🔸در باب استفاده از کلمه ی اشتباه #پرتابه و کوچک کردن آسیبی که به مردم وارد می شودوقتی موشکی میافتد…
انتشار: 2026/07/15 22:45 UTC
🔸در باب استفاده از کلمه ی اشتباه #پرتابه و کوچک کردن آسیبی که به مردم وارد می شودوقتی موشکی میافتد وسط کوچه، اسمش را نمیگذاریم «پرتابه». اسمش را میگذاریم «پنجره هایی که دیگر باز نمیشوند»، «درختی که نیمه شب سوخت»، «کیف مدرسه ای که زیر آوار ماند».وقتی موشکی به خانه ای میخورد، نمیگوییم «اصابت کرد»، میگوییم «یک مادر برای همیشه از پشت شیشه منتظر ماند»، «یک پدر دیگر صدای خنده بچه اش را نشنید»، «یک سفره نان و پنیر برای همیشه بی نان آور ماند».این کلمه خشک و بیروح را از خبرنگارها بشنوید، اما از دل مردم نشنوید. مردم نمیگویند «موشک باران شدند»؛ میگویند «آسمان بر سرمان خرد شد». نمیگویند «خمپاره آمد»؛ میگویند «زندگی از کوچه ی ما گذشت و برنگشت».و تفنگ بازی نیست، و دیگر بازی نیست، قصه ای است که هیچ شاعری نمیتواند برایش قافیه پیدا کند، جز قافیه اشک و آهاگر کسی میگوید «پرتابه»، یعنی هنوز با فاصله به این مصیبت نگاه می کند، اما اگر پایِ تو در میان خون و خاکستر باشد، میدانی که به آن میگویند: «آخرین نفس یک شهر»، «فریادی که در گلو ماند»، «فصل کوچ اجباری» و...بیایید کلمهها را عوض کنیم. نه برای خوشایندِ رسانه، برای خاطرِ آنهایی که زیر آوارِ واژه های سرد، هنوز صدای مادرشان را صدا میزنندزین پس از کلمه بی معنی #پرتابه استفاده نکنیم.. ✍به قلم مهندس هادی کاوه ئی @sedayeastaneh
