🔴 مصطفی نجفی:به باور من، علاوه بر بازیابی قابل توجه توان نظامی، مهمترین دستاورد ایران در فاصله میا…
انتشار: 2026/07/26 23:10 UTC
🔴 مصطفی نجفی:به باور من، علاوه بر بازیابی قابل توجه توان نظامی، مهمترین دستاورد ایران در فاصله میان دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه و وقفههای پس از جنگ ۴۰ روزه، یادگیری مداوم شیوه جنگیدن در برابر آمریکا و اسرائیل بوده است. ۱. در این بازه، ظرفیت موشکی کشور به شکل محسوسی افزایش یافت(بین ۳ تا ۵ برابر پیش از جنگ ۱۲ روزه) و همزمان کیفیت موشکها نیز ارتقا پیدا کرد؛ از بهبود سرجنگی و مانورپذیری گرفته تا بهرهگیری از سامانههای هدایت و ناوبری پیشرفتهتر. جنگ ۱۲ روزه بزرگترین تلنگر نظامی به ایران بود تا براساس آن در فاصله ۸ ماه خود را ملزم به تحول بزرگی کند. ۲. حوزه اطلاعات و شناسایی نیز دستخوش تغییرات جدی شد. نقاط ضعف شناسایی و تا حد امکان برطرف شد و بانک اهداف در جنگ ۴۰ روزه و حتی در درگیریهای اخیر بهصورت مستمر و لحظهای بهروزرسانی شد؛ موضوعی که در هر نبردی نقش تعیینکنندهای دارد.۳. شاید مهمتر از همه، این فواصل زمانی بین جنگ و درگیری فرصتی بود تا ایران تجربه رویارویی مستقیم با آمریکا و اسرائیل را به یک بازنگری اساسی در شیوه جنگیدن تبدیل کند. به اعتقاد من، این دوره یکی از مهمترین مقاطع تحول در دکترین امنیتی و نظامی ایران پس از پایان جنگ هشتساله محسوب میشود؛ بهویژه در حوزه عملیات آفندی که تغییر کلانی در آن ایجاد شد.۴. یکی دیگر از تغییرات مهم، طراحی سازوکارهای جایگزین برای حفظ تداوم فرماندهی و مدیریت بحران بود؛ بهگونهای که در صورت وارد آمدن ضربات سنگین به فرماندهان یا مسئولان، ساختار تصمیمگیری و اجرای عملیات با کمترین اختلال ادامه پیدا کند و از شوک ساختاری جلوگیری شود. به همین جهت بود که بلافاصله پس از ترور رهبر شهید و اکثر فرماندهان نظامی، سیستم نظامی کشور با سرعت و وسعت وارد فاز تهاجمی و منطقهای کردن جنگ شد. ۵. پس از جنگ ۴۰ روزه نیز تجربههای بهدستآمده در حوزههای تهاجمی و پدافندی مبنای اصلاحات تازهای قرار گرفته است؛ اصلاحاتی که آثار واقعی آن در هر درگیری احتمالی و تعیین کننده بعدی آشکار خواهد شد.در مجموع، وقفههای میان جنگها و حتی دورههای آتشبس و مذاکره، بیش از آنکه به سود آمریکا و اسرائیل باشد، فرصت راهبردی برای ایران فراهم کرده تا توان رزمی خود را بازسازی، نقاط ضعف را برطرف و قابلیتهای نظامی خود را ارتقا دهد.فرصتهای بازیابی و تنفس برای بازیگری که برای حفظ بقا و موقعیت خود میجنگد، بسیار حیاتی، راهبردی و تعیینکنندهتر است.


