🔺تشكلها بازگشت به جامعه✍علی ربیعی، دستیار امور اجتماعی رئیسجمهور در یادداشتی نوشت:🔹بیست و دوم مرد…
انتشار: 2026/08/15 05:35 UTCدریافت: 2026/08/15 08:16 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 08:16 UTC
🔺تشكلها بازگشت به جامعه✍علی ربیعی، دستیار امور اجتماعی رئیسجمهور در یادداشتی نوشت:🔹بیست و دوم مرداد روز تشکلها بود. پایداری و ثبات هر جامعه مدرنی، مستقیماً با توانمندی «میانجیهای اجتماعی» آن پیوند خورده است. نشاط و پویایی در سپهر عمومی، نه یک پدیده تصادفی که محصول حضور طیف متنوعی از اتحادیهها، سندیکاها، نهادهای صنفی و تشکلهای مدنی است. 🔹بااینحال، واکاوی وضعیت کنونی نشان میدهد که ساختارِ سیاستگذاری در ایران همچنان در چرخه تکراری «تهدیدانگاری» گرفتار مانده و از درک «ظرفیتهای مدنی» بهعنوان بازوی نجاتبخش توسعه، غافل است.🔹۱. بازگشت به جامعه، چگونه؟ چندین دهه، صحبت از ملت و مردم، بسامدی پرتکرار از سوی ساختار قدرت بوده است. به نظر من، پیش از انقلاب، «ملت» واژهای توخالی بود که حتی در نهادهای مشروطه مثل مجلس هم ارادهای از آن متصور نبود و لذا جریان فکری در لایههای اجتماعی، هیچگاه در صدر شنیده نمیشد.🔹در همین چند ماه اخیر، بیش از هر دورهای نقش جامعه، پررنگتر از هر زمان دیگری جلوهگری کرده است. ثباتآوری جامعه از جنس دیگری، نیاز به تعریف دارد. ظرفیت بنیادین در جامعه و استفاده از این ظرفیت در مقاومت ملی، تابآور کردن جامعه و بازسازی جامعه پس از جنگ باید بهعنوان یک نظریه بنیادی موردتوجه عملی و جدی قرار گیرد. 🔹۲. بحران رویکرد؛ از سیاستگذاری پسینی تا کنش پیشدستانه: در مثلث تعاملی «دولت - بازار -» هرگاه دو ضلع نخست (دولت و بازار) دچارِ ناکارآمدی یا نقصان شوند، این «جامعه» و نهادهای مدنی آن هستند که میتوانند نقشِ ضربهگیر را ایفا کرده و از سقوط ساختارها جلوگیری کنند .🔹سیاستگذاری موجود اما عمدتاً «پسینی» و «کنترلگر» بوده است؛ یعنی بهجای حمایت و ظرفیتسازی، رویکردی امنیتی را بر تشکلها تحمیل کرده است. تغییر این پارادایم، از نگاه امنیتی به رویکرد «ظرفیت محور» نخستین گام برای خروج از بنبستهای کنونی است.dolat.ir/detail/486811@PadDolat





