سوپر پاور بزرگسالی اینه که می‌پذیری.

تو از تلاش‌های بی وقفه‌ی من برای پیدا کردن نخ‌های اتصال به زندگی خبر نداری.

‏تو با من جوری رفتار میکنی که انگار یه ساز ناکوکم که نمیتونی به درستی صدامو دربیاری؛ یا نه اصلا. تو حتی نمیدونی چطوری منو دستت بگیری، تو فقط اسمم رو میدونی. فقط میدونی که چه شکلی‌ام. منو بلد نیستی. تو منو بلد نیستی عزیزم.

Family.💖

تو چه میدانی که من برای هر برخواستن چند هزار بار فرو ریخته‌ام.

من نجات‌دهنده نمی‌خوام، فقط بگا‌دهنده سمتم نیاد کافیه.

نمی‌دونم ولی راستش فکر نکنم هیچوقت بتونم تمام داستان رو برای کسی تعریف کنم.