درخت باش درختان رهروانی خاموشند. سلوکشان در سکوت رفتن است. می روند و می دوند و کسی صدای پایشان را ن…

درخت باش درختان رهروانی خاموشند. سلوکشان در سکوت رفتن است. می روند و می دوند و کسی صدای پایشان را نمی شود، بی هیاهو رسیدن رمز جوانمردی ست.تابستان که می شود، میوه ها که می رسند، تازه باخبر می شویم که این درخت که همه ی چهار فصل پا به پای ما ایستاده بود، نایستاده بود، که او همه ی سرد و سخت زمستان  را لخت و عور و بی برگ و بار دویده بود؛ و این میوه، نتیجه آن همه در نهان دویدن است.درخت باش از راه پنهان برو، در نهان دویدن را بیاموز...به تابستانت که رسیدی، میوه هایت خبر از راز نهانت خواهند داد...🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂