برای هیچکس دلسوزی نکنیدبرای هیچکس دلسوزی نکنیدبرای هیچکس دلسوزی نکنیدبرای هیچکس دلسوزی نکنیدخدا هر چی انسان وقیح و پررو و بیاصل و نسبه گذاشته سر راه من تا کاسه صبر منو خالی کنه. کسی که پیش خانوادش چادر میپوشه و میاد تهران کراپ میپوشه تو خیابون و با هر کسی میگرده اینه ادبیاتش. بیچاره من که دلم میخواست پیش خانوادهاش و تو ختم پدربزرگش آبروش نره.