حوالی غروب بود که دیگر در موکب ایرانیای که پشت میکروفن اعلام میکرد شامشان قرمه سبزی است متوقف شدی…
انتشار: 2026/08/04 11:30 UTCدریافت: 2026/08/24 13:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 13:40 UTC
حوالی غروب بود که دیگر در موکب ایرانیای که پشت میکروفن اعلام میکرد شامشان قرمه سبزی است متوقف شدیم. نماز را آنجا خواندیم و بعد از شام مجددا مسیر را پیش گرفتیم. هوا تاریک شده بود و جمعیتی که پیش میرفتند رفته رفته کمتر شد. دوجا به دو راهی برخوردیم که اولین بار بعدتر متوجه شدیم که خود عراقیها طرف دیگر را به عنوان مسیر فلش زدهاند تا آن خانهها و موکبها که آن سمت دیگر هستند هم بتوانند از مهمانان امام حسین(ع) پذیرایی کنند و لذت کنار راه زائران سیدالشهدا بودن را بچشند. دومین دوراهی هم مربوط میشد به راهی که زودتر به مسیر اصلی میرسید. از بیراهه رفتن اما همه حسنش در همین سکوت و تاریکی و تنهایی و خلوت با خود بود. چیزی که اصلا در مسیر اصلی اتفاق نمیافتاد. قدم زدن در مسیر خاکی که از دو طرفش نخلها احاطهاش کردهاند و فقط نور ماه آن را روشن کرده و خبری از سر و صدای باندها نیست تجربه شیرینی است. با خود به علما فکر میکردم که در این سکوت و تنهایی شب وقتی با به جان خریدن هزاران خطر در این راه میوفتادند، چه احوالاتی داشتند و چه میکردند. کجای این مسیر حضرت صاحب الزمان(عج) را و با چه حال و احوالاتی زیارت میکردند؟ داشتیم با این احوالات خو میگرفتیم که ناگهان در آخر مسیر به یکباره وارد هیاهو و شلوغی شدیم. از عمود ۱۷۴ مسیر اصلی سر در آوردیم و به آن پیوستیم.تا حوالی ساعت ۱۲ شب راه را ادامه دادیم. مسیر اصلی خیلی شلوغ بود آنطور که یک جاهایی باید سرعتت را کم میکردی تا از تراکم جمعیت عبور کنی. اساسا هم نمیتوانستی با سرعت چندان بالایی راه بروی. این آدم را خستهتر میکرد.عمود ۲۰۰ و خورده ای بود که دیگر وارد موکبی شدیم و ساعت گذاشتم برای ساعت ۳ و تا نزدیک اذان صبح خوابیدیم.#روایت_اربعین / ۵
پستهای تلگرام — رحیل 𓂆
(خاکِ کوی تو به صحرای قیامت فرداهمه بر فرقِ سر از بهرِ مباهات بَریم)با اندکی تأخیر،سفرنامه مصور اربعین ۱۴۴۸؛
-«قوم نحرق هالمدينة ونعمر واحدة أشرف»- بیا این شهر را بسوزانیم و شهری بهتر و شریفتر بسازیم.«قوم ننسى هالزمان ونحلم زمن ألطف»- بیا این دوران را فراموش کنیم و رویای زمانی مهربانتر و بهتر را داشته باشیم.«ما زالك بلا شي، ما فيك تخسر شي»- تو چیزی نداری پس چیزی هم برای از دست دادن نداری.«وأنا مليت من عشرة نفسي»- و من از بودن با خودم، خسته شدهام.«كان بدي غير العالم، مش عارف كيف العالم غيرني»- میخواستم دنیا را تغییر بدهم، اما نمیدانم چطور دنیا مرا تغییر داد.«كان بدي أحمل السما، وهلأ أنجق حامل نفسي»- میخواستم آسمان را به دوش بکشم، اما حالا بهسختی میتوانم خودم را تحمل کنم.«قول إني منيح...»@rrahiil ,
پریشب یکی از فوق العادهترین تجربههای من در دنیای #نجوم_آماتور رقم خورد. این دو سه شب، آسمان شب میزبان بارش شهابی برساوشی بود و من از قبل به بچههای کلاس نجومم هم گفته بودم که آماده باشند براش و سعی کنن توی شرایط مساعدی باشن تا بتونن این رویداد رو ببینن. خداروشکر خودمون هم این چند شب رو روستا بودیم و پریشب که اوج این بارش شهابی بود شاهد این شگفتی و عظمت هیجان انگیز بودیم. حداقل ۱۵. ۱۶ تا شهاب دیدیم که یکی دوتاشون بسیار پرفروغ بودن. انگار که یه ستاره از آسمون شب سقوط کنه و خاموش بشه.خلاصه که به قول جناب منزوی بزرگ:«...با آسمان مفاخره کردیم تا سحراو از ستاره دم زد و من از تو دم زدماو با شهاب بر شب تب کرده خط کشیدمن برق چشم ملتهبات را رقم زدم»
مصطفیٰ ﷺ نمرده است!نصیب چشم تو از مصطفیٰ ﷺ مرده است.تذکرة الأولیاء؛ في ذکر شیخ ابوالعباس آملی
شبهای ربیعی شروع شدند 🌛