Channel created

اپرایی که امروزه میشناسیم در دوران رنسانس در کشور ایتالیا آغاز شد لیکن ریشه آن به درام یونان باستان (1) بازمیگردد. امروزه بطور دقیق نمیدانیم که در آن دوره اپرای مورد نظر ما چگونه بوده است اما میدانیم که یونانیان باستان هیچ گاه در درام خود شعر را از موسیقی جدانکردند. نمایشنامه های یونانیان باستان بهمراه سازهای زهی یا بادی اجرا میشد و عبارات آن در قالب آواز یا سرود بیان میشدند. علاوه برآن رقص نیز بخشی از اجرای درام بود. کلیساهای اولیه با ارایه سیستم نت گذاری و گام ها (2) به این سرود ها و موسیقی همران آنها ساختار بخشید. در ابتدا تنها ملودی های تک خط وجود داشت اما با گذشت زمان این ملودی ها در هم آمیختند و پلی فونی (3) و درنهایت هارمونی (4) را بوجودآوردند. درایتالیا تا قبل از پایان قرن پانزدهم بسیار مرسوم شد که در طول زمان تنفس اجرای نمایشنامه ها، درام های موزیکال کوتاهی اجراشوند. ارکستر های کوچکی (5) نیز این اینتر مزو ها (6) را همراهی میکردند.1. درام یونان باستان، یکی از شکل‌های فرهنگی نمایشی تئاتر است که در یونان باستان 700 قبل از میلاد مسیح رونق یافت و مرکز آن در شهر آتن بود که در آن دوره به یک قدرت فرهنگی، سیاسی ونظامی تبدیل شده بود. 2. درمفهوم ساده هر گام شامل یک سری از نت هایی است که با هم ارتباط موسیقایی داشته و یا بصورت همزمان با یکدیگر (آکورد) و یا بصورت غیر هم زمان اجرا میشوند.3. پلی فونی در موسیقی به معنای چند آوایی یا چند صدایی است. پلی فونی از قرن نهم میلادی در اروپا مرسوم شد. این شیوه باعث تحول در موسیقی از موسیقی تک صدایی یا مونو فونیک به موسیقی چند صدایی یا پلی فونیک شد. باخ که از وی به عنوان پدر پلی فونی نام برده می شود جزء اولین آهنگسازان و ابداع کننده های این شیوه محسوب می گردد.4. واژه هارمونی در اصل به چگونگی ساختار آکوردها و چینش آنها اشاره دارد. هارمونی سبب ژرفا بخشیدن و غنای ملودی می شود. وقتی یک ملودی با زنجیرهای از آکوردهای همگون و همخوان باملودی ( که از نظر موسیقایی رضایت بخش است) همراهی شود گوییم ملودی هارمونیزه شده است.5. ارکستر به مجموعه‌ای از نوازندگان و سازهائی که باهم به اجرای قطعات موسیقی می پردازند، اطلاق می‌گردد. هر ارکستر به طور معمول بر اساس قرار گرفتن نوع و تعداد سازها در آن نامگذاری می‌شود. برای نمونه ارکستر سمفونی که به عنوان بزرگترین نوع ارکستر می‌باشد، بدان معناست که درآن از تمام گروه‌های سازی استفاده شده و تقریبآ تمامی سازهای موسیقی کلاسیک غربی در آن وجود دارد. ارکسترهای کوچک تر، که بخشی از سازهای موسیقی کلاسیک درآن قرار دارد با نام‌های دیگر از جمله ارکستر مجلسی نامیده می‌شوند. ارکستر مجلسی به ارکستری گفته می‌شود که در آن از سازهای زهی آرشه‌ای، سازهای بادی چوبی و سازهای کوبه ائی و سازهای شاسی دار یا کلیدی همچون پیانو می‌تواند استفاده شود. در برخی از موارد بعضی از عنوان‌ها برای ارکسترها استفاده می‌شود، که این نام‌ها اشاره‌ای به نوع سازهای بکاررفته یا نقش سازها در این ارکسترها ندارد و این نامگذاری‌ها تنها برای تشخیص دادن ارکسترهای مختلف در یک منطقه یا شهر استفاده می‌گردد. برای نمونه ارکستر فیلارمونیک. ارکستر فلارمونیک معمولاً از سوی انجمن دوستداران موسیقی در هر شهر(انجمن فیلارمونیک) پشتیبانی مالی می‌گردد و در این ارکسترها معمولآ از نوازندگان خبره و چیره دست هر شهر استفاده می‌گردد.البته ساختار ارکستر فیلارمونیک، از نظر سازی، بصورت ارکستر سمفونیک یا ارکستر بزرگ است.مانند ارکستر فیلارمونیک لندن. در ارکسترها رهبر ارکستر مهمترین نقش و در واقع قلب ارکستر بشمار می‌رود.6. اینترمزو (intermezzo (ˌɪntəˈmɛtsəʊ)) به اجرای موزیکال، دراماتیک ویا گونه ای دیگر خطاب میگردد که در میان پرده های نمایش ها اجرا میشود. ...

مطلب 2: تاریخچه اپرا (قسمت اول)...

اپرا جمع کلمه لاتین اپوس (opus)، به معنی "کار یا اثر" است(هر قطعه نوشته شده توسط آهنگساز یک اپوس نامیده می شود). اپرا اغلب در قالب نمایشی معنی میشود که در آن کلمات به جای آنکه بصورت معمول بیان شوند در قالب آواز خوانده میشوند، اما این تعریف بسیار ساده است. تعریف بهتر آن است که بگوییم اپرا درامی (1)است در قالب موزیک. در اپرا موزیک یک یاور و شریک است، او فقط با درام همراهی نمیکند بلکه با آن همکاری و همیاری نیز مینماید. زمان در مواقعی که خوانندگان اپرا باخواندن خود احساسات خود را ابراز میدارند متوقف میشود. باوجود آنکه اپرا موزیک، پیرنگ (2)،صحنه و دیگر عوامل را با یکدیگر می آمیزد، نتیجه ای از خود بوجود می آورد که ازمجموع موارد مذکور بسیار عظیم تر است. اپرا به واقع هنری است سمعی بصری.1. شاید یکی از پرکاربردترین عناوین در موقع گفتگو از هنرهای نمایش درام باشد. عنوانی که به رغم تکرار، معنای واقعی آن برای بسیاری از افراد گنگ و ناآشناست. این عنوان در دو معنا به کار می‌رود؛ در معنای عام و فراگیر به هر نمایشی درام گفته می‌شود که خود می‌تواند به زیر مجموعه‌های تراژدی، کمدی و ملو درام تقسیم شود؛ اما درام در معنای خاص تنها به یکی از انواع نمایش گفته می‌شود که مرزی نزدیک به ملو درام قرار می‌گیرد. همان طور که می‌دانید نمایش باید از عنصر کشمکش برخوردار باشد تا بتواند تماشاگر را جذب کند؛ بنابراین کشمکش، تضاد و تعارض بین افکار، امیال، عواطف و اراده در هر دو معنای گفته شده اصلی‌ترین عنصر درام به شمار می‌آید. اهمیت این خاصیت تا اندازه ای است که گاه در تعریف درام تنها به این بسنده می‌شود که آن را مساوی هر روایت پر کشش تلقی می‌کنند. ریشه درام در زبان یونانی به معنای عمل می‌باشد.ژان کوکتور( Jean Cocteau) شاعر، نقاش، فیلمساز، نمایشنامه‌نویس و کارگردان فرانسوی می‌گوید: درام را به گونه‌ای ظریف و هوشمندانه تعریف کرده‌اند؛ اما به گمان من کمتر به مقصود رسیده‌اند. 2. پِیرنگ یا طرح یا پلات (Plot)در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، به توالی منظم اعمال و حوادث داستان که مبتنی بر رابطه علت و معلولی است، اطلاق می‌شود. در یک اثر داستانی ممکن است علاوه بر پیرنگ اصلی، یک یا چند پیرنگ فرعی نیز وجود داشته‌باشد. در فیلم های سینمای کلاسیک معمولا یک پیرنگ اصلی و یک پیرنگ فرعی مشاهده می شود، اصطلاح پِیرنگ در اصل متعلق به نقاشی است و معنی آن، طرح اولیه‌ای است که نقاشان می‌کشند و سپس تکمیلش می‌کنند.اى ام فورستر ،Edward Morgan Forster نويسنده و منتقد ادبى انگليسى تبار، تفاوت میان داستان و پِیرنگ را اینگونه بیان می‌دارد: «پیرنگ نقل حوادث است، اما نقلی که در آن وجود رابطهٔ علت و معلولی اهمیتی خاص دارد. «شاه مرد و سپس ملکه نیز مرد.» داستان است اما «شاه مرد و سپس ملکه از غصه دق کرد.» پیرنگ است زیرا ضمن آنکه ترتیب تقدم و تأخر رخدادها در آن حفظ شده، رابطهٔ علّی دو رخداد نیز در آن بیان شده‌است....

مطلب 1: اپرا چیست؟...