بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجیقسمت پنجاه و ی…
انتشار: 2026/07/11 05:08 UTC
بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجیقسمت پنجاه و یکم سفرهای که هنوز باز استسرِ کوچه ایستاده بودم و منتظر یکی از دوستانم بودم. شب آرامآرام بر محله نشسته بود و صدای رفتوآمد آخرین عزاداران از دور به گوش میرسید. چند پسر بچه، با لباسهای مشکی، کمی آنطرفتر دور هم جمع شده بودند و با نگرانی چیزی را میان خود زمزمه میکردند.یکی از آنها با حسرت گفت: «هیئت تموم شده... دیگه شام بهمون نمیدن.»هنوز جملهاش تمام نشده بود که پسر دیگری، با اطمینانی شیرین و کودکانه، لبخند زد و گفت: «بابا! بیاین بریم تو. آقا غلام باشه، حتماً بهمون شام میده.»همه بیهیچ تردیدی راه افتادند؛ انگار نه به سمت یک هیئت، که به خانهی پدری مهربان میرفتند. در نگاهشان هیچ نگرانی نبود؛ فقط امید و اطمینان. اطمینان به اینکه از سفرهای که به نام امام حسین پهن شده است، کسی دست خالی برنمیگردد.من اما همانجا خشکم زد.غلامعلی سالهاست که در میان ما نیست. سالها از پروازش گذشته، اما نامش هنوز برای این کودکان، معنای مهربانی، کرامت و بخشندگی است. کودکانی که شاید هرگز او را ندیدهاند، اما آنقدر از بزرگواریاش شنیدهاند که گویی سالها با او زندگی کردهاند.آن چند جملهی ساده، برای من از دهها کتاب و صدها خاطره گویاتر بود. محبوبیت حقیقی، با تبلیغ و عنوان به دست نمیآید؛ در دلهای مردم ریشه میدواند و نسل به نسل منتقل میشود. انسان اگر برای خدا زندگی کند، حتی پس از رفتنش نیز حضورش در رفتار و باور مردم ادامه پیدا میکند.شهید غلامعلی رجبی از آن انسانهایی بود که سفرهی محبتش با شهادت جمع نشد. جسمش از میان مردم رفت، اما نامش هنوز پناه دلهای کوچک است؛ نامی که برای کودکان، یادآور لبخند، امنیت و سفرهای گشوده است.و چه سعادتی بالاتر از این که سالها پس از شهادت، وقتی کودکی با اطمینان میگوید: «آقا غلام باشه، حتماً بهمون شام میده»، آدم بفهمد که اخلاص، هرگز نمیمیرد؛ بلکه در قلب مردم جاودانه میشود و عطر مهربانی را نسل به نسل با خود میبرد.برگرفته از کتاب:یادگاران ۲۴؛ شهید غلامعلی رجبینویسنده: سیداحمد معصومینژادتهیه و تدوین: ف. عباسی @shahidgholamali🍃🌷🕊
پستهای تلگرام — شهید غلامعلی رجبی جندقی
#نجواخدایا... مرا با نگهبانی خودت از هر گونه شر که در عالم هست، حفظ کن...{... وَ وَلِيُّ مَنْ لَكَ تَوَالَىٰ، وَنَاصِرُ مَنْ إِلَيْكَ أَوَىٰ، وَعَوْنُ مَنْ بِكَ اسْتَعْدَىٰ، وَكَافِي مَنْ بِكَ اسْتَكْفَىٰتو سرپرست هر کسی هستی که تو را به سرپرستی برگزیند، و یاریدهندهی هر که به تو پناه آورد، و مددکار هر که از تو یاری جوید، و برای هر که به تو توکل کند، کافی هستی...}🌱✨🔖 فراز کوتاهی از دعای ۱۵۵ (دفع دشمنان و محفوظ ماندن از شـر آنان):🔗 t.me/sahifeh_sajjadiyeh_jameeh/197✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
🔻تحلیلگر یهود: ایران آسیب جدی به توانمندیهای آمریکا وارد کرده است🔹تحلیلگر و نویسنده یهودی اعلام کرد: پیروزی ایران، مهمترین رویداد بشری در هزاره اخیر، بزرگتر از دو جنگ جهانی و آغازگر پایان «تجربه هولناک صهیونیسم» در منطقه است. ایران با خردمندی، آسیب جدی به توانمندیهای آمریکا در منطقه وارد کرده است، بنابراین حتی اگر واشنگتن بخواهد به اسرائیل کمک کند، کار چندانی از دستش برنمیآید.📡 #ناب_جهادی✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
رفت برای همیشه...ماند در دل ها برای همیشه …💔چهلم رهبر شهید انقلاب✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
💻 حضرت سکینه(س)، مشعل معرفت و دانش▪️ «سکینهی کبری» که شما اسمش را در کربلا شنیدهاید، دختر امام علیهالسلام و شاگرد زینب سلاماللهعلیها یکی از مشعلهای معرفت و دانش عربی در همهی تاریخ اسلام است. کسانی که حتّی زینب و پدر زینب و پدر سکینه را قبول نداشتند، به این اعتراف میکنند. 🖤 رهبر شهید انقلاب، ۱۳۷۰/۸/۲۲📆 پنجم ربیع الاول، سالروز وفات حضرت سکینه دختر گرامی حضرت امام حسین علیهالسلام✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
قسمت هشتاد و ششماذن پرواز✍به کانال شهید غلامعلی رجبی بپیوندید🇮🇷ما تا آخر ایستاده ایم🇮🇷🇮🇷@shahidgholamali🌷🕊
بسم الله الرحمن الرحیمشهید غلامعلی رجبی (جندقی)تولد: ۱۳۳۳/۰۴/۱۰شهادت: ۱۳۶۷/۰۵/۰۶بسیجیقسمت هشتاد و ششماذن پروازحاج حسین انصاریان بعدها با حسرت آن دیدار را روایت میکرد.میگفت: «خبر نداشتم به مشهد آمده است. در صحن گوهرشاد چشمم به غلامعلی افتاد. آرام و متبسم سلام کرد؛ اما برق نگاهش، رنگ دیگری داشت. هنوز چند جمله بیشتر رد و بدل نشده بود که گفت: "انشاءالله اذن شهادت را از امام رضا علیهالسلام گرفتهام."»از شنیدن این جمله، دلم لرزید. با لبخندی که میخواست نگرانیام را پنهان کند، گفتم: «شهادت؟! فعلاً با تو کار داریم. دعای عرفه امسال را چه کسی بخواند؟ هنوز بچهها منتظر صدای تو هستند.»غلامعلی فقط لبخند زد؛ لبخندی که انگار رازی میان خودش و امامش را پنهان کرده بود.دو روز مانده به عرفه، دوباره آمد. این بار نگاهش از همیشه مصممتر بود. گفت: «خبرهایی رسیده... منافقین تحرکاتی دارند. احتمالاً عملیات در پیش است. باید بروم.» پرسیدم: «پس عرفه؟ محرم؟ برنامههایی که برای جوانها داشتی چه میشود؟»لحظهای سکوت کرد. بعد با اطمینانی که از دل یقین برمیآمد، گفت: «نمیخواهم از جهاد جا بمانم. شاید این آخرین عملیات باشد... اگر قسمت شد، تا محرم، مرغ از قفس پریده است.»آن روز، کسی معنای این جمله را نفهمید.اما چند روز بعد، در عملیات مرصاد، همان پرندهای که سالها دلش هوای آسمان داشت، از قفس خاک رها شد و به وعدهای که در صحن گوهرشاد از امام مهربانیها گرفته بود، رسید.بعضی وداعها، بوی خداحافظی نمیدهند؛ بوی قرار میدهند. قرار عاشقی که پیش از همه، مقصدش را میدانست و با آرامش، قدم در راهی گذاشت که پایانش، آغاز جاودانگی بود.برگرفته از کتاب:یادگاران ۲۴؛ شهید غلامعلی رجبینویسنده: سیداحمد معصومینژادتهیه و تدوین: ف. عباسی @shahidgholamali🍃🌷