🔸 حدیث چهارم 🔸 گریه آسمانها و فرشتگان، و نمایش مقتل امام حسین (علیه السلام) به حضرت آدم در عالم ذر…
انتشار: 2026/06/24 13:34 UTC
🔸 حدیث چهارم 🔸 گریه آسمانها و فرشتگان، و نمایش مقتل امام حسین (علیه السلام) به حضرت آدم در عالم ذر جامع الاحادیث hadith.inoor.ir/fa/hadith/247633 بحار الأنوار ، ج ۴۵، ص ۳۱۵ شناسه حدیث: ۲۴۷۶۳۳ 🔻و عن کعب الاحبار: حِينَ أَسلَمَ في أَيامٍ خِلاَفَةِ عُمَرَ بنِ الخَطَّابِ و جَعَلَ النَّاسُ يَسأَلُونَهُ عَنِ المَلاَحِمِ التی تَظهَرُ في آخِرِ الزَّمَانِ فَصَارَ كَعبٌ يُخبِرُهُم بِأَنواعِ الأَخبَارِ و المَلاَحِمِ و الفِتَنِ التی تَظهَرُ في العَالَمِ. ⚡ از کعب الاحبار روایت شده است: هنگامی که در دوران خلافت عمر بن خطاب اسلام آورد و مردم شروع به پرسیدن از او دربارهی حوادث و جنگهای بزرگی که در آخرالزمان رخ میدهد کردند، پس کعب شروع به آگاه کردن آنان از انواع اخبار و ملاحم و فتن (حوادث و فتنههایی)کرد که در جهان پدیدار میشود. 🔻 ثُمَّ قال: و أَعظَمُهَا فِتنَةً و أَشَدُّهَا مُصِيبَةً – لاَ تُنسَی إلی أَبَدِ الآبِدِينَ مُصِيبَةُ الحُسَينِ (علیه السلام) و هِيَ الفَسَادُ الذی ذَكَرَهُ اللهُ تعالی في كِتَابِهِ المَجِيدِ حَيثُ قال: «ظَهَرَ الفَسٰادُ في البَرِّ و البَحرِ بِمٰا كَسَبَت أَيدِي النّٰاسِ» (الروم، ۴۱) و إِنَّمَا فُتِحَ الفَسَادُ بِقَتلِ هَابِيلَ بنِ آدَمَ و خُتِمَ بِقَتلِ الحُسَينِ (علیه السلام). ⚡ سپس گفت: و بزرگترینِ آنها از نظر فتنه و سختترینِ آنها از نظر مصیبت – که تا ابدالآباد فراموش نمیشود – مصیبت حسین (علیه السلام) است. و آن همان فسادی است که خداوند متعال در کتاب مجیدش از آن یاد کرده و فرموده است: «فساد در خشکی و دریا به خاطر کارهایی که مردم انجام دادهاند آشکار شد» (الروم، ۴۱)؛ و همانا فساد با کشته شدن هابیل پسر آدم آغاز شد و با کشته شدن حسین (علیه السلام) پایان یافت. 🔻 أَ و لاَ تَعلَمُونَ أَنَّهُ يُفتَحُ يَومَ قَتلِهِ أَبوابُ السَّمَاواتِ و يُؤذِنُ السَّمَاءَ بِالبُكَاءِ فَتَبكِي دَماً فَإِذَا رَأَيتُمُ الحُمرَةَ في السَّمَاءِ قَدِ اِرتَفَعَت فَاعلَمُوا أَنَّ السَّمَاءَ تَبكِي حُسَيناً. ⚡ آیا نمیدانید که در روز کشته شدن او درهای آسمانها گشوده میشود و به آسمان اجازه گریستن داده میشود، پس خون میگرید! بنابراین هرگاه دیدید که سرخی در آسمان بالا رفته است، پس بدانید که آسمان بر حسین میگرید. 🔻 فَقِيلَ: يا كَعبُ لِمَ لاَ تَفعَلُ السَّمَاءُ كَذَلِكَ و لاَ تَبكِي دَماً لِقَتلِ الأنبياءِ مِمَّن كَانَ أَفضَلَ مِنَ الحُسَينِ؟ فقال: وَيحَكُم إِنَّ قَتلَ الحُسَينِ أَمرٌ عَظِيمٌ و إِنَّهُ اِبنُ سَيِّدِ المُرسَلِينَ و إِنَّهُ يُقتَلُ عَلاَنِيَةً مُبَارَزَةً ظُلماً و عُدواناً و لاَ تُحفَظُ فيهِ وَصِيَّةُ جَدِّهِ رَسُولِ اللهِ و هُو مِزَاجُ مَائِهِ و بَضعَةٌ مِن لَحمِهِ يُذبَحُ بِعَرصَةِ كَربَلاَءَ. ⚡ پس گفته شد: ای کعب! چرا آسمان چنین نمیکند و برای کشته شدن پیامبرانی که برتر از حسین بودهاند خون نمیگرید؟ پس گفت: وای بر شما! همانا کشته شدن حسین امری بس عظیم است، و او فرزندِ سرور پیامبران است، و او به صورت علنی و در میدان نبرد از روی ظلم و دشمنی کشته میشود، و سفارش جدش رسول خدا درباره او حفظ نمیگردد، در حالی که او آمیزهای از آب [وجودِ] او و پارهای از گوشت اوست که در میدان کربلا ذبح میشود. 🔻 فَو الذی نَفسُ كَعبٍ بِيَدِهِ لَتَبكِيَنَّهُ زُمرَةٌ مِنَ المَلاَئِكَةِ في السَّمَاواتِ السَّبعِ – لاَ يَقطَعُونَ بُكَاءَهُم عَلَيهِ إلی آخِرِ الدَّهرِ و إِنَّ البُقعَةَ التی يُدفَنُ فيهَا خَيرُ البِقَاعِ و مَا مِن نَبِيٍّ إِلاَّ و یأتِي إلَیها و يَزُورُهَا و يَبكِي علی مُصَابِهِ. ⚡ پس سوگند به کسی که جان کعب در دست اوست، قطعاً گروهی از فرشتگان در آسمانهای هفتگانه بر او میگریند – و گریهشان را بر او تا پایان روزگار قطع نمیکنند – و همانا قطعه زمینی که او در آن دفن میشود، بهترینِ زمینهاست، و هیچ پیامبری نیست مگر آنکه به آنجا میآید و آن را زیارت میکند و بر مصیبت او میگرید. 🔻 و لِكَربَلاَءَ في كُلِّ يَومٍ زِيارَةٌ مِنَ المَلاَئِكَةِ و الجِنِّ و الإِنسِ فَإِذَا كَانَت لَيلَةُ الجُمُعَةِ يَنزِلُ إلَیها تِسعُونَ الفَ مَلَكٍ يَبكُونَ علی الحُسَينِ و يَذكُرُونَ فَضلَهُ. ⚡ و کربلا در هر روز زیارتکنندگانی از فرشتگان و جن و انس دارد. پس هنگامی که شب جمعه فرا میرسد، نود هزار فرشته به آنجا فرود میآیند و بر حسین میگریند و فضیلت او را یادآور میشوند. 🔻 و إِنَّهُ يُسَمَّی في السَّمَاءِ حُسَيناً المَذبُوحَ و في الأَرضِ أَبَا عَبدِ اللهِ المَقتُولَ و في البِحَارِ الفَرخَ الأَزهَرَ المَظلُومَ.

