تلخ‌ترین قهوه دنیامن با شانه‌هایی افتاده وارد کافه شد. در جست‌وجوی همان گوشه‌ی دنج همیشگی چشم گردان…

تلخ‌ترین قهوه دنیامن با شانه‌هایی افتاده وارد کافه شد. در جست‌وجوی همان گوشه‌ی دنج همیشگی چشم گرداند، اما نه به خوشحالی دفعات گذشته.غمگین و بی‌حوصله روی صندلی نشست. با خودش فکر کرد چه چیزی سفارش بدهد. دلش از دیدن منوی کافه لرزید.صندلی‌اش را عوض کرد و روی صندلی روبه‌رو نشست.قهوه دوست نداشت؛ اما این بار، به یاد او، تلخ‌ترین قهوه‌ی دنیا را سفارش داد.لیلا طوفانی#داستانک‌های_من