بسم الله الرحمن الرحیمقسمت چهلوهشتمبارانی که شاهد اخلاص بودوقتی آسمان هم گریستفضای مجلس آکنده از ع…
انتشار: 2026/07/07 03:23 UTC
بسم الله الرحمن الرحیمقسمت چهلوهشتمبارانی که شاهد اخلاص بودوقتی آسمان هم گریستفضای مجلس آکنده از عطر دعا، اشک و زمزمه آیات قرآن بود. پیکر مطهر شهید جمشیدی در میان انبوه دلدادگان انقلاب آرام گرفته بود و هر نگاه، روایتگر اندوهی عمیق و عشقی بیپایان به راه شهیدان بود. بیرون، باران بیوقفه بر زمین میبارید؛ گویی آسمان نیز در سوگ مردی از تبار ایثار، اشک میریخت و با اهل مجلس همنوا شده بود.چند دقیقهای از آغاز مراسم گذشته بود که خود را به کنار غلامعلی رساندم. همین که نگاهم به او افتاد، بیدرنگ میکروفن را به دستم سپرد و بیآنکه سخنی بگوید، آرام جای خود را تغییر داد. من نیز آنچنان غرق حال و هوای معنوی مجلس شده بودم که دیگر به اطراف توجهی نکردم.پس از پایان مراسم، هنگامی که مردم آرامآرام مجلس را ترک میکردند، ناگهان نگاهم به پشت پیراهن غلامعلی افتاد. لباسش از شانه تا پایین کاملاً خیس شده بود. با شگفتی علت را پرسیدم. آن لحظه متوجه شدم شیشه پشت سرش شکسته بوده و تمام مدت، باران از همان شکاف بر پشت او میباریده است.اما غلامعلی حتی یکبار هم جای خود را عوض نکرده بود؛ نه اعتراضی، نه گلایهای، نه حتی اشارهای به آنچه بر او گذشته بود. گویی سرمای باران در برابر حرمت مجلس شهید، هیچ ارزشی نداشت و آسایش خویش را در برابر احترام به شهیدان، ناچیز میشمرد.آن روز، بار دیگر جلوهای از اخلاص و فروتنی غلامعلی را با تمام وجود دیدم. او از مردانی بود که بیهیاهو، راحتی خود را فدای ارزشهایی میکرد که به آنها ایمان داشت. باران تنها لباسش را خیس کرده بود، اما آن صحنه، تصویری جاودانه از صبر، ادب، تواضع و عشق او به شهیدان را در ذهن همه حاضران حک کرد.آری، گاهی خداوند اخلاص بندگانش را نه با زبان انسانها، بلکه با قطرههای باران روایت میکند؛ بارانی که آن روز، شاهد خاموش عظمت روح مردی بود که بیصدا زندگی میکرد و بیادعا، درس ایثار و بندگی میآموخت.
پستهای تلگرام — شهید غلامعلی رجبی جندقی
#نجواخدایا... مرا با نگهبانی خودت از هر گونه شر که در عالم هست، حفظ کن...{... وَ وَلِيُّ مَنْ لَكَ تَوَالَىٰ، وَنَاصِرُ مَنْ إِلَيْكَ أَوَىٰ، وَعَوْنُ مَنْ بِكَ اسْتَعْدَىٰ، وَكَافِي مَنْ بِكَ اسْتَكْفَىٰتو سرپرست هر کسی هستی که تو را به سرپرستی برگزیند، و یاریدهندهی هر که به تو پناه آورد، و مددکار هر که از تو یاری جوید، و برای هر که به تو توکل کند، کافی هستی...}🌱✨🔖 فراز کوتاهی از دعای ۱۵۵ (دفع دشمنان و محفوظ ماندن از شـر آنان):🔗 t.me/sahifeh_sajjadiyeh_jameeh/197✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
🔻تحلیلگر یهود: ایران آسیب جدی به توانمندیهای آمریکا وارد کرده است🔹تحلیلگر و نویسنده یهودی اعلام کرد: پیروزی ایران، مهمترین رویداد بشری در هزاره اخیر، بزرگتر از دو جنگ جهانی و آغازگر پایان «تجربه هولناک صهیونیسم» در منطقه است. ایران با خردمندی، آسیب جدی به توانمندیهای آمریکا در منطقه وارد کرده است، بنابراین حتی اگر واشنگتن بخواهد به اسرائیل کمک کند، کار چندانی از دستش برنمیآید.📡 #ناب_جهادی✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
رفت برای همیشه...ماند در دل ها برای همیشه …💔چهلم رهبر شهید انقلاب✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
💻 حضرت سکینه(س)، مشعل معرفت و دانش▪️ «سکینهی کبری» که شما اسمش را در کربلا شنیدهاید، دختر امام علیهالسلام و شاگرد زینب سلاماللهعلیها یکی از مشعلهای معرفت و دانش عربی در همهی تاریخ اسلام است. کسانی که حتّی زینب و پدر زینب و پدر سکینه را قبول نداشتند، به این اعتراف میکنند. 🖤 رهبر شهید انقلاب، ۱۳۷۰/۸/۲۲📆 پنجم ربیع الاول، سالروز وفات حضرت سکینه دختر گرامی حضرت امام حسین علیهالسلام✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
قسمت هشتاد و ششماذن پرواز✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجیقسمت هشتاد و ششماذن پروازحاج حسین انصاریان بعدها با حسرت آن دیدار را روایت میکرد.میگفت: «خبر نداشتم به مشهد آمده است. در صحن گوهرشاد چشمم به غلامعلی افتاد. آرام و متبسم سلام کرد؛ اما برق نگاهش، رنگ دیگری داشت. هنوز چند جمله بیشتر رد و بدل نشده بود که گفت: "انشاءالله اذن شهادت را از امام رضا علیهالسلام گرفتهام."»از شنیدن این جمله، دلم لرزید. با لبخندی که میخواست نگرانیام را پنهان کند، گفتم: «شهادت؟! فعلاً با تو کار داریم. دعای عرفه امسال را چه کسی بخواند؟ هنوز بچهها منتظر صدای تو هستند.»غلامعلی فقط لبخند زد؛ لبخندی که انگار رازی میان خودش و امامش را پنهان کرده بود.دو روز مانده به عرفه، دوباره آمد. این بار نگاهش از همیشه مصممتر بود. گفت: «خبرهایی رسیده... منافقین تحرکاتی دارند. احتمالاً عملیات در پیش است. باید بروم.» پرسیدم: «پس عرفه؟ محرم؟ برنامههایی که برای جوانها داشتی چه میشود؟»لحظهای سکوت کرد. بعد با اطمینانی که از دل یقین برمیآمد، گفت: «نمیخواهم از جهاد جا بمانم. شاید این آخرین عملیات باشد... اگر قسمت شد، تا محرم، مرغ از قفس پریده است.»آن روز، کسی معنای این جمله را نفهمید.اما چند روز بعد، در عملیات مرصاد، همان پرندهای که سالها دلش هوای آسمان داشت، از قفس خاک رها شد و به وعدهای که در صحن گوهرشاد از امام مهربانیها گرفته بود، رسید.بعضی وداعها، بوی خداحافظی نمیدهند؛ بوی قرار میدهند. قرار عاشقی که پیش از همه، مقصدش را میدانست و با آرامش، قدم در راهی گذاشت که پایانش، آغاز جاودانگی بود.برگرفته از کتاب:یادگاران ۲۴؛ شهید غلامعلی رجبینویسنده: سیداحمد معصومینژادتهیه و تدوین: ف. عباسی @shahidgholamali🍃🌷