من زنم و جهانم سرشار از رنگ‌ِ نارنجیستپر از شادی و نشاط و طراواتم خنده‌ام یک خانه را شاد می‌کند ولی…

من زنم و جهانم سرشار از رنگ‌ِ نارنجیستپر از شادی و نشاط و طراواتم خنده‌ام یک خانه را شاد می‌کند ولی کافیست معده‌ام درد بگیرد، پدرم با من مهربان می‌شود مادرم دمنوش درست می‌کند پدربزرگم تماس می‌گیرد تا مطمئن شود حالم بهتر شده است من زنم، اگر از من اشتباهی سر بزند حتی به حساب ترحم هم بر سرم داد نمی‌زنند یقه‌ام را نمی‌چسبند و مراعاتِ قلبِ شکننده‌ام را می‌کنند اما در جهانِ سرد "مرد بودن" کافیست اشتباه کوچکی رخ دهدآن وقت روزِ روشن را، پیش رویشان سیاه می‌کنند در دنیای مردها اهمیتی ندارد که دلشان گرفته و یا بغضی خفه کننده راه گلویشان را سد کرده است و به خاطرِ ظاهرِ محکمشان هیچکس دلواپسشان نمی‌شوددر دنیایِ سختِ مرد بودن، باید" مرد باشی" تا دوام بیاوری...#فاطمه_اندربای..