🚩وقتی شوک، سلاح می‌شود؛ دکترین شوک؛ نقشه‌ی راه فتنه‌ی سه‌ضلعی علیه ایران✍ سید علیرضا آل‌داود مقدمهک…

🚩وقتی شوک، سلاح می‌شود؛ دکترین شوک؛ نقشه‌ی راه فتنه‌ی سه‌ضلعی علیه ایران✍ سید علیرضا آل‌داود مقدمهکتاب «دکترین شوک» نائومی کلاین، اگرچه درباره‌ی سیاست‌های اقتصادی نئولیبرالی نوشته شده، اما امروز به یکی از مهم‌ترین راهبردها برای فهم جنگ شناختی علیه ملت‌ها تبدیل شده است. کلاین نشان می‌دهد که چگونه قدرت‌های سلطه‌گر با کمک نفوذ‌ی‌ها، از شوک‌های ناشی از جنگ، بحران اقتصادی یا بلایای طبیعی استفاده می‌کنند تا جوامع را در حالت سردرگمی و بی‌پناهی روانی فرو ببرند و سپس نسخه‌های تحمیلی خود را به‌عنوان تنها راه نجات ارائه دهند. امروز جمهوری اسلامی ایران، پس از ۲جنگ تحمیلی اخیر و آتش‌بس شکننده، دقیقاً در معرض چنین سناریویی قرار گرفته است؛ سناریویی که این بار نه با بمب، بلکه با قیمت بنزین، قطبی‌سازی اجتماعی و مهندسی ادراک عمومی اجرا می‌شود.۱. شوک اقتصادی به‌مثابه سلاح شناختیتصمیم به افزایش قیمت بنزین را نمی‌توان جدا از بستر جنگ شناختی تحلیل کرد. بنزین در ایران، بیش از آنکه یک کالای اقتصادی باشد، یک نماد امنیت روانی و معیشتی است. خاطره‌ی جمعی از آبان ۹۸، این کالا را به یک ماشه‌ی شناختی تبدیل کرده است؛ به این معنا که هرگونه تغییر قیمت، به‌صورت خودکار ذهن جامعه را به سمت خاطره‌ی شورش‌های آن سال هدایت می‌کند. دشمن این را می‌داند. به همین دلیل است که جریان نفوذ، با طراحی غیرمستقیم، دولت را به سمت تصمیمی سوق می‌دهد که در ظاهر اقتصادی، اما در باطن آتش‌زنه‌ی شناختی است. هدف، تکرار ۹۸ نیست؛ هدف، ترکیب ۹۸ با ۱۴۰۱ و ایجاد یک بحران ترکیبی است که هم معیشت را هدف بگیرد و هم هویت.۲. فتنه‌ی سه‌ضلعی؛ توالی حساب‌شده‌ی بحران‌هااگر ۹۸ را سال خشم اقتصادی، ۱۴۰۱ را سال شکاف فرهنگی-اجتماعی و ۱۴۰۴ را سال بحران امنیتی-سیاسی بدانیم، با یک مهندسی تدریجی مواجهیم. هر مرحله، نه یک شکست برای دشمن، بلکه یک سرمایه‌گذاری شناختی برای مرحله‌ی بعد بوده است. در ۹۸، بدنه‌ی معترض عمدتاً از طبقات فرودست و متوسط بودند؛ در ۱۴۰۱، جوانان و زنان به صحنه آمدند؛ اکنون در ۱۴۰۴، هدف، پیوند دادن این دو بدنه در یک قاب واحد است: نه اقتصاد داریم، نه آزادی، نه امنیت. جریان نفوذ در داخل، دقیقاً در همین نقطه عمل می‌کند؛ جایی که باید تصمیمات دولتی را به بحران‌های ملی تبدیل کند.۳. فشار از پایین، چانه‌زنی از بالا؛ بازی دو سطحی دشمناستراتژی رژیم‌های تروریست آمریکا و رژیم صهیونیستی در قبال ایران، دیگر صرفاً تحریم یا تهدید نظامی نیست؛ بلکه یک بازی دو سطحی است. در سطح داخلی، با استفاده از نفوذی‌ها، تصمیماتی مانند گرانی بنزین را به دولت تحمیل می‌کنند تا خشم عمومی شعله‌ور شود. در سطح خارجی، همزمان در میز مذاکره، خود را میانجی و ضامن ثبات معرفی می‌کنند و امتیازاتی را طلب می‌کنند که در شرایط عادی هرگز قابل پذیرش نیست. به بیان ساده: آن‌ها بحران را می‌سازند، سپس راه‌حل بحران را می‌فروشند. این همان «دکترین شوک» است؛ شوکی که هم در خیابان‌های تهران جاری است و هم در اتاق‌های مذاکره.۴. مردمِ مبعوث‌شده؛ سد راه کودتای بنفشدر این معادله، تنها متغیری که دشمن نتوانسته پیش‌بینی کند، حضور خودجوش و انقلابی مردم است. مردم ایران، به‌ویژه در مقاطع حساس پس از ۹۸ و ۱۴۰۱، نشان داده‌اند که می‌توانند مهندسی ادراکی دشمن را خنثی کنند. آن‌ها که در دفاع از رهبری و میدان ایستاده‌اند، در واقع در حال شکستن الگوریتم شورش دشمن هستند. دشمن می‌خواهد مردم را به اهرم فشار علیه حاکمیت تبدیل کند، اما حضور مردم در صحنه به‌عنوان پشتیبانان میدان، این اهرم را از دست دشمن خارج می‌کند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که «کودتای بنفش» در آن شکست می‌خورد؛ کودتایی که برای پیروزی، به خیابان‌های خالی از مردمِ انقلابی نیاز دارد.۵. هشدار راهبردیآنچه امروز در ایران در جریان است، یک جنگ تمام‌عیار شناختی است که در آن، قیمت بنزین، تیتر رسانه‌ها و تحلیل کارشناسان، همگی بخشی از میدان نبردند. جریان نفوذ، با بهره‌گیری از تجربه‌ی ۹۸ و ۱۴۰۱، به دنبال اجرای مدل ۱۴۰۴ است: بحرانی امنیتی-سیاسی که از دل یک شوک اقتصادی بیرون می‌آید. در چنین شرایطی، هر تصمیم اقتصادی باید با پیوست شناختی و امنیتی سنجیده شود. هرگونه خطا در این میدان، نه یک خطای فنی، بلکه یک گشودن دروازه برای دشمن است. تنها راه مقابله، شفافیت، همراهی با مردم و رسوایی و مقابله جدی با جریان نفوذ و تحریف است. مردم ایران نشان داده‌اند که اگر میدان را بشناسند، بهترین سد در برابر شوک‌درمانی دشمن‌اند؛ به شرط آنکه حاکمیت نیز آن‌ها را نه به‌عنوان تماشاگر، بلکه به‌عنوان ضلع اصلی دفاع شناختی به حمایت و همراهی کند.🔰رسانه مستقل #پدرفتنه 👇🆔 @pedarefetneh | 🆔 @pedarefetneh |