♦️پاسخ ششم به فراخوان از مولفان و مترجمان (لطفا از تجربهی خود با ناشران ایرانی بنویسید!)https://t.…
انتشار: 2026/06/30 19:18 UTC
♦️پاسخ ششم به فراخوان از مولفان و مترجمان (لطفا از تجربهی خود با ناشران ایرانی بنویسید!)t.me/NewHasanMohaddesi/14286%D8%AF%D8%B1%… بر شمادر پاسخ به فراخوان تان، من تا به حال تجربه کار با سه ناشر را داشته ام. در اواخر دوره کارشناسی ارشد و به موجب کار بر روی پایان نامه ام به کمبود ادبیات جامعه شناختی ترجمه شده درباره ی موضوع پایان نامه ام پی بردم. به همین دلیل بر آن شدم تا یکی از مهمترین کتاب ها در این زمینه را ترجمه کنم تا محققان پس از من دسترسی راحت تری به منابع داشته باشند. از همین جهت هیچ چشم داشت مادی ای نداشتم و هدفم صرفا ارتقای دانش عمومی در آن زمینه و کمک به دانشجویان دیگر بود تا مشقت های کمتری را تجربه کنند. پس از یک سال تلاش مداوم، کتاب مورد نظر را ترجمه کردم و به دست صاحب امتیاز نشری که خود نیز مدرس دانشگاه بود سپردم. ایشان ویراستاری علمی و ادبی کتاب را خودشان انجام می دادند و از حق نگذریم در این زمینه هم بسیار بر روی کتابم وقت گذاشتند و زحمت کشیدند. بزرگ ترین مشکل من با ایشان بدقولی شان بود. ایشان هر فصل را ویراستاری میکردند و برای بازبینی برای من میفرستادند. فواصل زمانی هر فصل تا فصل دیگر بسیار طولانی می شد به شکلی که من باید هر بار به ایشان یادآوری میکردم تا فصل بعدی را ویرایش کرده و برایم بفرستند. این فرایند بسیار طول کشید به طوری که من دو دفعه از کار با ایشان انصراف دادم اما هر بار با عذرخواهی و اصرار ایشان ادامه دادیم. در نهایت پس از یک سال کتاب آماده شد. پس از این مرحله نیز برای ارسال به ارشاد و کسب مجوز هم ایشان بسیار بدقول بودند و فرایند کسب مجوز ارشاد هم طولانی شد. در نهایت ارشاد گفت که کتاب به دلیل ناسازگاری با فرهنگ ایرانی اسلامی قابل چاپ نیست و دوسال از عمرم، شوق جوانی ام و تلاشی که کرده بودم تلف شد. پس از چند ماه متوجه شدم که ارشاد برای همان کتاب به مترجم شناخته شده ای از انتشارات دیگری مجوز داده است و کتاب چاپ شد. در صورتی که من آن کتاب را بسیار زودتر ترجمه کرده بودم.در طی مراحل کسب مجوز برای کتاب اول، کتاب دیگری را ترجمه کرده بودم و تا آن لحظه دو کتاب ترجمه شده ی آماده به چاپ داشتم. پس از آن به سراغ ناشر شناخته شده ی دیگری که صاحب امتیاز آن نیز مدرس دانشگاه و چهره آشنایی بود رفتم. ایشان پس از باز بینی کتاب ها و آه و ناله از اینکه در کار نشر پولی وجود ندارد به من گفتند که هر دو کتاب نیاز به ویراستاری دارد و از آنجا که انتشارات از ویراستار های خارجی استفاده میکند باید برای ویرایش هر کتاب مبلغ ۸ تا ۱۰ میلیون تومان بدهم. این موضوع مربوط به سال ۱۴۰۱ است که دلار ۲۶ هزار تومان بود. یعنی من به پول امروز باید برای ویراستاری هر دو کتاب مبلغی حدود ۱۲۰ میلیون تومان میدادم. من که در آن زمان کارمندی ساده بودم و سهمم به عنوان مترجم برای نشر کتاب ها مبلغی اندک و بسیار کمتر از پول ویراستاری کتاب ها بود از ادامه کار با این ناشر نیز انصراف دادم.در سومین تجربه نیز کتاب دوم که هنوز برای کسب مجوز برای ارشاد ارسال نشده بود را به ناشر دیگری سپردم که او نیز در حوزه کتاب های دانشگاهی و فرهنگی نام آشنا بود. ناشر کتاب را برای ارشاد فرستاد و مجوز گرفت. وقتی از او در مورد زمان انتشار پرسیدم به من گفت که کتاب در صف انتشار است تا هر زمانی که ایشان صلاح می دانند چاپ شود، و تاریخش نا معلوم بود. این در حالی بود که ایشان پیش از کسب مجوز به من گفته بودند که کتاب را بلافاصله به ارشاد فرستاده اند تا پس از کسب مجوز سریعا چاپ شود و برای نمایشگاه کتاب آماده باشد. مجوز کتاب ۱۰ روز پیش از نمایشگاه کتاب رسید و ایشان گفتند الان برای چاپ دیر است. من به نا مشخص بودن تاریخ چاپ کتاب ام اعتراض کردم و به ایشان یادآوری کردم که دلیل من برای کار با ایشان این بود که میخواستند کتابم را سریعا چاپ کنند. اما تاثیری نداشت و به همین دلیل نیز با ایشان قطع همکاری کردم.در پایان لازم به ذکر است که من برای هر دو کتاب دو سال از وقت و عمرم را گذاشتم و هدفم از ترجمه آنها انتشارشان بود چون از اول میدانستم که پولی در ترجمه کتاب نیست. اما پولی که از این دو کتاب به عنوان مترجم به من میرسید به اندازه حقوق دو ماه یک کارمند ساده هم نبود. در نهایت هیچ کدام از این دو کتاب چاپ نشدند.✍اشکان درودی۹ تیر ۱۴۰۵#قشر_ناشر#ناشر_ایرانی@NewHasanMohaddesi
پستهای تلگرام — زیر سقف آسمان
♦️دیندار متعصب ملیگرای دور از انتقادیاندیشی و مشکل ملی نبودن زبان فارسی در قرون ماضی✍حسن محدثیی گیلوایی۲۸ مرداد ۱۴۰۵آقایی هست به نام حسن انصاری که یک دیندار متعصب است و از انتقادیاندیشی بسی دور است. اگرچه در بلاد فرنگ زندهگی میکند، اما گویا بوی انتقادیاندیشی بعد سالها هنوز به مشام اش نخورده است.t.me/azbarresihayetarikhi/13294%D8%A7%D9%… لابد بعد مدتها نامهی حاکم گیلان به عمه اش را یافته و به یاد من و نقد من افتاده است و نامهی به عمه را همچون آس بازیی حکم رو کرده است تا نشان دهد زبان فارسی در قرون ماضی ملی بوده است! ایشان متاسفانه بسیار مدعی است و همه را بیسواد تلقی میکند، اما معنای زبان ملی را نمیداند! او تصور میکند که نامهی حاکم گیلان به عمه اش نشاندهندهی ملی بودن زبان فارسی است! لابد از روش تحقیق در علوم اجتماعی چیز زیادی نمیداند که نامه به عمه را کارساز تلقی کرده و باطل کنندهی نقد من در بارهی ادعای دروغین ملی بودن زبان فارسی در قرون ماضی دانسته است.به وی توصیه میکنم اگر دانشگاه پرینستون و تعصبات ایدهئولوژیک خود اش اجازه داد، چند کتاب زبانشناسی را بگشاید و در بارهی خصوصیات زبان ملی چیزی بخواند یا دستکم با یک زبانشناس مشورت کند و نامه به عمه و خاله را کافی نداند.بار دیگر عرض میکنم که زبان فارسی در قرون ماًضی ملی نبوده است و متاسفانه در قرن گذشته از رهگذر انحصارگراییی زبانیی ملیگرایان، به ابزاری علیه زبانهای دیگر ایران بدل شده است! زبان فارسی از سرمایههای فرهنگیی ایران است، اما نباید آن را به ابزاری برای سرکوب و تبعیض علیه اتنیکهای ایرانی بدل کرد.#زبان_ملی#زبان_فارسی#نامه_به_عمه#حسن_انصاری#انحصارگرایی_زبانی@NewHasanMohaddesi
آقایی هست به نام حسن محدثی گيلوایی. مدتی است می بينم مطالب پوچ و سستی درباره زبان ملی فارسی می نويسد و جايگاه ملی و تاريخی اين زبان به عنوان مهمترين عنصر فرهنگی تاریخی ملت ايران را منکر است. می دانم که با تاريخ و متن آشنایی ندارد. اما بد نيست بداند خان احمد خانِ گیلانی، فرمانروای محلی گیلان در دورۀ صفوی و آخرین حاکم از خاندان کارکیا (درگذشته ۱۰۰۵ ق/ ۱۵۹۶ م) از خطه گیلان که تاج ایرانشهر است حتی وقتی می خواست به عمه محترمه خود مکتوبی بفرستد به زبان فارسی می نوشت. زبان فارسی زبان ملی ايران و پشتيبان همه زبانهای محلی ایرانی است.
♦️«کودتای بیامان» داریوش: باستانیی پاریزی و بحث از کودتای داریوش✍️حسن محدثیی گیلوایی۲۷ مرداد ۱۴۰۵پیش از این گفتم که مقدمهی محمدابراهیم باستانیی پاریزی بر کتاب ذوالقرنین ابوالکلام آزاد آکنده از ایراد است. مطالب همین صفحه هم ایراد دارد. امّا یک نکتهی جالب در کل نوشتهی او این است که باستانیی پاریزی از معدود مورّخان ایرانی است که از کودتای داریوش سخن گفته است. شما اگر فرد دیگری از میان تاریخنگاران ایرانی میشناسید که چنین چیزی گفته باشد، به ما هم معرّفی اش کنید!من پیش از این دو روایت از داریوش را مورد بحث قرار داده بودم: داریوش کبیر یا داریوش قاتل غاصب. بنگرید به اینجا:t.me/NewHasanMohaddesi/10033#%D8%AF%D8%A7…
جلسه ۷۴ توسعهمعرفی کتاب دین و نوسازیبه روایت نویسنده کتابنسیم نعمتیزادهبا حضور حسن محدثیمدیر جلسه فریدون پرهام۲۰ مرداد ۱۴۰۵۱۱ آگوست ۲۰۲۶🚨در یوتیوب YouTubeچرا دین در ایران در تعارض با مدرنیته و مدرنیزاسیون است؟کتاب «دین و نوسازی»، یک اثر پژوهشی با رویکرد تطبیقی است و به کندوکاو دربارهی نسبت دین با نوسازی در ایران و مالزی پرداخته است. به بیان دیگر، کتاب با محور قرار دادن بحثهای نوسازی در دو کشور ایران و مالزی، کارکرد دین را در دو جامعهی متفاوت مورد بررسی و مقایسه قرار داده و به نتایج قابل تاملی دست یافته است. 👈 سایر جلسات توسعه👈 سایر جلسات سکولاریسم @YekGamPish@ArchiveOfLiberalism@NewHasanMohaddesi.
♦️چهگونه بابک خرمدین (یک رهبر هزارهای) شد نماد هویت ترکی در دهههای اخیر!👇👇👇۲۶ مرداد ۱۴۰۵♦️♦️♦️مراسم قلعه بابک، نماد و نمود فرهنگ والای ملت آذربایجان ✍️حسن راشدیبازنشر: ۲۶ مرداد ۱۴۰۵پنجشنبه و جمعه، نهم و دهم تیرماه سال ١٣٧٩ اولین سال بزرگداشت همایش صدها هزار نفری تولد «بابک خرمدین»، نماد و سمبل مبارزه با ظلم و بیعدالتی به صورت سیستماتیک و منظم در قلعه مشهور «بابک» یا قلعه «بذ» و یا قلعه «جمهور» در آذربایجان شرقی نزدیک شهر «کلیبر» واقع در منطقه زیبا و نیمه جنگلی قرهداغ بود.پنجشنبه و جمعه، نهم و دهم تیرماه سال ١٣٧٩ اولین سال بزرگداشت همایش صدها هزار نفری تولد «بابک خرمدین»، نماد و سمبل مبارزه با ظلم و بیعدالتی به صورت سیستماتیک و منظم در قلعه مشهور «بابک» یا قلعه «بذ» و یا قلعه «جمهور» در آذربایجان شرقی نزدیک شهر «کلیبر» واقع در منطقه زیبا و نیمه جنگلی قرهداغ بود.سالها قبل از این تجمع عظیم و صدها هزار نفری، ادیب، نویسنده شاعر، سیاستمدار و مورخ خستگی ناپذیر روانشاد «دکتر محمد تقی زهتابی» سالانه با عده ای از دانشجویان آذربایجانی برای بزرگداشت یاد و خاطره قهرمان ملی- تاریخی آذربایجان «بابک خرمدین» به این مکان زیبا و تاریخی می رفت و در باره مبارزه و قهرمانیهای ابرمرد تاریخ آذربایجان که بیست و دو سال بر علیه ظلم و ستم خلیفه عباسی مبارزه کرد و در نهایت با خیانت حاکم ارمنستان با دست و پای بسته تحویل فرستادگان خلیفه گردید، صحبت می کرد! یعنی پایه گذار اصلی مراسم بزرگداشت تولد بابک خرمدین در «قلعه بابک» با آنهمه عظمت و شرکت صدها هزار نفری کودک، نوجوان، جوان، میانسال و حتی پیرمرد و پیر زن در سالهای ١٣٧٩، ١٣٨٠، ١٣٨١، ١٣٨٢و ١٣٨٣، فرزند خلف و دانای آذربایجان که عمر با عزت خود را برای بدست آوردن حقوق پایمال شده انسانی و سربلندی ملت آذربایجان و در کل تورکهای ایران صرف کرده بود پروفسور محمد تقی زهتابی بود که علاوه بر تلاشهای شبانهروزی در زمینه آگاهی دادن به جوانان، با تالیف کتاب دو جلدی و قطور «ایران تورکلرینین اسکی تاریخی» آب به لانه مورچگان تفکر پان ایرانیسم بست!طنین بزرگداشت مراسم فوقِ تصورِ تولد بابک خرمدین در سال ١٣٧٩ انچنان بلند و رسا بود که علاوه بر رادیو – تلویزیون تبریز، رسانههای مرکز نیز مجبور به انعکاس این رویداد استثنایی فرهنگی – مدنی شدند!پس از اولین سال بزرگداشت عمومی تولد بابک، در سالهای بعد و همه ساله و تا سال ١٣٨۴ که دولت با تمام نیرو جلو برگزاری این مراسم زیبا، مدنی با فرهنگ بالای شرکت کنندگان را گرفت، همه ساله دومین پنجشنبه و جمعه تیر ماه بزرگترین همایش مدنی- فرهنگی با اجرای برنامه های نمایشی، موسیقی و رقص آذربایجانی، شعرخوانی و قصه گویی، نمایش و فروش کتاب و نشریه با موضوعات متنوع، سخنرانی و غیره در فضای باز و در مکانهای مختلف و در محوطه هایی که به «قالا درهسی» و «هتل بابک» مشهور بود اجرا میشدکه شاید در نوع خود منحصر به فردترین همایش فرهنگی- مدنی و کمی تا قسمتی هم سیاسی بود که در سطح فرهنگی بسیار بالای شرکت کنندگان در فضای آزاد و باز اجرا میشد.ادامه👇👇👇aznews.tv/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-… با مطالب زیر:t.me/NewHasanMohaddesi/14586https://t.me/…
♦️برای خوشآیند و این و آن نمینویسم: ترک و غیرترک برای من برابر اند✍️حسن محدثیی گیلوایی۲۶ مرداد ۱۴۰۵البته من از کودکی رویای دانشمندی دارم و همچنان این رویا با من است. اما من هرگز نگفتم دانشمند ام. البته افراد میتوانند برای پر کردن جاهایی خالیی مربوط به مقاصدشان به هر چیزی متوسل بشوند و امور را بهگونهی دیگری جا بزنند و انواع اتهامات اخلاقی از قبیل ناراستی و دیگر حقهبازیهایی که لابد برای خودشان آشنا هست را به ریش نداشتهی ما ببندند. باکی نیست. البتّه من در این عمر شصت ساله ترکان زیادی دیدم که مدعی و طلبکار هستند و ارث پدریشان را از بقیه طلب دارند. امّا ترکان با معرفت زیادی هم دیدم و با تعداد قابل توجهی از آنها دوست هستم. من برای خوشآیند این و آن نمینویسم اما دروغبازی و تقلب و حقهبازی را تاب نمیآورم و هر جا لازم بدانم در برابر اش میایستم و برای من از این جهت ترک و کرد و گیلک و مازنی مثل هم اند. از قومگراییی غیر مدنی که به قوممداری میانجامد، بیزار ام و آن را عامل عقبماندهگی و ضد توسعه میدانم و در برابر آن میایستم. قومگراییی خاصگرا از نظر من ضدّ انسانی و غیر قابل قبول است؛ قومگراییای که حقوق دیگران را نادیده میگیرد و مثلاً فقط از حقوق ترکان دفاع میکند. من بهلحاظ فکری هیچ نسبتی با ترکی که از حقوق هموطن کرد و عرب و بلوچ اش دفاع نمیکند، ندارم.تنها قومگراییای را میپسندم که با کلگراییی مدنی در تقابل نباشد و علیه کلّیّت ایران نایستد و در ذیل ایران به قوم و اتنیک خویش اعتنا کند و از حقوق اش دفاع نماید. در این صورت من هم در کنار چنین کسی میایستم و از حقوق اتنیک اش در حدّ توان و بضاعت ام دفاع میکنم. اتهام زدن به همهی رسانهها و سازمانها بهعنوان ضد ترک غیر قابل قبول است و سند و مدرک میخواهد و برای من غیرقابل اعتنا است.t.me/NewHasanMohaddesi/14609#%D8%AA%D8%B1… #کلگراییـمدنی #قومگراییـخاصگرا @NewHasanMohaddesi