
Sometimes I wish life had subtitles.
مشاهدات عمومی نمایه؛ این اعداد توسط مالک کانال ارائه نشدهاند.
تازگی نسبی · اطمینان متوسط · 18 نمونه پست · پوشش داده: 2026/06/20 تا 2026/08/15
دسترسی برابر است با میانه بازدید پستهای منتشرشده در ۳۰ روز گذشته تقسیم بر آخرین تعداد مشاهدهشده اعضا. خط تیره یعنی داده تاریخی کافی نیست. channel-v1
این امتیاز چگونه محاسبه میشود
محاسبهشده از 20 پست مشاهدهشده و 0 مشاهدهٔ عضو. وزنها میان مؤلفههایی که برای این کانال قابل اندازهگیری بودهاند تقسیم میشود، بنابراین مؤلفهای که نتوانستهایم مشاهده کنیم به زیان کانال محاسبه نمیشود.
هفت روز اخیر
ویرایش و حذف پست از داده تجمیعی فعلی در دسترس نیست؛ بنابراین بهجای صفر، ناموجود نمایش داده میشود. · بازه 2026-08-12 تا 2026-08-18
حافظه چیست ؟خانه ی محبوبِ چیز های غایب
به من میگی چند شخصیتی ؟بهتر از توعه بی شخصیتم که
خیلی قشنگ بود ؛زخم به جز صاحبش، برای کسی درد نداره.
بهترین راه آروم کردن ذهنتخسته کردن بدنته
مَن ؟خلوت گزین ، پناهنده به شب
نمیدونم.
کی برای بار اول اصطلاح "سرم بازار مسگرهاست" رو به کار برد؟ بهتر از این نمیتونست توصیف کنه شرح حال رو.
و گاه نعمت ها به شكل يك انسان وارد زندگی ما مى شود💙
شبیه پناهی بعد یه عمر آوارگی 🫂
در جهانی دیگرحتی اگر گلوله ای در تفنگ بودیباز هم به سمت من بیا ..💙
خیلی فرقِ …دوست دخترِ یک پسر باشییا عشقِ زندگیِ یک مرد
با تــو قلبِ من بال و پر دارهخدا این حــس رو همینجوری نگه دارهبا تــو میخوام برسم به آرزو هـام
اگه حاضر نیستی بهای چیزی رو که دوست داری بپردازی لطفا رهاش کن.اشتیاقی که منجر به عمل نشه مفتش گرونه
من خیلی آدم one love for life ای هستم ولی خب متاسفانه بد نسلیه.
این قضیه «اگر میخواست انجام میداد» واقعا خیلی غمگین کنندهست. انگار با سیلی میزنه تو صورتت و میگه تو ارزششو نداشتی.@baycot
یکی از مسائلی که در خلالِ جلسات زیاد باهاش مواجه میشم، "مفهومِ استمراره".استمرار به معنیِ هر لحظه و هر ساعت انجام دادن نیست، به معنیِ پایبند بودن به اون فضای ذهنیه، به نحوی که اگر بنا به هر دلیلی از روال خارج شدی، توانِ بازگشتِ دوباره رو داشته باشی و رهاش نکنی.
یادآوری:هیچکس نمیتونه خونهی تورو بهم بریزه، مگه اینکه خودت بهش کلید داده باشی.
این آهنگِ مانیفستی عاطفی برای تمامِ واژههایی است که در گلوگاهِ زمان ناگفته ماندهاند .اتمسفر اثر با وقاری حزنآلود پیش میرود؛ گویی در مرزِ تاریکی و روشنایی معلق است، جایی که سیاهیِ طوفان با طلاییِ امید در هم میآمیزد و از دلِ رنج، روزنهای از آرامش سر برمیآورد.