📣 گزارش کنشگری: دوره آموزشی گزارش‌نویسی کارزار ۱۸ جلسه | رایگان | حضوری 👈 ویژه علاقمندان به روزنامه…

حتی صاحب سوپرمارکت هم از قیمت تعجب کرد. یعنی زد تو ماشین‌حساب و گفت: این چه وضعیته؟

رویداد سی و یکم گروه سیمرغپاکسازی پس قلعه تا هتل اوسون📆جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵🕠 ساعت ۵:۳۰📍میدان سربنددو ساعت کوهپیمایی سبک تا هتل اوسون، صرف صبحانه، پاکسازی منطقه و بازگشت تا حدود ساعت ۱۲-۱۴ ظرفیت برنامه محدود است. (شرکت در برنامه رایگان است)جهت اطلاعات تکمیلی عضو کانال تلگرام سیمرغ شوید:t.me/simorgh_nature%D8%AC%D9%87%D8%AA مشارکت با شماره زیر تماس بگیرید:۰۹۱۲۲۰۹۶۹۶۵(خانم عبدلی)امیدوارم ببینم‌تون. فقط یک خواهش. من یک سری کتاب می‌خوام بیارم برای کتابخونه هتل اوسون. اگه می‌تونید کوله‌ای بیارید که یکی دو کتاب قطع رحلی توش جا بشه‌، به من پیام بدید.

بیست‌وهشت مرداد؛ دوگانه‌ای که هنوز تمام نشده استرضا ساکی: بیست‌وهشت مرداد ۱۳۳۲ کودتا بود؟ شکست بود؟ پیروزی بود؟ واقعه تاریخی بود؟ خلاصه هرچه بود، تمام نشد. اگر تمام شده بود، ما هفتادوسه سال بعد هنوز درباره‌اش حرف نمی‌زدیم.بیست‌وهشت مرداد یک دوگانه هم ساخت؛ دوگانه مصدق ـ شاه. محمد مصدق و محمدرضا شاه پهلوی. دو نامی که در این هفتادوسه سال، بسته به اینکه کجا ایستاده‌ایم و چه می‌خوانیم و چه می‌خواهیم از تاریخ بفهمیم، هزار جور معنا پیدا کرده‌اند.یک سال می‌گوییم ماجرا این بود، سال بعد می‌گوییم نه، ماجرا آن بود. یک‌بار مصدق را قهرمان می‌کنیم و شاه را در جایگاه دیگری می‌نشانیم، بار دیگر ورق را برمی‌گردانیم و از زاویه‌ای دیگر به همان ماجرا نگاه می‌کنیم. حتی همین سال گذشته بحث‌های بیست‌وهشت مرداد شکل و شدت دیگری داشت و امسال دوباره همان اتفاق، با توجه به حال‌وهوای امروز، معناهای تازه‌ای پیدا کرده است.این اتفاق بدی نیست.اصلاً یکی از خاصیت‌های تاریخ همین است که هر نسل دوباره سراغش می‌رود. ما گذشته را عوض نمی‌کنیم، اما می‌توانیم فهم خودمان از گذشته را عوض کنیم. می‌توانیم پرسش‌های تازه‌ای از آن بپرسیم. تاریخ اگر قرار باشد فقط یک جواب قطعی داشته باشد و همان جواب را مثل قاب عکس روی دیوار بزنیم و هر سال گردگیری کنیم، دیگر تاریخ نیست؛ خاطره‌ای رسمی است.اما یک نکته مهم این وسط وجود دارد: برای فهم بیست‌وهشت مرداد بهتر است سراغ اندیشمندان، مورخان و اهل نظر برویم، نه رسانه‌ها.این روزها اغلب رسانه‌ها معمولاً دنبال فهمیدن تاریخ نیستند؛ دنبال موضع گرفتن درباره تاریخ هستند. در این فضای رسانه‌ای، «نمی‌دانم» جمله چندان محبوبی نیست. «باید بیشتر بررسی کرد» هم کلیک نمی‌خورد. آنجا معمولاً دو طرف داریم و شما هم باید یکی را انتخاب کنید. یک جبهه را.و در نبرد روایت‌ها، جایی برای مکث کردن، شک کردن و خواندن بیشتر نیست.پس اگر قرار است بیست‌وهشت مرداد را بفهمیم، شاید بد نباشد کمی از فضای دوقطبی رسانه‌ای فاصله بگیریم. کتاب بخوانیم، مقاله بخوانیم، روایت‌های مختلف را کنار هم بگذاریم تا بفهمیم تاریخ چقدر پیچیده‌تر از یک تیتر و یک هشتگ است.باقی بقای‌تان@resaki

🆘دو تا نیازمندی فوری تو مناطق داریم.پولی که نیاز داریم واسه شرکت‌ها رقمی نیست اما برای ما زیاده و از پسش برنمیایم.آیا تو بخش مسئولیت اجتماعی شرکت‌تون، می‌تونین کمک بدید؟

نمی‌دونم شما هم این طوری هستید یا نه. ولی من هستم. دقیقا می‌دونم و یادمه و آگاهم بهش که یکی از شعرهای شهریار رو ۲۷ ساله که نخوندم، یعنی طرفش نرفتم و اگه جایی بوده، فرار کردم.می‌دونم که آخرین بار پنج سال پیش «یاد ایام» شجریان رو دوباره شنیدم و چند روز حالم بد بود و افتادم به غلط کردن که چرا شنیدمش.این فهرست اولش کم بود اما هر چی بزرگ‌تر شدم، هی ورق خورد و بیشتر شد. حالا خیلی ساله که تکنوازی‌های پرویز یاحقی رو نشنیدم و جرات نکردم دوباره فیلم ماهی بزرگ (Big Fish) رو ببینم. دقیقا مثل فانی و الکساندر (Fanny och Alexander).این همه گفتم تا بگم همین درگیری رو با عبدالجبار کاکایی هم پیدا کردم. نه فقط شعرهای خودش، حتی وقتی مولوی می‌خونه هم از توانم خارجه و نمی‌تونم تا آخر باهاش ادامه بدم. یعنی اگه برم تا تهش، می‌رسم به یک ویرانی خاصی که بعد می‌گم، خب مرض داری مگه. راستی یکی از اونا که نمی‌شنوم اینه:«دیشب به یاد زلف تو در پرده‌های سازجانسوز بود شرح سیه روزگاریم»عنوان: شب زنده‌دار (گل‌های تازه برنامه ی شماره 54)دستگاه: شور، آواز دشتیخواننده آواز: محمدرضا شجریاننوازندگان: حبیب الله بدیعی، فرهنگ شریف، جهانگیر ملکشاعر: شهریارگوینده: فخری نیک‌زادصدابردار: ایرج فهیمیجرات دارید بشنویدش...@resaki

راستی پدر تشریفات ایران هر چی می‌گه واسه خودش می‌گه. ادای جدید. وا بده مرد...بچه‌ها مهمون دوست دارن و وقتی مهمون میاد، بدو بدو می‌رن در رو باز می‌کنن چون مهمونی پر از شیرینی و شکلات و میوه‌اس و البته هم‌بازی‌هاشون رو هم می‌بینن. حالا اگه یکی که به خودش می‌گه پدر تشریفات ایران، میاد می‌گه من اگه برم جایی مهمونی و بچه در رو باز کنه، وارد نمی‌شم، نظر شخصی‌اش رو گفته. من که عاشق وقتی‌ام که بچه‌ها در رو باز ‌می‌کنن، با اون شور و شوق بچگی. البته اگه پدر تشریفات‌مون ناراحت نمی‌شه 😀@resaki