✅ «نزدیک بود بمیریم»؛ روایتی از روح ایرانی🔹 شاید پس از بازی ایران و مصر، چیزی که بیش از همه در حافظ…
انتشار: 2026/06/27 21:31 UTC
✅ «نزدیک بود بمیریم»؛ روایتی از روح ایرانی🔹 شاید پس از بازی ایران و مصر، چیزی که بیش از همه در حافظه مردم ماند، نه نتیجه مسابقه بود و نه صحنههای فنی بازی؛ بلکه همان چند کلمهای بود که رامین رضاییان با اشک و حسرت و عذرخواهی ادا کرد: «نزدیک بود بمیریم...» این جمله، شرح حال بسیاری از ایرانیهاست؛ مردمانی که در بزنگاههای تاریخی، برای عزت کشور و شادی هموطنانشان از آسایش، از خواب، از خانواده و گاه از جان خود گذشتهاند؛ اما وقتی کار تمام شده، به جای طلبکار بودن، با فروتنی سر پایین انداختهاند و گفتهاند: «اگر نتوانستیم خوشحالتان کنیم، ما را ببخشید.»🔹 همین چند کلمه، شاید دقیقتر از صدها گزارش جامعهشناختی، لایهای از شخصیت ایرانی را آشکار میکند.ایران، سرزمین انسانهایی است که معمولاً بیش از آنچه وظیفهشان اقتضا میکند، از خود مایه میگذارند؛ کسانی که وقتی احساس کنند آبروی ایران یا شادی مردم در میان است، مرز میان «وظیفه» و «ایثار» را از میان برمیدارند. برای آنان، انجام دادن کار کافی نیست؛ باید تا آخرین توان جنگید، حتی اگر نتیجه آن چیزی نباشد که انتظارش را داشتهاند.🔹 شاید راز ماندگاری ایران نیز در همین روحیه نهفته باشد. این سرزمین، بارها روزهای سختتر از یک مسابقه فوتبال را پشت سر گذاشته است؛ جنگ، تحریم، زلزله، سیل، ترور و بحرانهای پیدرپی. اما هر بار، چیزی بیش از تجهیزات و امکانات، ایران را سرپا نگه داشته است؛ همان سرمایه نامرئی که نامش «احساس مسئولیت نسبت به دیگری» است. همان حسی که باعث میشود یک رزمنده، یک پزشک، یک معلم، یک کارگر، یک ورزشکار یا یک امدادگر، موفقیت خود را نه با میزان آسایش شخصی، بلکه با لبخند مردم اندازه بگیرد.متن کامل را در لینک زیر بخوانید:🌐 nournews.ir/n/326669%F0%9F%86%94 @Nournews_IR






