بیا دوباره ماهِ من، کنار قلبِ کوچکماز انزوای پنجره،، بتاب بر اتاقکمتلنگری بزن ببین، چه زود گریه می‌…

بیا دوباره ماهِ من، کنار قلبِ کوچکماز انزوای پنجره،، بتاب بر اتاقکمتلنگری بزن ببین، چه زود گریه می‌کنمسکوت کرده‌ام ولی، به یاد تو، چه کودکمبه لهجه‌ی ترانه‌ها، بخند و با بهانه‌ایبه من بگو نگارکم، عزیزکم، عروسکمبه روی سرو قامتت خیال کن تنِ مراو دورِ گردنت ببین، حریرِ دستِ پیچکمبنوش جرعه‌ای شراب، و یا که مستِ‌ از غزلبرقص با طنینِ شاد و دلنوازِ تُنبکمنفس بریز در رگم، که با تو زندگی کنمشبیه آبشارِ خون، برای نبضِ اندکمنوشته‌ام تو را به عشق، میانِ واژه‌های لال.بیا غزل بساز از، سروده‌‌های تک‌تکمتفاوتی نمی‌کند به زمزمه، به چهچهبخوان که دل سپرده‌ام به‌جانِ‌تو، چکاوکمبه لحن عاشقانه‌ات، کمی نگاه کن مراو بعدِ آن صدا بزن، مرا به اسمِ کوچکم🖤🥀#نگار_حسینی