مقاله امروز رئال مادرید فارسی: آیا بازگشت مورینیو به رئال مادرید تصمیم درستی بود؟به‌عنوان یک هوادار…

مقاله امروز رئال مادرید فارسی: آیا بازگشت مورینیو به رئال مادرید تصمیم درستی بود؟به‌عنوان یک هوادار رئال مادرید، بزرگ‌ترین آرزوی قلبی‌ام این است که آخر فصل، مورینیو با جام‌های زیادی سلفی بگیرد. همان‌طور که برای ژابی آلونسو، آربلوا و هر مربی دیگری که در آینده روی نیمکت رئال مادرید می‌نشیند، چنین آرزویی داشتم و خواهم داشت.با این حال، تصمیم بازگشت مورینیو به رئال مادرید از آن تصمیم‌هایی است که فقط باید درباره‌اش گفت: «خواهیم دید چه خواهد شد.» اما از نظر من، حداقل روی کاغذ، در مقطع فعلی این تصمیم بیشتر شبیه قمار روی یک مهره بازنده و تمام‌شده است.اینکه بگویم مورینیو در سه فصل حضورش در رئال مادرید هیچ کاری نکرد، به همان اندازه احمقانه است که بخواهم موفقیت‌های زیدان و آنچلوتی را به عملکرد او ربط بدهم؛ در حالی که موفقیت‌های این دو مربی دقیقاً با سبکی متفاوت از فوتبال مورینیو به دست آمد.مورینیو در سه فصل حضورش با رئال مادرید سه جام کسب کرد؛ یک لالیگا، یک جام حذفی و یک سوپرجام اسپانیا. عملکردی که با در اختیار داشتن یکی از بهترین ترکیب‌های تاریخ فوتبال، در مجموع چیزی نزدیک به یک شکست بزرگ بود.عده‌ای معتقدند بارسلونای آن سال‌ها در بهترین دوران تاریخ خود قرار داشت و به همین دلیل نباید دستاوردهای مورینیو را کوچک شمرد. اما واقعیت این است که مورینیو در فصل آخر حضورش، در هفته چهارم لالیگا به همان بارسلونایی باخت که بعدها مقابل بایرن مونیخ شکست تحقیرآمیز تجربه کرد (فیس بوک و سون آپ!) و تمام فصل نیز درگیر بیماری سرطان تیتو ویلانووا بود.از سوی دیگر، تیم مورینیو هیچ‌گاه در لیگ قهرمانان اروپا موفق نشد یک مدعی اصلی قهرمانی را حذف کند. در فصل اول، با عبور از لیون و تاتنهام به بارسلونا رسید و حذف شد.در فصل دوم، با شکست آپوئل نیکوزیا و زسکا مسکو به نیمه‌نهایی رسید، اما مقابل بایرن مونیخ شکست خورد. آنچلوتی و زیدان راه بردن این تیم را نشان دادند که در بهترین فرم مثل یک لیون آب خوردن تحقیرش می‌کردیم!در فصل سوم، بالاخره در یک تقابل بزرگ حذفی، منچستریونایتد را حذف کرد و سپس با عبور از گالاتاسرای به دورتموند رسید؛ جایی که فاجعه وستفالن رقم خورد. لیگ قهرمانان اروپا را این‌گونه فتح نمی‌کنند! مورینیو هرچقدر در ال‌کلاسیکوها پیروزی‌های مهمی به دست آورد، به همان اندازه نیز شکست‌های سنگین و تلخی را تجربه کرد. او در سال ۲۰۱۱ قهرمان جام حذفی شد، اما در سال ۲۰۱۳ در فینال همان رقابت‌ها، آن هم در سانتیاگو برنابئو، مقابل اتلتیکو مادرید شکست خورد؛ شکستی که از نگاه بسیاری آغاز دوران طلایی اتلتیکو بود، تیمی که تا قبل از مورینیو برای نسل های طولانی موفق به بردن یک دربی هم نشده بود!البته مورینیو دستاوردهای مهمی هم داشت؛ مهم‌ترین آن لالیگای رکوردها بود. شاید اگر تنها یک فصل هدایت رئال مادرید را بر عهده داشت و همان قهرمانی را به دست می‌آورد، امروز از او به‌عنوان یکی از اسطوره‌های باشگاه یاد می‌شد.برخی نیز می‌گویند بازگشت او برای از بین بردن حواشی رختکن است. اما من تیمی را به اندازه رئال مادرید فصل ۱۳-۲۰۱۲ پرحاشیه به خاطر ندارم؛ تیمی که اختلافات داخلی حتی به سکوهای برنابئو هم کشیده شده بود.مورینیو در بهترین دوران مربیگری خود و با یکی از بهترین ترکیب‌های تاریخ فوتبال، تنها سه جام به دست آورد که یکی از آن‌ها سوپرجام اسپانیا بود. پس از جدایی از رئال مادرید نیز تقریباً در هر تیمی که حضور داشت، اخراج شدنش فقط مسئله زمان بود.هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم که پس از ترک رئال مادرید، بارها علیه باشگاه مصاحبه کرد. همچنین یادم نمی‌رود که رئال مادرید به جایی رسیده بود که برای حضور در ترکیب اصلی، بیش از هر چیز باید مورد علاقه سرمربی می‌بودی. تا جایی که مایکل اسین، در یکی از ضعیف‌ترین دوران‌های فوتبالش، بعد از شکست مقابل اتلتیکو مادرید در فینال جام حذفی، مقابل دوربین رفت و به هواداران رئال مادرید توهین کرد.بهترین خاطرات فوتبالیم را دلبوسکه، آنچلوتی و زیدان رقم زدند. آنها با مورینیو فرق داشتند ... با تمام این حرف‌ها، مورینیو دوباره به رئال مادرید برگشته است. از صمیم قلب امیدوارم این بار کارنامه‌ای موفق از خود به جا بگذارد و در پایان فصل، بازگشتش را مانند آنچلوتی با جام‌های قهرمانی جشن بگیریم.@RealMadridFarsi