مَن، بی‌خود و تو، بی‌خود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟مَن، چَنْد، تو را گُفْتَم: «کَم خور دو سِه پیمانِه!…

عشق یعنی در کنارش حس آرامـــــش کنی بوسه را پیوسته ازلبهای اوخواهـــــش کنیعشق یعنی شمع باشی و بسوزی تا سحـــــربا تمام ناز های دلبـــــرت سازش کنی ‌‎‌‌‌‎‌ ┄┅┅┄┅✶💔✶┅┄┅┅┄

آمده‌ام که تا تو را جلوه دهم در این سراهمچو دعای عاشقان فوق فلک رسانمت#مولانا‌

با دردِ نبودنش که خو میکردمبا دیده  تر به جاده رو میکردم می آمد و خنجری به قلبم میزدمیرفت و دوباره من رفو میکردم.

گر بشود ببینمت چون گل لاله چینمتچون گل لاله چینمت گر بشود ببینمتبین‌تو نگاه‌ودیده را آن مَه مَه‌ندیده راآن مَه مَه‌ندیده را بین‌تو نگاه‌ودیده رامن‌که خمار روی تو واله‌به‌جستجوی‌تووآله‌به‌جستجوی‌تو من‌که خمار روی تومست‌رُخت‌نگر مرا دیده شو و ز در درادیده شو و ز در درا مست‌رُخت‌نگر مرادست‌بنه به‌دست‌من ساقی می‌پرست‌منساقی می‌پرست‌من دست‌بنه به‌دست‌منتا به‌جهان یکی شویم مژده‌ی تازگی شویممژده‌ی تازگی شویم تا به‌جهان یکی شویم

🧡میل بوسه از  لبت  💛دارد  دل احساسی ام!🧡وای! دل دل میکنم 💛درگیر رودرواسی ام!🧡در میان گونه هایت 💛مانده ام در انتخاب🧡من همیشه  مبتلای 💛عادت  وسواسی ام!🌻👌💜

لاله‌رخا! سمن‌برا! سروِ روان کیستی؟سنگ‌دلا! ستم‌گرا! آفتِ جانِ کیستی؟تیرقدی، کمان‌کِشی، زُهره‌رُخی و مه‌وشیجانْت فدا که بس خوشی، جان و جهانِ کیستی؟از گُل سرخ رسته‌ای، نرگس دسته بسته‌اینرخِ شکر شکسته‌ای، پسته‌دهانِ کیستی؟ای تو به دلبری سَمَر، شیفتهٔ رُخَت قَمَربسته به کوه بر کمر، موی‌میانِ کیستی؟دام‌نهاده می‌روی، مست ز باده می‌رویمشت‌گشاده می‌روی، سخت‌کمانِ کیستی؟شهد و شکر، لبانِ تو، جمله جهان، از آنِ تودر عجبم به جانِ تو، تا خود از آنِ کیستی؟🌻👌💜