🟢مصطفی تاجزاده؛ یازده سال زندان، وقتی اندیشه از دیوار بلندتر میشود✍🏻حمید آصفییازده سال زندان، ت…
انتشار: 2026/07/09 08:35 UTC
🟢مصطفی تاجزاده؛ یازده سال زندان، وقتی اندیشه از دیوار بلندتر میشود✍🏻حمید آصفییازده سال زندان، تنها یازده سال محرومیت یک انسان از آزادی نیست؛ یازده سال آزمون نسبت قدرت با اندیشه است. یازده سال است که مصطفی تاجزاده در زندان به سر میبرد؛ سالهایی که از عمر او کاست، اما از وزن پرسشهایی که مطرح کرده بود، نه. هر روزی که بر حبس او افزوده شد، این پرسش نیز سنگینتر شد که آیا میتوان اندیشه را با دیوار، و نقد را با حکم خاموش کرد؟⚡️سیاست، تنها میدان رقابت قدرت نیست؛ میدان سنجش ظرفیت قدرت نیز هست. حکومتها را فقط با شمار نهادهایشان نمیسنجند؛ با میزان تحملشان در برابر اندیشه نیز میسنجند. هرچه دایره نقد کوچکتر شود، دایره اقتدار نیز کوچکتر میشود. این یکی از پارادوکسهای بزرگ تاریخ سیاست است؛ قدرتی که از نقد میترسد، پیش از منتقد، به خود بیاعتماد شده است.🪸در این چارچوب، سرگذشت مصطفی تاجزاده صرفاً سرگذشت یک سیاستمدار نیست؛ روایتی است از نسبت اندیشه و قدرت در ایران معاصر. او را میتوان نقد کرد، با بخشی از مواضعش موافق نبود یا حتی تحلیلهایش را ناکافی دانست، اما دشوار است انکار شود که در دو دهه اخیر، کوشیده است از درون زبان سیاست، از جمهوریت، حاکمیت قانون، حق انتخاب، آزادی بیان و حق نقد قدرت دفاع کند و برای این انتخاب، هزینههای سنگینی پرداخته است؛ هزینهای که امروز در یازدهمین سال حبس او، معنایی فراتر از سرگذشت یک فرد یافته و به بخشی از حافظه سیاسی معاصر ایران تبدیل شده است.🪷اندیشه تاجزاده را میتوان در یک جمله خلاصه کرد: قدرت باید محدود شود تا جامعه آزاد بماند. این گزاره، نه صرفاً یک شعار سیاسی، بلکه مسئلهای فلسفی است. از نگاه او، حکومتی که نقد را تهدید ببیند، دیر یا زود گفتوگو را نیز تهدید خواهد دید؛ و حکومتی که گفتوگو را از دست بدهد، ناگزیر به امنیتسالاری پناه میبرد؛ نظمی که در آن، امنیت جایگزین آزادی نمیشود، بلکه جایگزین اعتماد میشود.✨اما شاید مهمتر از نظریهها، نسبت اندیشه با عمل باشد. بسیاری از ایدهها تا زمانی زندهاند که هزینهای نداشته باشند. ارزش یک اندیشه، آنگاه آشکار میشود که صاحب آن حاضر باشد بهایش را بپردازد. زندان، در این معنا، فقط یک مکان نیست؛ آزمونگاه صداقت سیاسی است.⚡️استبداد، پیش از آنکه مخالفان را زندانی کند، آینده را زندانی میکند. سلول، فقط چهاردیواری نیست؛ معماری ترس است. حکم، فقط یک رأی قضایی نیست؛ زبان هراس است. اما همینجا پارادوکس دیگری زاده میشود: هرچه دیوارها بلندتر شوند، پرسشها بلندتر میشوند. هرچه سکوت تحمیل شود، نیاز جامعه به سخن گفتن بیشتر میشود. این همان مشروعیتفرسایی است؛ فرسایشی که نه در زندانی، بلکه در رابطه میان قدرت و جامعه رخ میدهد.👤تاجزاده در سالهای اخیر، چه موافقانش بپذیرند و چه مخالفانش، از یک کنشگر سیاسی صرف فراتر رفته و به موضوعی برای تأمل درباره تحمل نقد در ساختار سیاسی ایران تبدیل شده است. در این معنا، نام او فقط به یک فرد اشاره ندارد؛ به پرسشی اشاره دارد که همچنان بیپاسخ مانده است: آیا میتوان جامعهای نیرومند ساخت که در آن، نقد مسالمتآمیز مجال بقا نداشته باشد؟🍃شاید بزرگترین میراث فکری او، نه در پاسخهایی باشد که داده، بلکه در پرسشهایی باشد که زنده نگه داشته است. جامعهای که پرسش نداشته باشد، اصلاح نیز نخواهد داشت. پرسش، نخستین گام آزادی است و آزادی، بدون حق پرسیدن، تنها واژهای در کتابهاست.🌱تاریخ، حافظهای شگفت دارد. گاه انسانها را نه با سالهای حضورشان در قدرت، بلکه با سالهای پایداریشان به یاد میآورد. آنچه ماندگار میشود، نه صرفاً نامها، بلکه نسبت آنان با حقیقت، آزادی و مسئولیت است. از این منظر، یازده سال زندان مصطفی تاجزاده، فقط بخشی از زندگی یک سیاستمدار نیست؛ بخشی از حافظه سیاسی یک ملت است؛ حافظهای که هم رنج را ثبت میکند و هم هزینه ایستادن بر سر باور را.🌿شاید بتوان جسم انسان را در سلول محبوس کرد، اما اندیشه، دیوارپذیر نیست. اندیشه، اگر ریشه در باور داشته باشد، از دیوار عبور میکند، از زمان عبور میکند و سرانجام، به داوری تاریخ میرسد. و تاریخ، بیش از آنکه زندانها را به خاطر بسپارد، ظرفیت حکومتها را در تحمل اندیشه به یاد میآورد. همین است که نسبت میان قدرت و آزادی، سرانجام، مهمتر از نسبت میان زندانبان و زندانی میشود.🪻شاید بزرگترین پیروزی یک اندیشه، فتح قدرت نباشد؛ تسلیم نشدن در برابر قدرت باشد. یازده سال زندان، اگرچه آزادی جسم را محدود کرده است، اما نتوانسته است پرسشهایی را که مصطفی تاجزاده درباره جمهوریت، قانون، آزادی و حق نقد قدرت مطرح کرده، از حافظه عمومی پاک کند.@sobhema_ir
پستهای تلگرام — صبحما🕊
🟢واکنش سید محمد خاتمی به شکل گیری تجارت فیلترشکن به خاطر محدودیتهای اینترنت: آقای رئیسجمهور این معمای ناگوار را حل کنید👤سید محمد خاتمی در دیدار جمعی از اصحاب رسانه: در زمان جـ..نـ...گ بعضی محدودیت ها می توانست قابل فهم و موجه باشد، ولی ادامه آن مضر و حتی ناممکن است.بسیاری از کارفرمایان، اندیشمندان محققان و حتی مردم عادی اساس کارشان بگونه ای است که اگر اینترنت نباشد از کار باز می مانند. و منع در این زمینه اولاً میل به خلاف را در بخش مهمی از جامعه افزایش می دهد و زیان های بیکاری و خسارتی کسانی که کارشان با اینترنت است با سودهای فراوان و کسانی که با VPN و سایر امور مشابه سوداگری می کنند عوض می شود.🔸امیدوارم آقای رئیس جمهور با همان شجاعت و صراحت و تصمیمی که از ایشان در مواردی دیده ایم، در این مورد هم به حل این معمای ناگوار اقدام فرمایند.@sobhema_ir
⭕️اظهارنظری که بار دیگر بحثهای زیادی درباره وضعیت اقتصادی و اجتماعی ایران به راه انداخته است؛ حمید رسایی در سخنانی با انتقاد از نوع واکنش مردم به شرایط زندگی، مدعی شده است که مردم ایران همواره در حال آه و ناله از روزگار هستند و حتی اگر وضعیت اقتصادی بهتر شود، باز هم از شرایط گلایه خواهند کرد. 🗣️☄️این نوع نگاه به مشکلات اقتصادی، یک پرسش اساسی را مطرح میکند: آیا نارضایتی مردم صرفاً نتیجه عادت به گلایه کردن است، یا اینکه بخش بزرگی از این اعتراضها ریشه در تجربه واقعی زندگی روزمره دارد؟ 🤔☄️وقتی مردم درباره گرانی مواد غذایی، مسکن، اجارهبها، هزینه درمان، آموزش، حملونقل و کاهش قدرت خرید صحبت میکنند، نمیتوان همه این نگرانیها را صرفاً «غر زدن» دانست. 📉💥برای بسیاری از خانوادهها، مسئله فقط قیمت یک کالا یا افزایش یک هزینه نیست؛ مسئله این است که درآمد آنها با سرعت افزایش هزینههای زندگی هماهنگ نشده و برنامهریزی برای آینده روزبهروز دشوارتر شده است. 💰🔥از طرف دیگر، انتقاد و اعتراض شهروندان یکی از راههای بیان نارضایتی در جامعه است. مردم زمانی که احساس کنند شرایط زندگیشان تغییر منفی کرده، طبیعی است که درباره آن صحبت کنند و مسئولان را مورد پرسش قرار دهند. 🏠⚡️بحث اصلی اینجاست که آیا مسئولان باید از این انتقادها ناراحت شوند یا آنها را به عنوان نشانهای برای شناخت مشکلات جامعه جدی بگیرند؟ ❓@sobhema_ir
نسل Z را نمیشود با ادبیات نسلهای قبل فهمیدنسل Z نسلی است که با اینترنت، شبکههای اجتماعی و جهانِ بدون مرز بزرگ شده؛ نسلی که اطلاعات را سریع میگیرد، سؤال میکند و کمتر حاضر است چیزی را فقط به این دلیل که «همیشه همینطور بوده» بپذیرد.این نسل نه بیتفاوت است و نه لزوماً معترض؛ مطالبهگر است.آزادی انتخاب، کرامت، آینده شغلی، زندگی باکیفیت و حق شنیدهشدن برایش مهم است.مشکل از جایی شروع میشود که به جای شنیدن این نسل، بخواهیم آن را با برچسبهایی مثل «بیتجربه»، «هیجانی» یا «نسل سوخته» حذف کنیم.نسل Z را باید فهمید، نه تحقیر کرد؛باید با آن گفتوگو کرد، نه از بالا برایش تصمیم گرفت.جامعهای که نسل جوانش را نشنود، دیر یا زود صدای اعتراضش را خواهد شنید.نسل Z تهدید نیست؛ اگر درست فهمیده شود، میتواند یکی از بزرگترین فرصتهای تغییر و پیشرفت ایران باشد.@sobhema_ار
🟢باقر خرازی بازداشت شد👈🏻رحمتالله خرازی فعال سیاسی و رسانهای خبر داد: محمدباقر خرازی بهاتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شد. 〽️مدت شش روز است که محمدباقر خرازی با حکم دادسرای ویژه روحانیت قم در بازداشت بهسر میبرد./باشگاه روزنامه نگاران@sobhema_ir
🟢کوروش احمدی در مناظره با فلاحتپیشه: 🌊الان موضع ایران تاکید بر ۲۰ درصد سهم از خزر است و این مصوبه شورای امنیت ملی است که ما ۲۰ درصد داشته باشیم خزر؛ منافع واقعی ایران مهمتر از عدد روی نقشه است💦در مسئله دریای خزر، نباید روی یک عدد مقدس قفل شویم. ۲۰٪ میتواند نقطه شروع و موضع مذاکره ایران باشد، اما معیار نهایی باید منافع واقعی کشور باشد.🍃اگر سهمی کمتر از ۲۰٪، در مقابلِ آن دسترسی واقعی به منابع نفت و گاز، حقوق اقتصادی، مسیرهای کشتیرانی، امنیت و تضمین منافع بلندمدت ایران را فراهم کند، باید آن را با دقت محاسبه کرد؛ و اگر قرار است از ۲۰٪ عقبنشینی کنیم، نباید هیچ امتیازی مجانی بدهیم.🔻کنوانسیون ۲۰۱۸ نیز اساساً درصد سهم کشورها را تعیین نکرد و تحدید حدود بستر و زیربستر را به توافق کشورهای ذیربط واگذار کرد. (Presidential Website)پس نه شعار «۵۰ درصد» راهحل است و نه چسبیدن ابدی به «۲۰ درصد».۲۰٪ باید کارت مذاکره باشد، نه قفس سیاست خارجی.🔻در نهایت باید پرسید:کدام توافق، بیشترین منفعت واقعی و قابلتحقق را برای ایران ایجاد میکند؟این یعنی دفاع از منافع ملی با عقلانیت، نه با شعار@sobhema_ir
🟢سیدمحمد خاتمی: «وطن» نقطه پیوند و اشتراک همه ما است🔸گفتار سید محمد خاتمی درباره وطن:🪷با هر گرایش، با هر بینش و هر سلیقهای که داشته باشیم، اگر راست بگوییم، اگر ایرانی باشیم، چه نقطه پیوندی برای همه ما بالاتر از اینکه ایران را عزیز و ملت ایران را سرافراز بخواهیم.🍃اندیشیدن به وطن نقطه پیوند و اشتراک همه ما است.آنچه که وطن را ارزشمند میکند اینکه این سرزمین نقطه تجربه مشترک اقوام یا قومهایی است که خاطره تاریخی مشترک دارند.⚡️یعنی وطن در درون ما است، وطن عقاید ماست، گرایشهای ما است؛ اصلا انسان نمیتواند از وطن فرار کند مگر اینکه از خویش فرار کند.@sobhema_ir