صبح در کوچهپسکوچههای کربلا سردرگم شدیم. اما تمامی کوچهها پر از موکب بود و آدمهایی که دستشان آب…
انتشار: 2026/08/04 11:33 UTCدریافت: 2026/08/24 13:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 13:40 UTC
صبح در کوچهپسکوچههای کربلا سردرگم شدیم. اما تمامی کوچهها پر از موکب بود و آدمهایی که دستشان آب و شربت و غذا و... بود. یک موکب عراقی پیدا کردیم و تا حوالی ساعت ۵ همانجا بودیم. حمام هم رفتم و ناهار را هم خورش بامیه مورد علاقه عراقیها را دادند. زهر آفتاب کمی کمتر شده بود که راهی حرم شدیم. اولین نگاه به حرم حضرت ابوفاضل(ع) بود. دستهها به سمت حرم میرفتند و ما هم میان جمعیت بودیم. یکی از هزاران. بعد وارد بین الحرمین شدیم. غایة آمالمان در تمام طول سال. فقط میتوانستم نگاه کنم و حتی نه باور. نماز مغرب و عشا را خواندیم همانجا میان بین الحرمین و مثل هربار باز هم همان احساس را داشتم که حتی اینجا هم این درد، این داغ دوری، این زخم مشتاقی و مهجوری، مداوا و برطرف نمیشود. هنوز در قلبم چیزی میخواست خودش را به او برساند. حتی در خود کربلا هم دل آدم آرام نمیگیرد انگار. «زخم هجران دوا نخواهد شد...» و همین است. شاید مگر در آن سوی حیات اگر بشود... زیاد نماندیم. همان گوشه بینالحرمین زیارت عاشورایی و چند عکس و... برگشتیم. جمعیت خیلی زیاد بود و چندباری میان جمعیت فشرده شدیم تا رسیدیم به شارع قبله و بعد هم شارع محمد امین. هیچ موکبی جا نداشت و ما شب را همان گوشه کناری از شارع محمد امین نشستیم تا حوالی ساعت ۲ که زمان حرکت ماشینهای عتبه بود به سمت مرز. کربلا حتی خیابان نشینیاش هم میچسبد. جمعیت زیادی همان شب از عراق میرفت و ما هم جزوی از آن بودیم. آنها که یکسال به امید همچین شبی ادامه داده بودند و حالا آن شب برایشان تمام میشد. در ماشین چشم بستم و تقریبا تا مرز را یکسر خوابیدم. مادرم میگوید موقع رفتن از کربلا، امام حسین(ع) خودش دل آدم را سرد میکند تا بتوانی دل بکنی و به شهرت بروی و گرنه این کار ساده نیست. به گمانم همینطور است. اما این سرما هرچه هست در آن آتش و حرارت همیشگی گمانم اثری ندارد. روز اربعین را حرم حضرت معصومه(س) بودیم و دیگر تمام شد. تمام شد اما بار دیگر چه زمانیست؟ دل آرام ندارد به هرحال. و تمام.#روایت_اربعین / ۷
پستهای تلگرام — رحیل 𓂆
(خاکِ کوی تو به صحرای قیامت فرداهمه بر فرقِ سر از بهرِ مباهات بَریم)با اندکی تأخیر،سفرنامه مصور اربعین ۱۴۴۸؛
-«قوم نحرق هالمدينة ونعمر واحدة أشرف»- بیا این شهر را بسوزانیم و شهری بهتر و شریفتر بسازیم.«قوم ننسى هالزمان ونحلم زمن ألطف»- بیا این دوران را فراموش کنیم و رویای زمانی مهربانتر و بهتر را داشته باشیم.«ما زالك بلا شي، ما فيك تخسر شي»- تو چیزی نداری پس چیزی هم برای از دست دادن نداری.«وأنا مليت من عشرة نفسي»- و من از بودن با خودم، خسته شدهام.«كان بدي غير العالم، مش عارف كيف العالم غيرني»- میخواستم دنیا را تغییر بدهم، اما نمیدانم چطور دنیا مرا تغییر داد.«كان بدي أحمل السما، وهلأ أنجق حامل نفسي»- میخواستم آسمان را به دوش بکشم، اما حالا بهسختی میتوانم خودم را تحمل کنم.«قول إني منيح...»@rrahiil ,
پریشب یکی از فوق العادهترین تجربههای من در دنیای #نجوم_آماتور رقم خورد. این دو سه شب، آسمان شب میزبان بارش شهابی برساوشی بود و من از قبل به بچههای کلاس نجومم هم گفته بودم که آماده باشند براش و سعی کنن توی شرایط مساعدی باشن تا بتونن این رویداد رو ببینن. خداروشکر خودمون هم این چند شب رو روستا بودیم و پریشب که اوج این بارش شهابی بود شاهد این شگفتی و عظمت هیجان انگیز بودیم. حداقل ۱۵. ۱۶ تا شهاب دیدیم که یکی دوتاشون بسیار پرفروغ بودن. انگار که یه ستاره از آسمون شب سقوط کنه و خاموش بشه.خلاصه که به قول جناب منزوی بزرگ:«...با آسمان مفاخره کردیم تا سحراو از ستاره دم زد و من از تو دم زدماو با شهاب بر شب تب کرده خط کشیدمن برق چشم ملتهبات را رقم زدم»
مصطفیٰ ﷺ نمرده است!نصیب چشم تو از مصطفیٰ ﷺ مرده است.تذکرة الأولیاء؛ في ذکر شیخ ابوالعباس آملی
شبهای ربیعی شروع شدند 🌛