کردیم عاقبت وطن اندر دیار عشقخوردیم آب بیخودی از جویبار عشقمستان عشق را به صبوحی چه حاجت استزیرا که…
انتشار: 2026/08/09 10:11 UTCدریافت: 2026/08/10 08:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/10 08:40 UTC
کردیم عاقبت وطن اندر دیار عشقخوردیم آب بیخودی از جویبار عشقمستان عشق را به صبوحی چه حاجت استزیرا که درد سر نرساند خمار عشقسی سال لاف مهر زدم تا سحرگهیوا شد دلم چو گل ز نسیم بهار عشقفارغ شود ز دردسر عقل فلسفییک جرعه گر کشد ز می خوشگوار عشقدر دامن مراد نبینی گل مرادبی ترک خواب راحت و بی نیش خار عشقای فرخ آن سری که زنندش به تیغ یاروی خرم آن تنی که کشندش به دار عشقروزی ندیده تا به کنون چشم روزگاراز دور روزگار به از روزگار عشقپروانه گر ز عشق بسوزد عجب مدارکآتش زند به خرمن هستی شرار عشقآن دم مس وجود تو زر میشود که تندر بوته فراق گدازد به نار عشقهرکس که یافت آگهی از سر عاشقیوحدت صفت کند سر و جان را نثار عشق@Kaaffeh🕯#وحدت_کرمانشاهی
