ای کاش در انتظار هم بنشینیمدر قلبِ پُر از بهارِ هم بنشینیمدر مدرسه ای که عشق می بارد از آنبر نیمکتی…

مرا از آتش دوزخ نترسان هرگز ای زاهد که باغ سوخته از شعله و آتش نمی ترسد #علیرضا_رضائی #تک_بیتی@rezaei_alireza1349

جز عشق به قلب یار و اغیار نکاردر راه کسی خار دل آزار نکارشاید گذر خودت سر دار افتدپس جای درخت چوبه دار نکار#علیرضا_رضائی@rezaei_alireza1349

هرلحظه به مرگ پاسخم آری شددر سینه دلم ساعت دیواری شدجزر و مد و روح رود و دریا بودی رفتی و غمت به سینه ام جاری شد#علیرضا_رضائی سه شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵@rezaei_alireza1349

هرگز نبوده جامعه ای بی خیال توهرگز ضرر نکرده کسی از زوال تو با اینکه چاه کلّه ات از عقل خالی استخالی نبوده جیب تو و دست و بال توپُر می کند مَشام فقیران شهر رادود کباب برّه و بوی ذغال توخواب و خیال و حسرت پیر و جوان شدهسیب تو و خیار تو و پرتقال توبویی نبُرده ذرّه ای از آدمیت وهمچون تو بُرده گوی سعادت عیال توشادی که پیش چشم خیالت عیان شدهآمال خام و فکر و خیال محال توای آنکه با خریّت خود حال می کنیما غبطه می خوریم به تو،خوش به حال تو#علیرضا_رضائی یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵@rezaei_alireza1349

جاری بکند روی زمین خونش را معدوم کند چهره ی ملعونش را هرکس که به کون مردم انگشت کندانگشت فلک پاره کند کونش را#علیرضا_رضائی @rezaei_alireza1349

سرو و صنوبر و سَمَن و بید آن توییمریخ و تیر و زهره و ناهید آن توییمحکوم عشق هستم و محبوس تا ابدامضا و مُهر نامه و تایید آن توییتوفانی است ساحل و دریای روح مندر ورطه ی تلاطم و تشدید آن تویییخ کرده دشت و درّه آغوش سرد مندلگرمی و ستاره امیّد آن توییباران و برف و بارش برگ و تگرگ آنشاباش شادمانه ی جاوید آن توییدر سرزمین سینه من شهر کوچکی استشهری که ماه روشن و خورشید آن تویی#علیرضا_رضائی جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵@rezaei_alireza1349