وقتی دیدم خدا نیستوقتی دیدم خدا نیست، بیمار شدم و دارو خوردم؛ نه برای آنکه درد از من دور شود، برای…
انتشار: 2026/08/11 07:34 UTCدریافت: 2026/08/12 01:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 01:15 UTC
وقتی دیدم خدا نیستوقتی دیدم خدا نیست، بیمار شدم و دارو خوردم؛ نه برای آنکه درد از من دور شود، برای آنکه بفهمم گاهی انسان باید با دردش زندگی کند تا خودش را از میان ویرانههای خویش دوباره پیدا کند.فقر مرا بلعید و من در تاریکیِ آن دستوپا زدم، خواستم پولدار شوم، خواستم از نداشتههایم عبور کنم؛ اما هر بار که زندگی مرا به زمین کوبید، چیزی در من از نو جوانه زد، انگار خاکسترِ شکست، تنها خاکی بود که ریشههای من در آن توانستند نفس بکشند.از سوگ عزیزانم فرو ریختم؛ نه یکباره، بلکه ذرهذره، آنقدر که دیگر از خودم جز تکههایی پراکنده باقی نماند. در آینه ایستادم و دیدم چهرهام تنها چهره من نیست؛ پشت چشمهایم، نگاه تمام کسانی ایستاده بود که روزی بودند و حالا سهم من از آنان، خاطرهایست که هرگز نمیمیرد.سخنان آدمها گاهی از مرگ هم سنگینترند؛ طعنه زدند، بریدند، گلویم را فشردند و من برای زنده ماندن، از قلبم سپری ساختم؛ غافل از اینکه قلب، هرچه بیشتر سپر شود، جای زخمهای بیشتری برای خود نگه میدارد.شیشه شدم، شکستندم؛ اما خردههایم را دور نریختم. همه را در دستانم نگه داشتم تا سرخیِ خون بر لبههایشان بماند؛ نه برای انتقام، برای یادگاری، تا فراموش نکنم چه چیزهایی مرا شکست و چگونه از همان شکستها، انسانی تازه در من شکل گرفت.امروز دیگر از زخمهایم خجالت نمیکشم؛ هر زخمی دریچهای شد به بخشی از خودم که پیش از آن نمیشناختم. فهمیدم بعضی دردها برای رفتن نمیآیند، میآیند تا چشم آدم را باز کنند؛ میآیند تا بفهمی زندگی همیشه قرار نیست مهربان باشد، اما تو میتوانی از نامهربانیِ آن، معنایی برای ماندن بسازی.و شاید آن روز که گفتم «خدا نیست»، هنوز نمیدانستم نبودنِ خدا را کجا جستوجو میکنم؛ شاید خدا همان نیروی خاموشی بود که هر بار مرا از زیر آوار خودم بیرون کشید، همان دستی که دیده نمیشد اما نمیگذاشت برای همیشه فرو بروم.حالا دیگر نمیپرسم خدا کجاست؛ به دستهای زخمیام نگاه میکنم، به خردهشیشههایی که هنوز در حافظهام میدرخشند و میدانم آدمی گاهی خدا را نه در آسمان، که در لحظهای پیدا میکند که همهچیز درونش فرو ریخته و با این حال، هنوز تصمیم میگیرد دوباره بایستد.من شکستم، اما تمام نشدم؛فقط فهمیدم بعضی شکستها پایان انسان نیستند،آغازِ دیدناند.#سارا_اشرف#تربیتی @Roshanfkrane


