیدی به سر میبردند. روستاهای فراوانی در نقاطی مانند سیستان و بلوچستان و کردستان از ابتداییترین امکانات محروم بودند؛ وضعیتی که البته هنوز هم در برخی مناطق دیده میشود، اما در آن زمان گستره و شدت آن بسیار بیشتر بود. هر کس که به این روستاها سفر میکرد، فقر و تنگدستی را بهروشنی مشاهده میکرد.📌وقتی در دانشگاه در رشته علوم سیستمها تحصیل میکردم، مطالعاتی درباره توسعه مناطق محروم در کشورهای در حال توسعه انجام میدادم. در خلال این مطالعات به تجربهای مشابه در مکزیک برخوردم که به برنامهای برای محرومیتزدایی مربوط میشد. در آنجا خواندم که یکی از رؤسای جمهور مکزیک، که فردی مردمی و علاقهمند به بهبود وضعیت مناطق محروم بود، طرحی را با عنوان «Crusade for Progress» پیشنهاد کرده بود.📌سرفصلهای این طرح بر ایجاد تحول در روستاها متمرکز بود و حوزههای گوناگونی نظیر توسعه اقتصادی، ارتقای سطح بهداشت (از طریق تأسیس درمانگاه)، امور فنی و همچنین فعالیتهای فرهنگی و سوادآموزی را در بر میگرفت. درواقع، ضرورتِ طراحی و اجرای چنین برنامهای، با توجه به محرومیت گستردهای که پیش از انقلاب در مناطق روستایی وجود داشت، بیش از پیش احساس میشد📌رویکرد ما از بنیاد با آن دسته از روشهای سیاسی که موفقیت خود را در سایه دشمنتراشی و بزرگنماییِ تهدیدات تعریف میکنند، متفاوت بود. هدف ما ایجاد وفاق و دوستی در سطح ملی و تقویت روابط حسنه با سایر کشورها بود. این تفکر تأکید داشت که پیوند میان شهر و روستا، و همچنین میان دولت و ملت، باید بر پایه همکاریِ متقابل بنا شود. ما بر این باور بودیم که این نگرش، به مراتب کارآمدتر و انسانیتر از روشهای سنتی و تقابلی است که بر پایه ترویج ترس و نفرت استوارند. اینها، مبانی فکریِ طرح ما بودند؛ اگرچه در آن مقطع زمانی، کنفرانس استانداران با آن همراهی نکرد.📎متن کامل گفتگو را در لینک زیر مطالعه فرمایید:telegra.ph/NAI-06-26-4%F0%9F%93%8E%D8%A8%… ما از طریق آدرس زیر در تماس باشید:@Nehzatazadiran