وقتی دوستی را با سکس اشتباه می‌گیریم !!یکی از نشانه‌های عقب‌ماندگی اجتماعی، نه فقر اقتصادی است و نه…

وقتی دوستی را با سکس اشتباه می‌گیریم !!یکی از نشانه‌های عقب‌ماندگی اجتماعی، نه فقر اقتصادی است و نه ضعف تکنولوژی؛ بلکه ناتوانی در برقراری ارتباط سالم انسانی است.جامعه‌ای که در آن یک مرد نتواند با یک زن گفتگو کند، بدون آنکه به رابطه جنسی فکر کند و جامعه‌ای که در آن یک زن نتواند با یک مرد ارتباطی دوستانه و انسانی داشته باشد، بدون آنکه انگیزه‌های پنهان به او نسبت داده شود، هنوز در ابتدایی‌ترین مراحل بلوغ اجتماعی متوقف مانده است.سال‌هاست که به جای آموزش مهارت ارتباط، همه چیز را یا سرکوب کرده‌ایم یا به حاشیه رانده‌ایم. نتیجه چه شده است؟یک لبخند ساده تبدیل به سیگنال جنسی می‌شود.یک پیام محترمانه تبدیل به چراغ سبز.یک احوالپرسی عادی تبدیل به پیشنهاد آشنایی.و یک گفتگوی دوستانه تبدیل به سوءتفاهم.انگار بخشی از جامعه فراموش کرده است که میان «نیاز جنسی» و «نیاز به ارتباط انسانی» تفاوت وجود دارد.انسان فقط برای سکس زندگی نمی‌کند.او نیاز به گفتگو دارد.نیاز به همفکری دارد.نیاز به دیده شدن و شنیده شدن دارد.نیاز به دوستی، همدلی، همراهی و تعلق اجتماعی دارد.اما وقتی هر رابطه‌ای از دریچه جنسیت دیده شود، دوستی می‌میرد، اعتماد نابود می‌شود و آدم‌ها پشت دیوارهای احتیاط و سوءظن پنهان می‌شوند.فاجعه آنجاست که امروز بسیاری از زنان از ترس سوءبرداشت، فاصله می‌گیرند و بسیاری از مردان نیز هر توجهی را دعوت به رابطه تلقی می‌کنند.جامعه سالم جایی است که انسان‌ها بتوانند با یکدیگر حرف بزنند، بخندند، همفکری کنند و حتی به هم علاقه‌مند باشند، بدون آنکه همه چیز الزاماً به سکس ختم شود.بلوغ اجتماعی از جایی آغاز می‌شود که یاد بگیریم هر صمیمیتی جنسی نیست، هر مهربانی عاشقانه نیست و هر ارتباطی قرار نیست به اتاق خواب ختم شود.تا زمانی که این مرز را درک نکنیم، نه روابط انسانی رشد خواهد کرد و نه اعتماد اجتماعی.به قلم : دکترروژن کامیاب رشت ۱۲ خرداد ۱۴۰۵🍂🌹 @sangesabur 🌹🍂