از قشم، بحرین و کویت تا غزه و اوکراین، حمله به مخازن، آبشیرینکنها، شبکههای برق و تأسیسات تصفیه…
انتشار: 2026/08/01 11:58 UTCدریافت: 2026/08/01 12:17 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 12:17 UTC
از قشم، بحرین و کویت تا غزه و اوکراین، حمله به مخازن، آبشیرینکنها، شبکههای برق و تأسیسات تصفیه نشان میدهد که آب میتواند به ابزار محاصره، اجبار و غیرقابلسکونتکردن سرزمینها بدل شود. خشونت علیه آب اغلب نه در لحظه انفجار، بلکه در زنجیرهای از تشنگی، آلودگی، بیماری، تعطیلی بیمارستانها و کوچ اجباری آشکار میشود؛ پیامدهایی که زیر عنوان «خسارت جانبی» پنهان میمانند، اما بسته به قصد، الگوی تکرار و آثار قابل پیشبینی حمله میتوانند در محدوده جنایت جنگی، جنایت علیه بشریت و حتی عناصر مادی نسلکشی قرار گیرند. مسئله تنها کمبود قواعد حقوقی بینالمللی نیست، بلکه شکافی است که میان قانون و قدرت، و میان تخریب یک تأسیس و ثبت مرگهای دیرهنگام ناشی از آن، باقی مانده است.

