تهران...دیروز در ازدحامِ اشکقد کشیده بود.خیابانهابه احترامِ مردیکه سالهابر شانههای این سرزمینتکی…
انتشار: 2026/07/07 02:34 UTC
تهران...دیروز در ازدحامِ اشکقد کشیده بود.خیابانهابه احترامِ مردیکه سالهابر شانههای این سرزمینتکیهگاهِ امید بود،آرامتر نفس میکشیدند.پرچمهای سرخدر بادنه فقط پارچه،که زبانِ دلهای بیقرار بودند.خوشا به حالِ آنانکه رسیدند...خوشا به حالِ قم،که ردِّ قدمهای عشق رابه خاطر سپرد.خوشا نجف،خوشا کربلا،که همیشهنامِ وفا رادر گوشِ تاریخزمزمه کردهاند.و من...جاماندهی کاروانم.دستهای روزگارمرا به شهر گره زد،پایمبر خاک ماند،اما ذهنمتا جمکران پر کشید،و دلمکنارِ گنبدِ زرینِ مشهدزانو زدو بیصدا گریست.ای مردمِ شهر!اگر هنوزراهصدای گامهای شما رابه انتظار ایستاده است،برخیزید...پیش از آنکهغبارِ حسرتبر شانههایتان بنشیند.به وداعِ سیدعلیبشتابید؛مشهدتنها یک شهر نیست؛دریاییستکه موجهایشاز دلهای عاشقبرمیخیزند.و من...از دور،تمامِ سلامم رابر دوشِ باد میگذارم؛شاید نسیمیآن رابه صحنهای نور برساند،آنجاکه دلهاآخرین عهدِ خویش رابا مردی از تبارِ استقامتنجوا میکنند.سعید خدائیان @semnan_channel#کانال_رسمی_سمنان



