در ۱۹۴۰، گروهی تندروتر از دل آرگون جدا شدند و سازمان «لهی» را تشکیل دادند. این گروه، هم علیه عربها…
انتشار: 2026/07/02 10:18 UTC
در ۱۹۴۰، گروهی تندروتر از دل آرگون جدا شدند و سازمان «لهی» را تشکیل دادند. این گروه، هم علیه عربها و هم علیه بریتانیا دست به عملیات میزد و معتقد بود برای تأسیس دولت یهودی، باید هر مانعی را با زور از میان برداشت.پس از جنگ جهانی دوم و آشکار شدن ابعاد فاجعه کشتار یهودیان در اروپا، فشار جهانی برای تشکیل یک دولت یهودی افزایش یافت. در این مرحله، دیگر نیروهای یهودی تنها در حال دفاع نبودند؛ بلکه عملاً به نیرویی نظامی و سیاسی بدل شده بودند که برای تصرف سرزمین و ساختن دولت آماده میشدند.در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، سازمان ملل طرح تقسیم فلسطین را تصویب کرد. یهودیان آن را پذیرفتند، اما عربها رد کردند. فردای آن روز، بار دیگر حملات اعراب به شهرکهای یهودی و کاروانهای یهودی آغاز شد. اما این بار، توازن قوا تغییر کرده بود. یهودیان با هاگانا، آرگون و لهی، نیرویی سازمانیافته و آماده جنگ داشتند.در ماههای نخست ۱۹۴۸، این نیروها بهتدریج ابتکار عمل را در دست گرفتند و حملات گستردهای به روستاها و شهرهای عربی آغاز کردند. یکی از مهمترین این حملات، واقعه دیر یاسین در ۹ آوریل ۱۹۴۸ بود که موجی از ترس و آوارگی در میان فلسطینیان به راه انداخت.سرانجام، در ۱۴ مه ۱۹۴۸، اسرائیل اعلام موجودیت کرد و یک روز بعد، ارتشهای عربی وارد جنگ شدند. اما حقیقت این بود که پیش از ورود ارتشهای عرب، توازن قدرت در داخل فلسطین تا حد زیادی تعیین شده بود؛ زیرا جامعه یهودی، طی چهار دهه، از دل مهاجرت، خرید زمین، حملات اعراب به شهرکهای یهودی، و سازماندهی تدریجی نیروهای نظامی، ساختاری ساخته بود که توانست در نهایت به تشکیل دولت اسرائیل بینجامد.«به نقل از کانال مطالعات مارکسیستی» t.me/presagee
