‍ .ورزش لرستان؛ سکوتی که به قیمت از دست رفتن آینده تمام می‌شودعباس دارایی / ورزش لرستان امروز بیش ا…

‍ .ورزش لرستان؛ سکوتی که به قیمت از دست رفتن آینده تمام می‌شودعباس دارایی / ورزش لرستان امروز بیش از آنکه با کمبود استعداد مواجه باشد، از فقر مدیریت، برنامه‌ریزی و مطالبه‌گری رنج می‌برد. استانی که همواره در رشته‌های مختلف ورزشی، قهرمانان ملی و بین‌المللی پرورش داده، اکنون در شرایطی قرار گرفته که نبود چشم‌انداز روشن، ضعف مدیریتی و بی‌تفاوتی مسئولان، آینده ورزش آن را با ابهام جدی روبه‌رو کرده است.مسئله اصلی امروز ورزش لرستان تنها کمبود منابع مالی نیست؛ بلکه فقدان یک راهبرد مشخص برای اداره ورزش استان است. انتظار می‌رفت با آغاز فعالیت دولت جدید، ورزش به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مطالبات جوانان لرستان در اولویت استانداری قرار گیرد، اما تاکنون نشانه‌ای از یک تحول جدی در این حوزه دیده نشده است. سکوت در برابر مشکلات انباشته، نه تنها راه‌حل نیست، بلکه به تعمیق بحران منجر خواهد شد.در کنار این موضوع، نقش مجمع نمایندگان استان نیز قابل تأمل است. نمایندگان مردم، علاوه بر وظیفه قانون‌گذاری، مسئولیت نظارت بر عملکرد دستگاه‌های اجرایی و پیگیری مطالبات عمومی را بر عهده دارند. با این حال، در برابر وضعیت کنونی ورزش لرستان، مطالبه‌گری مؤثر و مستمری که بتواند به اصلاح روندها منجر شود، کمتر دیده شده است. جامعه ورزش انتظار دارد صدای مشکلات این حوزه از تریبون مجلس شنیده شود.یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های فعالان ورزشی، انتصاب مدیران و رؤسای هیئت‌هایی است که در برخی موارد، تخصص، تجربه و سابقه لازم برای مدیریت ورزش را ندارند. نتیجه چنین رویکردی، کاهش انگیزه، تضعیف هیئت‌های ورزشی و فاصله گرفتن از برنامه‌ریزی حرفه‌ای است. مدیریت ورزش، بیش از هر چیز، نیازمند شایسته‌سالاری و استفاده از نیروهای متخصص و باتجربه است.از سوی دیگر، نحوه توزیع اعتبارات و امکانات ورزشی نیز همواره محل پرسش بوده است. عدالت در توزیع منابع، یکی از اصول اساسی مدیریت عمومی است و هرگونه احساس تبعیض، اعتماد جامعه ورزش را خدشه‌دار می‌کند. شهرستان‌ها و هیئت‌ های ورزشی باید بر اساس شاخص‌ های روشن، شفاف و قابل ارزیابی از امکانات و اعتبارات بهره‌مند شوند.رکود پروژه‌های عمرانی، فرسودگی اماکن ورزشی، کمبود زیرساخت‌های استاندارد و نیمه‌تمام ماندن بسیاری از پروژه‌ها نیز از دیگر چالش‌ هایی است که سال‌هاست ورزش لرستان را تحت تأثیر قرار داده است. در چنین شرایطی، سخن گفتن از توسعه ورزش قهرمانی بدون توجه به زیرساخت‌ها، بیشتر به یک شعار شباهت دارد.ورزش بانوان نیز همچنان از کمبود حمایت‌ های ساختاری رنج می‌برد. بانوان ورزشکار لرستان بارها توانایی خود را در میادین مختلف به اثبات رسانده‌اند، اما نبود برنامه‌ریزی منسجم و حمایت کافی، مانعی جدی بر سر راه شکوفایی استعداد های آنان است. همچنین ورزش همگانی، که نقش مهمی در ارتقای سلامت عمومی دارد، سال‌هاست از برنامه‌های مؤثر و فراگیر بی‌بهره مانده است.ضعف در تعامل با هیئت‌های ورزشی، پیشکسوتان، مربیان و قهرمانان استان نیز بر دامنه نارضایتی‌ها افزوده است. مدیریت موفق، بدون گفت‌وگو با بدنه تخصصی ورزش امکان‌پذیر نیست و تصمیم‌هایی که بدون مشارکت جامعه ورزش اتخاذ شوند، معمولاً از حمایت و اثربخشی لازم برخوردار نخواهند بود.از سوی دیگر، ناتوانی در جذب اعتبارات ملی و استفاده از ظرفیت‌های وزارت ورزش و جوانان، فرصت‌های ارزشمندی را از ورزش لرستان گرفته است. استانی با این حجم از استعداد، نباید در تأمین منابع مورد نیاز برای توسعه ورزش و حمایت از قهرمانان خود با چنین محدودیت‌هایی مواجه باشد.اکنون این پرسش به‌صورت جدی مطرح است که آیا مسئولان ارشد استان از واقعیت‌های امروز ورزش لرستان اطلاع دارند؟ امروز بیش از هر زمان دیگری، استاندار لرستان، مجمع نمایندگان استان و وزارت ورزش و جوانان باید مسئولانه وارد میدان شوند. انتظار جامعه ورزش، تشکیل یک هیئت کارشناسی مستقل برای بررسی میدانی وضعیت ورزش استان، تدوین یک برنامه عملیاتی شفاف، اصلاح ساختار مدیریتی، بهره‌گیری از مدیران متخصص و ایجاد عدالت در توزیع امکانات و اعتبارات است.ورزش لرستان سرمایه‌ای اجتماعی و فرهنگی است که آینده هزاران جوان این استان به آن گره خورده است. ادامه وضع موجود، تنها به اتلاف فرصت‌ها و مهاجرت استعدادها خواهد انجامید. امروز زمان سکوت نیست؛ زمان تصمیم، پاسخگویی و اقدام است. جامعه ورزش لرستان بیش از وعده، به تحول نیاز دارد؛ تحولی که از مدیریت کارآمد، برنامه‌ریزی علمی و اراده جدی برای تغییر آغاز می‌شود.@sedayekoohdashtt Isedayekoohdasht.ir