#جوزف_کمبل:«اسطوره باید زنده نگه داشته شود. کسانی که می توانند آن را زنده نگه دارند، انواع هنرمندان…
انتشار: 2026/07/18 19:24 UTC
#جوزف_کمبل:«اسطوره باید زنده نگه داشته شود. کسانی که می توانند آن را زنده نگه دارند، انواع هنرمندان هستند. نقش هنرمند، اسطوره ای کردن محیط زیست و جهان است. اسطوره سازان روزگار گذشته همتایان هنرمندان ما بودند. در آلمان یک فکر رمانتیک قدیمی وجود دارد که volk dichtet نامیده می شود و به معنای آن است که افکار و اشعار فرهنگهای سنتی از مردم سرچشمه میگیرد. اما به واقع این طور نیست آنها حاصل تجربه گروهی نخبه اند، تجربه افرادی بخصوص با استعداد که گوشهای خود را در مقابل آواز کیهان گشوده اند. این افراد با مردم صحبت میکنند و مردم به آنها پاسخ میدهند و این پاسخ به مثابه نوعی کنش متقابل دریافت میشود اما نخستین انگیزه در شکل گیری یک سنت مردمی از بالا می آید نه از پایین.»این سخن جوزف کمبل یکی از مهمترین دیدگاههای او درباره منشأ و کارکرد اسطوره است. کمبل در اینجا میکوشد توضیح دهد که اسطوره یک داستان کهنه یا خرافه نیست، بلکه نیرویی زنده است که اگر بازآفرینی نشود، فرهنگ نیز به تدریج جان خود را از دست میدهد.کمبل معتقد بود اسطوره چیزی نیست که فقط در کتابهای باستانی باقی بماند. هر دوره باید اسطورههای خود را دوباره روایت کند تا انسان بتواند جهان و جایگاه خود را در آن بفهمد.از نگاه او، اگر اسطوره فقط به موزه یا دانشگاه محدود شود، دیگر اسطوره نیست؛ بلکه یک اثر تاریخی است. اسطوره زمانی زنده است که در هنر، ادبیات، موسیقی، سینما، تئاتر و حتی شیوه زندگی مردم حضور داشته باشد.وقتی میگوید «نقش هنرمند، اسطورهای کردن جهان است»، منظورش این نیست که هنرمند باید داستانهای قدیمی را صرفاً تکرار کند.بلکه هنرمند باید معنای عمیق و نمادین جهان را آشکار کند.برای نمونه:یک شاعر میتواند مفهوم سفر قهرمان را در قالب شعری امروزی بیان کند.یک فیلمساز میتواند داستان رستم یا سیاوش را بدون نام بردن از آنها، در قالب روایتی معاصر بازآفرینی کند.یک آهنگساز میتواند احساس نبرد میان روشنایی و تاریکی را با موسیقی منتقل کند.از دید کمبل، اینها ادامه همان کاری است که راویان اسطوره در گذشته انجام میدادند.@shahnamehpajohanhttps://shahnamehpajohan.ir


