▪️آناتومی یک سانسور سیاسی درباره توافق اسلامآباد✍🏼مصطفی صادقی: گاهی برای شکستخورده نشاندادن یک ک…
انتشار: 2026/08/23 10:38 UTCدریافت: 2026/08/24 02:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/24 02:10 UTC
▪️آناتومی یک سانسور سیاسی درباره توافق اسلامآباد✍🏼مصطفی صادقی: گاهی برای شکستخورده نشاندادن یک کشور، لازم نیست شکستش دهید؛ کافی است نیمی از قدرتش را روایت نکنید. سیاست فقط میدان تصرف سرزمینها نیست، میدان تصرف «معنا» نیز هست؛ و چهبسا در نزاع بر سر معنا، حذف یک واقعیت مؤثرتر از جعل یک واقعیت باشد. 🔸این روزها نیز عدهای، با ساطور سانسور بر پیکر یک منازعه پیچیده، از اسلامآباد روایتی ساختهاند که در آن آمریکا هم بازیگر است، هم بازیگردان؛ هم فریب میدهد، هم عهد میشکند و ایران تنها یک نقش دارد: فریبخوردن.🔸 این همان «مغالطه ایرانِ بازنده» است.مبدأ این روایت، پولهای ایران در قطر است.میپرسند: مگر قرار نبود پولها آزاد شود؟ پس چه شد؟ پرسش کاملاً مشروع است. اتفاقاً باید پرسید؛ اما سیاست از جایی به پروپاگاندا میل میکند که پرسش دوم را ممنوع کنیم: در برابر پولی که آمریکا آزاد نکرد، ایران کدام مابهازا را تحویل داد؟ اگر پاسخ «هیچ» باشد، صورت مسئله دیگر آن چیزی نیست که روایت شکست میخواهد به مخاطب بفروشد. اسلامآباد یک «قول» نبود؛ یک موازنه قراردادی بود.


