🔸🔸🔸بازخورد🔸🔸🔸♦️[گرهگاه اصلی تاریخپژوهی: ضرورت خوانش انتقادی مبتنی بر اسناد]✍️دکتر بهزاد شقاقی۲۶…
انتشار: 2026/08/17 13:52 UTCدریافت: 2026/08/20 19:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/20 19:55 UTC
🔸🔸🔸بازخورد🔸🔸🔸♦️[گرهگاه اصلی تاریخپژوهی: ضرورت خوانش انتقادی مبتنی بر اسناد]✍️دکتر بهزاد شقاقی۲۶ مرداد ۱۴۰۵با درود به هر دو دیدگاه مطرح شده. بحثی که اینجا شکل گرفته، درست همان گرهگاه اصلی تاریخپژوهی معاصر درباره کوروش است: تقابل روایتسازی آرمانی با خوانش انتقادی مبتنی بر اسناد. پیش از هر چیز باید از رویکردی که بر تکثر روایتها و تفکیک آنها از هم تاکید دارد سپاسگزار بود. این دقیقاً راهی است که تاریخنگار را از دام ایدئولوژی میرهاند. اما نوشتهای که بر نفی عظمت کوروش تاکید میگذارد، با وجود زحمت گردآوری منابع،از نظر روششناختی دچار چند اشکال بنیادین است که نمیتوان از آنها گذشت.نخست اینکه در این نوشته از یک سو هرودوت غیرمعتبر خوانده میشود و گزنفون اتوپیایی؛ و از سوی دیگر برای اثبات خشونتهای کوروش به همان گزنفون و نیز تاریخ کمبریج و بریان (که اتفاقا متاثر از دو منبع قبلی هستند) ارجاع داده میشود. یعنی منابعی که برای نفی عظمت کوروش به کار میروند، همانهایی هستند که برای نفی مدارا و انسانیت او هم مورد استناد قرار میگیرند، بدون آنکه اعتبار سندشناختی آنها یکسان سنجیده شود. اگر گزنفون افسانهپرداز است، گزارش قتلعام نینوا از همان منبع هم افسانهپردازی بیش نیست. این دوگانگی استدلال را سست میکند.دوم اینکه در سوی دیگر این گفتوگو به شش سند همعصر کوروش اشاره شده. استوانه کوروش اگرچه مانند هر اثر باستانی نیازمند بررسی دقیق است، اما بیشتر آشورشناسان و ایرانشناسان برجسته آن را سندی اصیل از دوره کوروش میدانند، نه صرفاً به دلیل متن، بلکه به خاطر سبک خط میخی، بافت بابلی و تطابق محتوایی با دیگر الواح کشف شده در بابل. ادعای آزمایش کربن۱۴ برای خشت پخته تقریباً بیمعناست، چون تاریخگذاری رادیوکربن برای سفال و خشت کارایی چندانی ندارد و روش اصلی، دیرینهشناسی بافتاری و خطشناختی است. همچنین قبور پاسارگاد و نسبت آنها با کوروش هرچند محل بحث است، اما رد کلی آنها با استناد به جسدی یافت نشده یا هشتاد سال پیش گمنام بوده، نشان از بیتوجهی به پیشرفت باستانشناسی دارد؛ بسیاری از آرامگاههای شاهان باستان بدون جسد یا با جسد جابهجا شده یافت میشوند و این دلیل بر جعلی بودن نیست.سوم اینکه ارجاع به فردوسی و اینکه چرا از کوروش نام نبرده، خلط گونه ادبی با گونه تاریخی است. شاهنامه حماسه ملی سروده شده در قرن چهارم هجری، بر پایه روایتهای شفاهی و اسطورهای ایران شرقی شکل گرفته و اساساً به پادشاهان هخامنشی کاری ندارد. اگر فردوسی از اسکندر نام برده، به خاطر حضور پررنگ اسکندر در ادبیات پهلوی و اسلامی است، نه به این معنا که اسکندر واقعیتر از کوروش بوده. پس نام نیاوردن فردوسی هیچگاه نمیتواند به عنوان سند تاریخی کاربرد داشته باشد.نکته مهم دیگر اینکه پذیرش خشونت کوروش در جنگها به معنای انکار مداراگری دینی او نیست. هخامنشیان به ویژه کوروش در قلمرو بابل و یهودیه رفتار نسبتاً مداراگرانهای در پیش گرفتند، همانگونه که استوانه و کتیبهها و نیز گزارش کتاب عزرا نشان میدهند. اما این مدارا با چندخداپرستی آنان پیوند داشت، نه با یکتاپرستی تحمیلی. از سوی دیگر خشونت آنان درجنگها با استانداردهای زمانه خود چندان استثنایی نبود. بنیانگذاران دولتهای کهن پیش از هر چیز فرماندهان جنگی بودند و انتظار ساختن بیمارستان و مدرسه از آنان، خطایی تاریخی است. در نوشتهی جناب آقای دکتر الهامی، این پرسش مطرح شده که اگر به کوروش افتخار کنیم، چرا به چنگیز نه. پاسخ این است که معیار قضاوت تاریخی صرف کشورگشایی نیست، بلکه بازخوانی کارنامه هر فرمانروا در بافتار خودش و نیز میراث گفتمانی برجای مانده از اوست. کوروش در روایتهای یونانی تا حدی به عنوان قانونگذار و مداراگر تصویر شده و در روایت یهودی به عنوان مسیحای خداوند؛ این انباشت روایتها او را به یک پدیده گفتمانی تبدیل کرده که چنگیز چنین جایگاهی ندارد. اما نقد افسانهپردازی ملیگرایانه از کوروش را هم باید جدی گرفت و این دقیقاً همان کاری است که رویکرد روایتشناختی با تفکیک روایتها دنبال میکند.به نظر میرسد این دیدگاه اگرچه در جهت روشنگری تاریخی است، اما در عمل به نوعی روایت واکنشی دچار میشود که درست در مقابل روایت ملیگرایانه قرار میگیرد و آن را وارونه میکند، بدون آنکه از چارچوب همان تکروایتی بیرون بیاید. در حالی که رویکرد دکتر محدثی با طبقهبندی شش روایت مجزا، ما را احتمالا به درک این حقیقت میرساند که کوروش تاریخی، نه آن شاه افسانهای عدالتگستر است و نه آن خونریز محض، بلکه او فرمانروایی جنگجو در بستر جهان باستان است که بسته به نگاه راویان بعدی، صورتی متفاوت به خود گرفته است.ادامه👇#کورش#هخامنشیان#بهزادـشقاقی#مداراگریـدینی#روایتهای_کورش#سید_عبدالمجید_الهامی@NewHasanMohaddesi
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 2 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — زیر سقف آسمان
🔸🔸🔸تبلیغ رایگان برای کشاورزان و ...🔸🔸🔸♦️توسکا و ارسال برنج به سراسر کشور: از ده کیلو تا چند تن۶ خرداد ۱۴۰۵خوشبختانه از طریق همکاری مراکز حمل و نقل، امکان ارسال برنج به سراسر کشور فراهم شده است. در ماههای اخیر ارسال برنج را به برخی شهرها بدون مشکل و بهنحو مطمئنی انجام دادهایم.هموطنان گرامی میتوانند برنج دلخواه خود را به هر میزانی (از ده کیلو تا چند تن) سفارش کنند تا برنج مورد نیازشان به نشانی آنها در سراسر کشور ارسال گردد.تامین برنج رستورانها و غذاخوریهای کشور با تخفیف ویژه همراه خواهد بود.🔻شمارهی تماس: علی عشقی / 09392023576@toskarice#تبلیغ_رایگان#حمایت_از_کشاورزان#حمایت_از_تولیدکنندهگان@NewHasanMohaddesi
♦️موعد کنکور و پیشنهادی برای والدین: برگزاریی جشن کوچک خانوادهگی و اقدامی علیه فرهنگ موفقیت✍حسن محدثیی گیلوایی۲۸ مرداد ۱۴۰۵فردا و پس فردا پنجشنبه و جمعه ۲۹ و ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ موعد امتحان کنکور است و دانشآموزان در سراسر کشور در این رقابت بزرگ شرکت میکنند. دانشآموزان شرکتکننده در کنکور ماههای بسیار سخت و پراضطرابی را گذرانده اند و والدینشان نیز در این ماههای دشوار با آنان همراهی کرده اند.اکنون موعد امتحان رسیده و دانشآموزان از فردا در امتحان کنکور زبان و کنکور تجربی شرکت میکنند. آنها وجودشان آکنده از اضطراب و نگرانی است و این پرسش که آیا در این امتحان موفق میشوم؟ وجودشان را دایم دلمشغول نگه میدارد. وظیفهی بزرگ والدین در این لحظهی مهم از زندهگیی فرزندانشان این است که این دلمشغولیی سمج را در وجود فرزندانشان کم کنند. درست است که کنکور بدین شکل از اساس غلط است و باید تغییر کند، اما در این لحظه برای فرزندان چه میتوان کرد تا کمتر آسیب ببینند؟ من برای والدین پیشنهادی دارم:برای فرزندتان درست بعد از کنکور پاداشی در حد وسعتان در نظر بگیرید و بلافاصله بعد از کنکور جشنی به افتخار تلاش فرزندتان برگزار کنید و بدین ترتیب، به او عملا نشان بدهید که برای تلاش و پشتکار اش اهمیت قائل هستید نه برای موفقیت اش؛ زیرا موفقیت همیشه نسبی است و امکان شکست در رقابت همیشه وجود دارد.با این کار و با برگزاریی یک جشن کوچک خانوادهگی، بر فرهنگ کار و تلاش تمرکز میکنید و فرهنگ موفقیت را که مدارس ایرانی به دانشآموزان و خانوادههایشان تحمیل کرده اند، تضعیف میکنید و از نگرانیی فرزندان در صورت ناموفق بودن احتمالی در کنکور میکاهید و او را برای پذیرش راحتتر شکست احتمالی آماده میکنید.همهگی لازم است بر فرهنگ کار و تلاش تمرکز کنیم و به انسانها علاوه بر انسان بودنشان، بهقدر تلاششان و کنششان بها بدهیم. اما فرهنگ موفقیت انسان را با موفقیتهایش تعریف میکند، در حالیکه آدمی اولا بهخودیی خود ارزشمند است و ثانیا، ارزش کار و کوشش و کنشگری مهمتر از ارزش موفقیت است. فرهنگ موفقیت، فقط به نتیجهی کار و کوشش بها میدهد نه به خود تلاش و کوشش.#کنکور#فرهنگ_موفقیت@NewHasanMohaddesi
کتاب زیست جهان خودکشی نگارنده: دکتر اردشیر بهرامی با مقدمههایی از دکتر حسن محدثی گیلوایی (جامعهشناس) و دکتر کاظم ملکوتی (روانپزشک) مجوز چاپ و انتشار گرفتکتاب حاصل هفت سال پژوهشها و مطالعات میدانی نگارنده (رساله دکتری) است که به واکاوی بسترها، علت ها، شرایط مداخله گر، استراتژی ها و پیامدهای خودکشی جوانان تهران پرداخته است.این کتاب با حمایت جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران و انتشارات مردم نگار منتشر می شود#دکتر_اردشیر_بهرامی #دکتر_سید_کاظم_ملکوتی #دکتر_حسن_محدثی_گیلوایی#کتاب_زیست_جهان_خودکشی instagram.com/p/DcN689IoRHU/?igsi=MTFnaG5… برای اخذ مجوز کتاب تبریک عرض میکنم به دوست عزیز ام برادر محقق دکتر بهرامی! من هم منتظر ام این کتاب ارزشمند زودتر منتشر شود. به درخواست دکتر بهرامیی عزیز مقدمهای مفصل بر این کتاب نوشتم تحت عنوان خودکشی در پارادایمهای جامعهشناسی و نوع نگاه به خودکشی را در چهار پارادایم مختلف جامعهشناسی با نظر به پژوهشهای تجربیی هر پارادایم شرح دادم تا علاوه بر اینکه خواننده با تبیینهای مختلف جامعهشناختی از خودکشی آشنا شود، با پارادایمهای جامعهشناسی نیز بهنحو مصداقی آشنا گردد.در حال حاضر یکی از دانشجویان دکترا زیر نظر دکتر تاجالدین و من در حال پژوهش در بارهی خودکشی در استان لرستان است.#خودکشی#استان_لرستان#اردشیر_بهرامی#پارادایمهای_جامعهشناسی@NewHasanMohaddesi
♦️دیندار متعصب ملیگرای دور از انتقادیاندیشی و مشکل ملی نبودن زبان فارسی در قرون ماضی✍حسن محدثیی گیلوایی۲۸ مرداد ۱۴۰۵آقایی هست به نام حسن انصاری که یک دیندار متعصب است و از انتقادیاندیشی بسی دور است. اگرچه در بلاد فرنگ زندهگی میکند، اما گویا بوی انتقادیاندیشی بعد سالها هنوز به مشام اش نخورده است.t.me/azbarresihayetarikhi/13294%D8%A7%D9%… لابد بعد مدتها نامهی حاکم گیلان به عمه اش را یافته و به یاد من و نقد من افتاده است و نامهی به عمه را همچون آس بازیی حکم رو کرده است تا نشان دهد زبان فارسی در قرون ماضی ملی بوده است! ایشان متاسفانه بسیار مدعی است و همه را بیسواد تلقی میکند، اما معنای زبان ملی را نمیداند! او تصور میکند که نامهی حاکم گیلان به عمه اش نشاندهندهی ملی بودن زبان فارسی است! لابد از روش تحقیق در علوم اجتماعی چیز زیادی نمیداند که نامه به عمه را کارساز تلقی کرده و باطل کنندهی نقد من در بارهی ادعای دروغین ملی بودن زبان فارسی در قرون ماضی دانسته است.به وی توصیه میکنم اگر دانشگاه پرینستون و تعصبات ایدهئولوژیک خود اش اجازه داد، چند کتاب زبانشناسی را بگشاید و در بارهی خصوصیات زبان ملی چیزی بخواند یا دستکم با یک زبانشناس مشورت کند و نامه به عمه و خاله را کافی نداند.بار دیگر عرض میکنم که زبان فارسی در قرون ماًضی ملی نبوده است و متاسفانه در قرن گذشته از رهگذر انحصارگراییی زبانیی ملیگرایان، به ابزاری علیه زبانهای دیگر ایران بدل شده است! زبان فارسی از سرمایههای فرهنگیی ایران است، اما نباید آن را به ابزاری برای سرکوب و تبعیض علیه اتنیکهای ایرانی بدل کرد.#زبان_ملی#زبان_فارسی#نامه_به_عمه#حسن_انصاری#انحصارگرایی_زبانی@NewHasanMohaddesi
آقایی هست به نام حسن محدثی گيلوایی. مدتی است می بينم مطالب پوچ و سستی درباره زبان ملی فارسی می نويسد و جايگاه ملی و تاريخی اين زبان به عنوان مهمترين عنصر فرهنگی تاریخی ملت ايران را منکر است. می دانم که با تاريخ و متن آشنایی ندارد. اما بد نيست بداند خان احمد خانِ گیلانی، فرمانروای محلی گیلان در دورۀ صفوی و آخرین حاکم از خاندان کارکیا (درگذشته ۱۰۰۵ ق/ ۱۵۹۶ م) از خطه گیلان که تاج ایرانشهر است حتی وقتی می خواست به عمه محترمه خود مکتوبی بفرستد به زبان فارسی می نوشت. زبان فارسی زبان ملی ايران و پشتيبان همه زبانهای محلی ایرانی است.
♦️«کودتای بیامان» داریوش: باستانیی پاریزی و بحث از کودتای داریوش✍️حسن محدثیی گیلوایی۲۷ مرداد ۱۴۰۵پیش از این گفتم که مقدمهی محمدابراهیم باستانیی پاریزی بر کتاب ذوالقرنین ابوالکلام آزاد آکنده از ایراد است. مطالب همین صفحه هم ایراد دارد. امّا یک نکتهی جالب در کل نوشتهی او این است که باستانیی پاریزی از معدود مورّخان ایرانی است که از کودتای داریوش سخن گفته است. شما اگر فرد دیگری از میان تاریخنگاران ایرانی میشناسید که چنین چیزی گفته باشد، به ما هم معرّفی اش کنید!من پیش از این دو روایت از داریوش را مورد بحث قرار داده بودم: داریوش کبیر یا داریوش قاتل غاصب. بنگرید به اینجا:t.me/NewHasanMohaddesi/10033#%D8%AF%D8%A7…
