نه تنها از نشاط می لب جانانه می خنددکه سر تا پای او چون شاخ گل مستانه می خنددچه پروا دارد از سنگ مل…
انتشار: 2026/07/26 07:39 UTC
نه تنها از نشاط می لب جانانه می خنددکه سر تا پای او چون شاخ گل مستانه می خنددچه پروا دارد از سنگ ملامت هر که مجنون شد؟که کبک مست در کهسارها مستانه می خنددزخجلت می کند صد پیرهن تر گریه تلخشدرین گلزار چو گل هر که بیدردانه می خنددنمی گردد دل آگاه شاد از عشرت دنیادرین ماتم سرا یا طفل یا دیوانه می خنددشد از اشک پشیمانی شفق گون صبح را دامنسزای آن که از غفلت درین غمخانه می خنددحباب آسا به باد بی نیازی می دهد سر رادرین دریا سبک عقلی که بیباکانه می خنددزغربت می گشاید عقده دل تنگدستان راچو دور از طره شمشاد گردد شانه می خنددنشاط خواجه غافل بود از جمع سیم و زرکه از بالای گنج این جغد در ویرانه می خندداگر خارست، اگر گل، مایه خوشحالیی داردکلید و قفل این منزل به یک دندانه می خنددنه از شادی است، بر وضع جهانش خنده می آیددرین عبرت سرا صائب اگر فرزانه می خندد #صائب_تبریزی .
پستهای تلگرام — شعروشور
.حد و مرز یعنی یاد بگیری مهربانی را با «قربانی شدن» اشتباه نگیری.بعضی آدمها آنقدر عادت میکنند همیشه درک کنند، کوتاه بیایند و تحمل کنندکه کمکم از خودشان دور میشوند؛درحالیکه اسمش را میگذارند عشق، انسانیت یا وفاداری.اما حقیقت این است:اگر رابطهای فقط وقتی دوام دارد که تو مدام خودت را نادیده بگیری،آن رابطه دارد از تو تغذیه میکند، نه اینکه با تو رشد کنه!حد و مرز گذاشتن یعنی:بتوانی بدون نفرت، «نه» بگویی.بدون عذاب وجدان، از آرامشت محافظت کنی.و بفهمی توضیحِ بیش از حد، اغلب نشانهی ترس از نپذیرفته شدن است.آدمِ بالغ میفهمد قرار نیست همه از مرزهایش خوششان بیاید؛چون بعضیها فقط وقتی راحتاندکه تو مرزی نداشته باشی.🌱🌹
هیچ در عمقِ دو چشمِ خامُشمرازِ این دیوانگی را خوندهای؟هیچ میدانی که من در قلبِ خویش نقشی از عشقِ تو پنهان داشتم...؟هیچ میدانی کَز این عشقِ نهانآتشی سوزنده بر جان داشتم؟#فروغ_فرخزاد🌱🌹
دلم تنگ است و در عالم انیس و همزبانی نیست به قصرِ خلوتِ جانم نگارِ مهربانی نیست به ظاهر شوکت و فرّ و جلالی بس گران دارم ولی در سینه غیر از داغ و رنجِ بیکرانی نیست ز بهرِ دردِ پنهانم طبیبِ کاردانی نیست به صحرایِ وجودِ من نسیمِ کاروانی نیست من آن شاهِ غریبم کاندراین اورنگِ تنهایی ز مهرویانِ گیتی بر سرم سایهبانی نیست به دستم جامِ زرین است و در ساغر میِ گلگون ولی با من نگارِ مهرخِ شیرینزبانی نیست چو شمعی در شبستانِ جلالِ خویش میسوزم که در این محفلِ شوکت، نشان از همآشیانی نیست#سیناخالقی🌱🌹
و تو هم روزی پير می شویاما منپيرتر از اين نخواهم شددر لحظه ای از عمرم متوقف شدممنتظرم بيايیو از برابر من بگذریزيبا ، پير شدهآراسته به نوریکه از تاريکی من دريغ کرده ای#شمس_لنگرودے🌱🌹
وقتیکه عشق جانبه جهانمنمیدهدبغضم توان به آه و فغانم نمیدهدوقتیکه سرنوشتِ غمانگیز و تلخِ مندر کویِ وصل، راه نشانم نمیدهدوقتی به غیرِ واژه نباشد پناهِ منباران اشک و گریه امانم نمیدهدوقتی شرابخانهی لبخند و زندگیپیمانهای به جامِ لبانم نمیدهدیک لحظه بیتو ماندنو تنها نشستنمنایِ تپش به هر ضربانم نمیدهدوقتی بهارِ خندهی لبهایِ مستِ تودستی به گونههایِ خزانم نمیدهدجریانِحسرت و غمو دلواپسیو بغضخونی جدید، بر شریانم نمیدهداینعشقِپاکِ در دلُدر جاننشستههمغیر از عطش به جامِ لبانم نمیدهد#مجتبی_خوش_زبان🌱🌹