🔻روایت یک سفر دریایی بی‌بازگشت و روزهای سخت صیادان جنوب؛ ۱۷ صیاد هنوز به خانه بازنگشته‌اند🔺جاشوهای…

🔻روایت یک سفر دریایی بی‌بازگشت و روزهای سخت صیادان جنوب؛ ۱۷ صیاد هنوز به خانه بازنگشته‌اند🔺جاشوهای غریب دریا✍️ محمدحسین موسوی🔹دریا تنها برای کشتی‌های بزرگ کانتینربر نیست و موشک‌ها فقط به قلب نفتکش‌ها نمی‌خورند. صیادان یا به گفته خودشان، «جاشوها» مدت‌هاست با چشمانی نگران به کرانه وسیع خلیج‌ فارس می‌نگرند. برادر نوید در دریا مفقود شده، مجید لنجش را از دست داده، معیشت عیسی به یک مو بند است، نصیر دیگر دریا را دوست خود نمی‌داند و مسلم امیدوار است دوستانش زنده باشند. همه این افراد که گویی کسی دلش برای آنها نمی‌سوزد، صیادانی هستند در کنارک یا جاسک که حیات و مماتشان وابسته به دریاست. آنها از اسفند پارسال تا امروز منتظر روزی هستند که با خیال راحت و بدون نگرانی از سررسیدن هلیکوپتری آمریکایی یا موشکی رهگذر، به دریا بزنند و با ماهیگیری، معیشت خود و خانواده‌شان را تأمین کنند؛ معیشتی که فارغ از جنگ نیز به‌واسطه کمبود سوخت، صید ترال، ازبین‌رفتن زیستگاه ماهی‌ها و هزینه‌های بالای وسایل ماهیگیری درگیر بحران‌های زیادی بود.🔹نوید بلوچ برادر حمید، ملوانی‌ اهل کنارک سیستان‌وبلوچستان است که همراه با ۱۷ خدمه دیگر در خلیج‌ فارس مفقود شده، او با صدایی لرزان از شبی می‌گوید که تمام راه‌های ارتباطی و سیستم‌ ناوبری لنج‌ برادرش قطع شده‌اند: «لنج شاهین ۲، پانزدهم اردیبهشت‌ اسکله کنارک را با ۱۷ خدمه ترک کرد. ۱۷ اردیبهشت‌ در ۷۰ کیلومتری کشور عمان هلیکوپتر آمریکایی بالای سر شاهین ۲ و دیگر لنج‌های صیادی آمد تا با زدن منور آنها را متفرق کند. تمام لنج‌ها متفرق شدند و برگشتند، اما از همان لحظه دیگر خبری از شاهین ۲ نشد و حالا که بیش از ۹۰ روز گذشته است، هنوز سرنوشت برادر من و دیگر صیادان مشخص نشده است». 🔹او از رنجی که خانواده خودش و خانواده آن ۱۷ صیادی می‌‌برند، می‌گوید: «اخیرا فرزند یکی از صیادان به دنیا آمده، بدون اینکه پدرش خبر داشته باشد. کوچک‌ترین ملوان لنج ما 17ساله است، او با این سن وارد شغلی شده که برای آدم بالغ هم سخت است اما چون نان‌آور خانه است، مجبور به این کار شد و حالا بدون او وضعیت خانواده‌اش بسیار بد است. یکی از صیادان ما ۵۰ درصد معلولیت و دو بچه با بیماری تالاسمی دارد و چون نخواست کاسه گدایی جلوی کسی دراز کند صیاد شد. خانواده ما هم جلوی خانواده صیادان شرمنده است، هرروز از ما می‌پرسند چه شد؟ و ما جوابی نداریم که بدهیم. چهار فرزند برادرم نیز پریشان و بدحال هستند».🔹نصیر لهجه بلوچی غلیظی دارد، تا نام شاهین ۲ می‌آید، هیجان‌زده می‌شود و از شب ۱۷ اردیبهشت می‌گوید که روی آب‌ منتظر خبری از دوستانشان بودند: «دورتادور ما را هواپیماها و هلیکوپترهای آمریکایی گرفتند ما هم مجبور شدیم به عقب برگردیم. از همان لحظه ناگهان تمام سیستم‌های ارتباطی و جی‌پی‌اس لنج شاهین ۲ قطع شد. تلاش کردیم جلو برویم تا ببینیم چه شده است، اما از درون یکی از هلیکوپترها که درهایش باز بود دونفر به ما دستور دادند حق نزدیک‌شدن ندارید».🔹این اولین‌بار نبود که کسی از صیادان «کنارک» با برخورد نیروهای نظامی مواجه می‌شود: «چندوقت پیش یکی از لنج‌ها در دریا با هشدار مواجه شد و مجبور شد برگردد. وقتی برگشت می‌ترسید دوباره به دریا برود و چند روزی صید نکرد. برای صیادان، کارکردن سخت و ترسناک شده است».🔹«ماهی‌ها را خالی کردیم و به خانه برگشتیم. نیمه‌شب تماس گرفتند و گفتند به اسکله حمله شده و از سمت لنج‌های ماهیگیری نیز دود بلند شده است. اجازه ندادند ما نزدیک شویم، اما مسئولان بندر گفتند لنج ما دارد می‌سوزد، لنج هم چون پر از ادوات مختلف قابل انفجار است و بدنه‌اش از پلاستیک است، قابل خاموش‌کردن نیست. حمله کار خودش را کرد و شناور ما زیر آب رفت». مجید صالحی، صیادی اهل بندر جاسک در هرمزگان است؛ بندری که مورد حمله قرار گرفت و نزدیک به ۱۰۰ شناور صیادی کناره‌گرفته بر آن از بین رفتند: «ما با قرض و وام و انواع قسط‌ها توانستیم در سال ۱۳۸۹ این شناور را بسازیم. از آن موقع نیز تا الان هرچقدر کار کردیم خرج بدهی‌ها کردیم با وجود فرسوده‌شدن شناور، به تازگی بدهی‌های مربوط به ساخت آن تمام شده بود».🔹شرایط او و صیادان دیگر پیش از ازدست‌رفتن لنجشان نیز آن‌چنان خوب نبود، مجید ادامه می‌دهد: «چند ماه است در اوج اضطراب و نگرانی هستیم. حتی این مسئله که چه زمانی به دریا برویم و کجا لنج را متوقف کنیم به مسئله‌ای بزرگ تبدیل شده‌ است. از سمت دیگر یک خانواده سال‌ها نگرانی و فشار تحمل می‌کند تا شناوری ساخته شود، شناور نیز ساخته می‌شود تبدیل به منبع معاش و زندگی جمعی می‌شود، برای تمام مردم اینجا اینکه ناگهان در یک شب تعداد زیادی از افراد لنج خود را از دست دادند، سخت است».💢بیشتر بخوانید👇sharghdaily.com/fa/tiny/news-1119551@shar…