*در باره مصاحبه اخیر توماج*در مصاحبه اخیر توماج، نکته‌ای مطرح می‌شود که به نظر من اهمیت زیادی دارد:…

*در باره مصاحبه اخیر توماج*در مصاحبه اخیر توماج، نکته‌ای مطرح می‌شود که به نظر من اهمیت زیادی دارد: تغییرات واقعی و پایدار زمانی به وجود می‌آیند که مردم با آگاهی، اتحاد و فشار اجتماعی، حکومت را وادار به عقب‌نشینی کنند و خواسته‌های خود را بر آن تحمیل نمایند.حقوق و آزادی‌های اساسی در بسیاری از کشورهای جهان نه یک‌شبه به دست آمده‌اند و نه حاکمان آن‌ها را داوطلبانه به مردم هدیه کرده‌اند؛ بلکه اغلب نتیجه سال‌ها مبارزه، مقاومت و مطالبه‌گری بوده‌اند.برای درک بهتر سخنان توماج، بد نیست به یکی از نمونه‌های مهم تاریخ بریتانیا، یعنی جنبش چارتیست‌ها، نگاه کنیم.اگر وقت کردید، سریال «ویکتوریا» را ببینید.زمانی که ملکه ویکتوریا در سال ۱۸۳۷ به سلطنت رسید، تنها ۱۸ سال داشت. در آن دوران، قدرت سیاسی عمدتاً در اختیار اشراف و طبقات ثروتمند بود و بخش بزرگی از مردم، به‌ویژه طبقه کارگر، از حق مشارکت واقعی در تعیین سرنوشت سیاسی خود محروم بودند.در همین دوره، جنبش چارتیست‌ها شکل گرفت. آن‌ها با تدوین «منشور مردم» خواهان اصلاحات اساسی در نظام سیاسی بریتانیا بودند:۱. حق رأی برای همه مردان بالغ، نه فقط مالکان و ثروتمندان؛۲. رأی‌گیری مخفی برای جلوگیری از فشار و تهدید رأی‌دهندگان؛۳. حذف شرط مالکیت برای نمایندگان مجلس، تا افراد فاقد ثروت نیز بتوانند وارد پارلمان شوند؛۴. پرداخت حقوق به نمایندگان مجلس، تا کارگران و افراد عادی نیز امکان فعالیت سیاسی داشته باشند؛۵. ایجاد حوزه‌های انتخاباتی تقریباً برابر و عادلانه؛۶. برگزاری انتخابات سالانه پارلمان.امرای ارتش خواهان به توپ بستن تظاهرات مردم بودند. در همان زمان کمون پاریس ناپلئون را ساقط کرده بود. ویکتوریا از ترس اینکه به سرنوشت ناپلئون دچار شود خواست های چارتیست ها را پذیرفت.چارتیست‌ها با تظاهرات، تجمعات و دادخواست‌های عظیم، حکومت و پارلمان را تحت فشار قرار دادند. خواسته‌های آنان در آن زمان به‌طور کامل و یک‌جا پذیرفته نشد، اما مبارزاتشان تأثیر مهمی بر روند گسترش دموکراسی در بریتانیا گذاشت. تقریباً همه خواسته‌های اصلی آنان، به‌جز انتخابات سالانه پارلمان، بعدها به‌تدریج تحقق یافت.اهمیت تجربه چارتیست‌ها در این است که نشان می‌دهد قدرت سیاسی معمولاً بدون فشار اجتماعی عقب‌نشینی نمی‌کند. مردمی که در ابتدا حتی از ابتدایی‌ترین حقوق سیاسی محروم بودند، با سازمان‌دهی، مبارزه و پیگیری مطالبات خود توانستند به‌تدریج ساختار قدرت را وادار به پذیرش اصلاحات کنند.به نظر من، سخنان توماج نیز از همین زاویه قابل تأمل است. او بر این باور است که حکومت باید در برابر خواسته‌های مردم عقب‌نشینی کند. در شرایط تهدید و حمله نظامی و بخاطر حفظ موجودیت خود این امکان وجود دارد که رژیم در مقابل خواسته های معقول و بحق مردم عقب نشینی کند به نظر من، سخنان توماج نیز از همین زاویه قابل تأمل است. او بر این باور است که حکومت در برابر خواسته‌های مردم عقب‌نشینی کند و این مردم هستند که باید با ایستادگی و مطالبه‌گری، خواسته‌های خود را به حکومت تحمیل کنند. در همین چارچوب، می‌توان این نگاه را در تضاد با دیدگاهی دانست که آزادی را در گرو دخالت خارجی می‌بیند؛ دیدگاهی که طرفداران رضا پهلوی مطرح می‌کنند و امید دارند با اتکا به قدرت‌هایی مانند ترامپ و نتانیاهو، این دو جنایتکار جنگی به تغییر دست یابند.تجربه تاریخی نشان می‌دهد که بسیاری از حقوقی که امروز در کشورهای دموکراتیک بدیهی به نظر می‌رسند، هدیه پادشاهان، دولت‌ها یا صاحبان قدرت نبوده‌اند؛ بلکه نتیجه مبارزه نسل‌هایی از مردم بوده‌اند که حاضر نشدند در برابر بی‌عدالتی و محرومیت از حقوق خود سکوت کنند.شاید مهم‌ترین پیام تجربه چارتیست‌ها و سخنان امروز توماج همین باشد: جامعه زمانی به سوی آزادی و دموکراسی حرکت می‌کند که مردم به نیروی آگاه، فعال و مطالبه‌گر تبدیل شوند و قدرت سیاسی را وادار کنند در برابر اراده و خواسته‌های آنان عقب‌نشینی کند.علی حسینی.#زن_زندگی_آزادیhttps://zil.ink/Mrhallooشب نشینی هالو 👇T.me/sh_n_halloo